II SA/Kr 114/23

SENTENCJA Kraków, dnia 26 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. J. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2023 r. w sprawie ze skargi B. J. na pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 1 grudnia 2022 r. znak: WS-VI.750.47.2022.PC w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania postanawia: odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2023 r. WSA w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną B. J. w sprawie z jej skargi na pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 1 grudnia 2022 r. znak: WS-VI.750.47.2022.PC w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania. Odpis powyższego postanowienia wraz ze wszystkimi pouczeniami, w tym wyraźnym pouczeniem, że od powyższego postanowienia przysługuje zażalenie, które powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, został doręczony skarżącej w dniu 19 maja 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-40 akt sądowych). Pismem z dnia 25 maja 2023 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie własnoręcznie sporządzone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić, gdyż zostało sporządzone przez osobę nieuprawnioną. Zgodnie art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego odrzucające skargę kasacyjną przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, o czym stanowi art. 194 § 4 P.p.s.a. Z art. 175 § 2 P.p.s.a. wynika, że tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje w sytuacji, gdy zażalenie (skargę kasacyjną) sporządził sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Zgodnie natomiast z art. 175 § 3 pkt 1 P.p.s.a. zażalenie (skarga kasacyjna) może być sporządzone przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Zatem z cytowanych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do sądu zażaleń, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, które nie zostały sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w tych przepisach. Rozpatrując złożone zażalenie należy wskazać, że w trakcie całego postępowania Sąd udzielał skarżącej, zgodnie z art. 6 P.p.s.a., potrzebnych wskazówek, co do czynności procesowych oraz pouczał o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Również przesyłając odpis zaskarżonego postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną Sąd pouczył stronę w piśmie przewodnim m.in. o tym, że na postanowienie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia, które powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami również przez doradcę podatkowego. Sąd pouczył także, że do zażalenia należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie zastosowała się do niniejszego pouczenia i wniosła zażalenie, które podpisała osobiście. Sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez osobę niewymienioną we wskazanych przepisach jest brakiem nieusuwalnym skutkującym odrzucenie zażalenia (por. postanowienia NSA z 20 stycznia 2015 r., sygn. akt I FZ 506/14; z 20 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 169/12). Obowiązek sporządzenia zażalenia przez podmiot wymieniony w art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienie NSA z 17 października 2013 r., sygn. akt I OZ 902/13). Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca była adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, albo spełniała inne ww. kryteria zawodowe. Ponadto na takie okoliczności skarżąca nie powoływała się ani w zażaleniu, ani w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym stwierdzić należało, że zażalenie wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika, zatem jest ono niedopuszczalne. Z tych wszystkich względów zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w postanowieniu.