I SA/Rz 43/25

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 16 grudnia 2024 r. nr 1801-IGC.603.2.2024 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji własnej w sprawie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów - postanawia - I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu T. H. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE T.H. (dalej: skarżący) wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 16 grudnia 2024 r., odmawiającą uchylenia decyzji własnej z 18 grudnia 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że została wniesiona przedwcześnie, bowiem skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie przysługujących środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję DIAS wydaną po rozpatrzeniu jego wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów. Zaskarżonym rozstrzygnięciem DIAS, działając jako organ I instancji, na podstawie art. 240 § 1 pkt 1 i 5, § 2 i § 3 w zw. z art. 241 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm.), dalej: o.p., odmówił uchylenia decyzji własnej z 18 grudnia 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów. Jednocześnie organ pouczył stronę, że zgodnie z art. 221 § 1 o.p. od decyzji przysługuje odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie w terminie 14 dni, licząc od dnia doręczenia decyzji. Zaskarżona decyzja została doręczona stronie 18 grudnia 2024 r. Skarżący wniósł skargę do tut. Sądu na ww. decyzję 23 grudnia 2024 r. Należy stwierdzić, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ przed jej wniesieniem nie wyczerpano przysługujących środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Skarżący został prawidłowo pouczony o administracyjnym toku postępowania, zamiast więc skargi do WSA w Rzeszowie, powinien wnieść odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie. Dopóki bowiem stronie przysługuje prawo wniesienia do organu środka prawnego, dopóty wniesienie skargi do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne. Istotą i celem takiego środka jest bowiem stworzenie dodatkowych możliwości autorewizji własnego działania przez ten organ, a takiej dodatkowej możliwości weryfikacji własnego działania w niniejszej sprawie organ został pozbawiony. Wobec niewniesienia przez skarżącego właściwego środka zaskarżenia, jaki służył mu w postępowaniu administracyjnym przed właściwym organem, Sąd odrzucił skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.