I OZ 712/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 września 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 850/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi S. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 21 maja 2024 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 3 września 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 850/24, odrzucił skargę S. P. ("skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 21 maja 2024 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 16 lipca 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL, pouczając jednocześnie, że winno to nastąpić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skutek doręczenia tej korespondencji nastąpił 7 sierpnia 2024 r. na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."). Ostatnim zatem dniem ustawowo określonego siedmiodniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie braku formalnego skargi był dzień 14 sierpnia 2024 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił powyższego braku formalnego skargi, to zaś uniemożliwia nadanie prawidłowego biegu wniesionej przez niego skardze. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych – to zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. – przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, skutkiem nieuzupełnienia braku formalnego jest jej odrzucenie postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.). Podkreślić w tym miejscu należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 3 lipca 2023 r. o sygn. akt II GPS 3/22 wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. We wniesionej w niniejszej sprawie skardze skarżący nie wskazał swojego numeru PESEL, z tego też względu pismem z 22 lipca 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 16 lipca 2024 r., został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1, 7-7v). Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie wróciła do sądu po podwójnej awizacji i została uznana za doręczoną na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. z dniem 7 sierpnia 2024 r. (k. 10). Z akt sprawy, jak również z treści zażalenia, bezsprzecznie wynika, że skarżący braku nie uzupełnił. Wobec tego Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że siedmiodniowy termin określony w art. 49 § 1 jest terminem ustawowym, który nie może być skrócony lub przedłużony. Oznacza to, że nie mają znaczenia przyczyny, z powodu których strona nie uzupełniła braków w tym terminie. Jego bezskuteczny upływ jest dla sądu wiążący i stanowi przeszkodę do kontynuowania postępowania sądowoadministracyjengo, co oznacza konieczność zastosowania przewidzianych w ustawie rygorów nieuzupełnienia braków w wyznaczonym terminie. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.