II SA/Go 169/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Krajowego Sztabu Ratownictwa Społecznej Sieci Ratunkowej na pismo Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] lutego 2023 r. Krajowy Sztab Ratownictwa Społecznej Sieci Ratunkowej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na pismo Wojewody o z dnia [...] lutego 2023 r., nr [...], w którym organ ten ustosunkował się do skargi Krajowego Sztabu Ratownictwa z dnia [...] stycznia 2023 r. zarzucającej Dyrektorowi Wydziału Polityki Społecznej Urzędu Wojewódzkiego niedopełnienie obowiązków służbowych. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 marca 2023 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania skarżącego stowarzyszenia, np. poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej, statutu - pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z adnotacją na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu stowarzyszeniu dnia 4 kwietnia 2023 r. W wyznaczonym terminie brak formalny skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że stosownie do dyspozycji art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej p.p.s.a.) w postępowaniu sądowoadministracyjnym osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Na mocy art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z uwagi na ustalenie przez Sąd, iż wnoszący w imieniu stowarzyszenia skargę nie złożył dokumentu wykazującego swe umocowanie, kierując się koniecznością ustalenia osób uprawnionych do reprezentowania strony skarżącej i zweryfikowania, czy osoba podpisująca skargę była do tego uprawniona w chwili dokonywania czynności, pismem z dnia [...] marca 2023 r. wezwano stronę skarżącą, w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., do usunięcia braku formalnego złożonej skargi. Sąd uwzględnił przy tym, iż wykazanie umocowania do reprezentacji strony będącej stowarzyszeniem polega na konieczności przedstawieniu odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Krajowy Sztab Ratownictwa Społecznej Sieci Ratunkowej pomimo prawidłowego pouczenia o wyżej wskazanych konsekwencjach, nie zastosował się do wezwania Sądu. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż sąd nie może korzystać z pozyskiwanych samodzielnie dokumentów na etapie oceny, czy postępowanie zostało wszczęte przez osobę należycie umocowaną do reprezentowania strony, która - pomimo wezwania - nie przedstawiła stosownych dokumentów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2023 r., sygn. akt III FZ 705/22). Obowiązek wykazania umocowania spoczywa na stronie skarżącej, a rolą sądu nie jest jej wyręczanie (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2018 r., sygn. akt II GZ 156/18). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.