II SA/Kr 276/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Piotr Fronc Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: starszy referent sądowy Paulina Filipek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2024 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 7 grudnia 2023 r. znak WS-VI.7536.1.64.2023.PB w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 23 maja 2023 r. , znak: GN.II.6852.3.21.2022.JK, działając na podstawie art. 124 ust. 1 – 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r., poz. 344) oraz art. 104 k.p.a. Starosta Krakowski orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] poł. w obr. M. , jedn. ewid. I. objętej księgą wieczystą nr [...], stanowiącej własność A. K. (c. J. i A.) poprzez udzielenie zezwolenia T. S.A. Oddział w K. na wstęp na przedmiotową nieruchomość w celu realizacji inwestycji pn.: "Przebudowa odgałęzień linii napowietrznej 15 kV P. na terenach sadziowych, Etap V" polegającej na: - budowie w gruncie na głębokości 0,9 m kablowej sieci elektroenergetycznej średniego napięcia 15 kV o długości 214,5 m, szerokości strefy niezbędnej do właściwego korzystania z urządzenia wynoszącej 0,5 m mierzonej po 0,25 m w obie strony od osi projektowanej kablowej sieci elektroenergetycznej; - projektowana linia kablowa będzie poprowadzona wzdłuż granicy działki w odległości 0,5 m-0,6 m od sąsiedniej działki; - przebudowie istniejącego stanowiska słupowego SN 15 kV na słup jednożerdziowy; - demontażu istniejącej sieci napowietrznej SN 15 kV wraz z dwoma stanowiskami słupowymi; - powierzchnia zajętej nieruchomości na czas budowy sieci będzie wynosić 651,7 m2; - powierzchnia zajętej nieruchomości na czas eksploatacji sieci będzie wynosić 107,25 m2; - przebieg inwestycji został oznaczony w załączniku graficznym do decyzji. Jednocześnie organ podał, że zgodnie z art. 128 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami T. S.A. Oddział w K. zobowiązana jest do wypłaty właścicielowi nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] poł. w obr. M. jedn. ewid. I. odszkodowania za ewentualne szkody powstałe wskutek prac budowlano - montażowych, jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że pismem z dnia 1 kwietnia 2022 r. T. S.A. Oddział w K. wystąpiła do Starosty Krakowskiego z wnioskiem o wydanie decyzji w trybie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] poł. w obr.. , jedn. ewid. I. , objętej księgą wieczystą nr [...] stanowiącej własność A. K. (c. J. i A.) poprzez udzielenie zezwolenia T. S.A. Oddział w K. na wstęp na przedmiotową nieruchomość w celu realizacji inwestycji pn.: "Przebudowa odgałęzień linii napowietrznej [...], na terenach sadziowych, Etap V". Wnioskodawca wskazał, iż całość planowanej inwestycji polega na modernizacji odgałęzienia linii napowietrznej 15 kV [...]" na terenach sadziowych. Inwestycja ograniczy możliwość wystąpienia awarii spowodowanej katastrofalnym oblodzeniem przewodów oraz zapewni poprawę bezpieczeństwa oraz jakość dostarczanej energii elektrycznej dla odbiorców w miejscowości M.. Nadmienił, że w części budowlanej działki nr [...] nad projektowaną linią kablową przebiega istniejąca sieć napowietrzna SN 15kV o rozstawie przewodów 2 m, która zostanie zdemontowana wraz z dwoma stanowiskami słupowymi. Istniejąca sieć napowietrzna wraz ze słupami koliduje z przyszłym zagospodarowaniem powodując większe strefy bezpieczeństwa, które należy zachować od napowietrznych sieci SN 15 kV wykonanej przewodami gołymi. Dokładny przebieg inwestycji został oznaczony w załączniku graficznym dołączonym do wniosku. Organ wyjaśnił, że zgodnie art. 124 ust. 1 u.g.n. koniecznymi warunkami wydania przez starostę decyzji o zezwoleniu na zajęcie nieruchomości są: ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku ważna decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz negatywny wynik rokowań z właścicielem lub użytkownikiem nieruchomości, w stosunku do której ma nastąpić ograniczenie. Z udostępnionego przez Urząd Gminy I. wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż zgodnie z art. 30 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1945 ze zm.) i miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy I. przyjętym uchwałą Nr XIII/127/2015 Rady Gminy I. z dnia 30 grudnia 2015 r. