I OZ 67/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. Z. i B. Z. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2023 r. sygn. akt I OZ 67/23 w sprawie ze skargi A. Z. i B. Z. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 5 sierpnia 2021 r. nr 2286/2021 w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia odmówić uzupełnienia postanowienia UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 10 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 2470/21 (dalej postanowienie z 10 grudnia 2021 r.) odrzucił skargę A. Z. i B. Z. (dalej skarżący) na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 5 sierpnia 2021 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości (k. 54-55 akt sądowych). Zażalenie na postanowienie z 10 grudnia 2021 r. złożyli skarżący, zaskarżając je w całości, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na ich rzecz zwrotu kosztów sądowych wywołanych zażaleniem, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych (k. 96-99 akt sądowych). Postanowieniem z 28 marca 2023 r. sygn. akt I OZ 67/23 (dalej postanowienie z 28 marca 2023 r.) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie (k. 316-318 akt sądowych). Postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżących 12 kwietnia 2023 r. Pismem z 18 kwietnia 2023 r. pełnomocnik skarżących wniósł o uzupełnienie postanowienia z 28 marca 2023 r. co do zwrotu kosztów na rzecz skarżących wobec złożenia przez nich w tym zakresie wniosku (k. 508-513 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej ppsa), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia z urzędu - a gdy postanowienia nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi (zażalenia) albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W zażaleniu na postanowienie z 10 grudnia 2021 r. skarżący wnieśli o zasądzenie od organu na ich rzecz zwrotu kosztów sądowych wywołanych zażaleniem, w tym w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, ale wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony na tym etapie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny, co do zasady nie jest uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 ppsa. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie (uchwała NSA z 4.2.2008 r. I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008/2/23 z aprobująca glosą K. Celińskiej-Grzegorczyk, ZNSA 2008/4/145-150; M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2021, s. 977-978, 980, nb 1, 8). Zgodnie z art. 209 ppsa, wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 ppsa. Przepis ten dotyczy wyłącznie postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem. Ustawodawca nie przewidział możliwości wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do zamieszczenia w treści postanowienia z 28 marca 2023 r. orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego. Tym samym, nie można uznać, że orzeczenie to jest dodatkowym orzeczeniem, które według przepisów ustawy Sąd powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie art. 209 ppsa ustawodawca wskazuje zamknięty katalog orzeczeń, w których sąd obligatoryjnie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania, co jednocześnie pośrednio wynika z zasady wyrażonej w art. 199 ppsa (wyrok NSA z 13.9.2009 r. II FSK 1154/05, aprobowany przez I. Szczepańską w: red. A. Skoczylas, P. Szustakiewicz, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2023, s. 445, nb 4). W konsekwencji, w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 marca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 ppsa, orzekł jak w sentencji.