II SAB/Bd 73/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 1 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE [...] (skarżący), reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 czerwca 2024 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [..]. zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego został wezwany do wykazania, że skarga na bezczynność została poprzedzona ponagleniem skierowanym do organu wyższego stopnia, w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że ponaglenia takiego nie złożono, czego konsekwencją będzie odrzucenie skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi w dniu [...]. W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik nie uiścił wpisu od skargi ani nie wykazał, że skarga została poprzedzona ponagleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej "p.p.s.a.") dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga, oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis. Stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 czerwca 2024 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...], w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu w dniu [...]. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. [...] akt s.). Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, że ustawowy termin do wykonania nałożonego obowiązku upłynął z dniem [...]. W tym terminie wpis sądowy nie został uiszczony. To stanowi podstawę do odrzucenia skargi zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że pełnomocnik skarżącej razem z wezwaniem o uiszczenie wpisu został wezwany do wykazania, zgodnie z wymogami art. 52 § 1 w zw. z art. 53 § 2 b p.p.s.a., że skarga na bezczynność została poprzedzona ponagleniem wniesionym do organu wyższego stopnia, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1, § 2 i § 3 z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572). W świetle tych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności. Również powyższy brak formalny nie został uzupełniony przez pełnomocnika skarżącego, co jednak w obliczu pierwotnego w swym charakterze braku fiskalnego skargi pozostaje bez znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.