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 25 stycznia 2016 r. poz. 656 z późn. zm., działka oznaczona jako nr [...] poł. w obr. M. jedn. ewid. I. , znajduje się w terenach: - dróg publicznych klasy lokalnej na odległości 5 m od granicy z drogą powiatową (symbol KDL1), - zabudowy mieszanej - mieszkaniowej, usługowej, produkcyjnej na odległości 88 m (symbol MR2), - dróg publicznych klasy lokalnej na odległości 4 m od granicy z drogą gminną (symbol KDL2), - terenów rolnych (symbol R1). W części działki nr [...], gdzie ma być realizowana inwestycja, teren nieruchomości przeznaczony jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod tereny dróg publicznych klasy lokalnej na odległości 4 m od granicy z drogą gminną (symbol KDL2), tereny zabudowy mieszanej - mieszkaniowej, usługowej, produkcyjnej na odległości 88 m (symbol MR2) oraz - tereny rolne (symbol R1). Na terenie działki nr [...] oznaczonym w planie symbolami KDL2 i R1 dopuszcza się lokalizację sieci, obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej zgodnie z § 34 ust. 3 pkt 5 oraz § 38 ust. 3 pkt 2a) ww. planu zagospodarowania przestrzennego. Z kolei na terenie działki nr [...] objętej w planie symbolem MR2 (tereny zabudowy mieszanej - mieszkaniowej, usługowej, produkcyjnej) powyższy plan, przewiduje jako urządzenia towarzyszące sieci i urządzenia infrastruktury technicznej, zgodnie z § 21 ust. 4 pkt 5. Dodatkowo, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje na całym terenie objętym planem budowę, rozbudowę i przebudowę istniejących sieci uzbrojenia, urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej (§ 7 ust. 3 pkt 4 oraz § 17 ust. 1 pkt 1 części ogólnej ww. planu zagospodarowania przestrzennego). Mając na uwadze powyższe uregulowania organ uznał, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem organu planowana inwestycja mieści się też w definicji celu publicznego, o którym mowa w art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, bowiem, jak wynika z wniosku ma służyć polepszeniu stanu technicznego i poprawie bezpieczeństwa eksploatacji poprzez modernizację linii SN. We wniosku wskazano, że demontaż starej wyeksploatowanej sieci napowietrznej SN 15 kV znacząco zwiększy bezpieczeństwo okolicznych mieszkańców oraz podniesie wartość gruntów przez które przebiegać będzie sieć kablowa SN z uwagi na mniejszy pas zajętości względem istniejącej sieci napowietrznej. Kształt planowanej inwestycji przedstawiony w załączniku graficznym dołączonym do wniosku jasno obrazuje, iż jest to jedynie część większej inwestycji Organ ustalił również, że przedmiotowa nieruchomość posiada uregulowany stan prawny. Z treści księgi wieczystej nr [...] [...] prowadzonej dla działki nr [...] wynika, że właścicielem jest A. K. (c. J. i A.). Tak samo w ewidencji gruntów dla działki nr [...] jako właściciel widnieje A. K. (c. J. i A.). Z kolei w kwestii przeprowadzenia negocjacji ustalono, że pismem z dnia 19 lipca 2021 r. A. K. oświadczyła pełnomocnikowi spółki T. S.A., że nie wyraża zgody na przeprowadzenie linii kablowej na jej działce z uwagi na brak prawnego uregulowania przebiegu linii kablowej w postaci ustanowienia służebności przesyłu oraz brak wynagrodzenia za posadowienie linii kablowej. W odpowiedzi na powyższe, T. S.A. pismem z dnia 19 października 2021 r. zaproponowała właścicielce działki nr [...] zawarcie umowy ustanowienia służebności przesyłu na nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] za jednorazowym wynagrodzeniem, dołączając do pisma projekt przebiegu przedmiotowej sieci. Z uwagi na brak odpowiedzi ze strony właścicielki działki, wnioskodawca przesyłał ww. właścicielce działki projekt porozumienia w formie protokołu z rokowań z dnia 1 marca 2022 r. pomiędzy inwestorem, a właścicielką działki o wyrażenie zgody na udostępnienie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] poł. w obr.. , jedn. ewid.. w celu realizacji ww. inwestycji za jednorazowym wynagrodzeniem. W piśmie z dnia 23 marca 2022 r. A. K. oświadczyła, że nie przyjmuje propozycji złożonej przez inwestora podnosząc, że kwota wynagrodzenia jest rażąco niska, a planowana inwestycja spowoduje ograniczenie możliwości budowy i zagospodarowania działki. W związku z powyższym inwestor uznał, iż dalsze negocjacje nie przyniosą oczekiwanego skutku i na tym zakończył rokowania. Mając na uwadze powyższe organ przyjął, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały wymogi stawiane przez art. 124 ust. 3 u.g.n. dotyczące przeprowadzenia negocjacji, jak i pozostałe przesłanki przewidziane w art. 124 ust. 3 ww. ustawy. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A. K.. Decyzją z dnia 7 grudnia 2023 r. znak: WS-VI.7536.1.64.2023.PB, działając na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r., poz. 344) oraz art. 138 § 1 k.p.a., Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy powtórzył, że art. 124 ust. 1 u.g.n. ustawodawca uzależnił możliwość udzielenia przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie, na czasowe zajęcie niezbędnej do tego nieruchomości, od spełnienia dwóch ściśle określonych przesłanek: tego aby ewentualne zezwolenie zgodne było z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz tego, aby wystąpienie z wnioskiem o wydanie ww. decyzji dany podmiot poprzedził przeprowadzeniem z właścicielem nieruchomości rokowań mających na celu udostępnienie przez tę osobę nieruchomości w sposób dobrowolny. W kwestii oceny prawidłowości przeprowadzonych w trybie art. 124 ust. 3 u.g.n. rokowań pomiędzy wnioskodawcą planującym inwestycję polegającą na realizacji na danej nieruchomości celu publicznego, a właścicielami tej nieruchomości organ odwoławczy odwołał się do orzecznictwa sądów administracyjnych, zgodnie z którymi rokowania, o których mowa w art. 124 u.g.n., nie oznaczają jedynie formalnego prowadzenia rokowań z udziałem obu stron. Mogą one określać również wymianę pism obu stron lub stanowisk w sprawie dotyczącej wyrażenia zgody na zajęcie nieruchomości. Jeżeli jedna ze stron (inwestor) zwraca się do właściciela nieruchomości z propozycją wyrażenia zgody na zajęcie tej nieruchomości w związku z budową magistrali wodociągowej na zaproponowanych przez siebie warunkach, a druga strona (właściciel) stanowczo temu się sprzeciwia wyraźnie wskazując, że tak zaproponowane warunki są nie do przyjęcia, wówczas inwestor nie musi dalej prowadzić rokowań. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy organ zauważył, że do wniosku z dnia załączono pismo z 19 października 2021 r. stanowiące odpowiedź wnioskodawcy na pismo właścicielki działki nr [...] z 19 lipca 2021 r. w sprawie trwających rokowań dotyczących inwestycji projektowanej na ww. działce wraz z propozycją ustanowienia umowy służebności przesyłu za jednorazowym wynagrodzeniem. Z kolei w piśmie z 1 marca 2022 r. przesłano właścicielce nieruchomości "Protokół z Rokowań", w którym ponownie zwrócono się o wyrażenie zgody na realizację na ww. nieruchomości sieci elektroenergetycznej w ramach przedmiotowej inwestycji, ponownie proponując jednorazowe wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu. W piśmie z 23 marca 2022 r. właścicielka działki nr [...] oświadczyła, że nie akceptuje propozycji złożonej przez inwestora w protokole rokowań. Zdaniem organu odwoławczego powyższe pisma świadczą o prowadzonych przez T. S.A. z siedzibą w K. rokowaniach z właścicielką przedmiotowej nieruchomości. Wbrew zarzutom odwołania, wnioskodawca dopełnił więc obowiązku przeprowadzenia rokowań, o którym mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n. które jednak zakończyły się brakiem porozumienia i nie doszło do zawarcia umowy służebności przesyłu. Zdaniem organu odwoławczego w sprawie została spełniona również przesłanka zgodności ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy I. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy I. nr XIII/127/2015 z dnia 30 grudnia 2015 r. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z dnia 25 stycznia 2016 r. poz. 656 ze zm.) przedmiotowa nieruchomość znajduje się obszarze oznaczonym w planie jako: tereny dróg publicznych klasy lokalnej na odległości 5 m od granicy z drogą powiatową - KDL1; tereny zabudowy mieszanej - mieszkaniowej, usługowej, produkcyjnej na odległości 88 m - MR2; tereny dróg publicznych klasy lokalnej na odległości 4 m od granicy z drogą gminną - KDL2; tereny rolne – R1. Zgodnie z §7 ust. 3 planu w granicach terenu objętego planem dopuszcza się lokalizowanie nie wyznaczonych na rysunku planu urządzeń i sieci infrastruktury technicznej pod warunkiem, że ich lokalizacja nie pozostaje w sprzeczności z pozostałymi ustaleniami planu zgodnie z przepisami odrębnymi w zakresie - pkt. 4 zaopatrzenia w energię elektryczną. Z kolei § 17 ust. 1 pkt. 1 planu ustala możliwość budowy, rozbudowy i przebudowy istniejących sieci uzbrojenia, urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej, a w § 17 ust. 5 pkt 3 planu dopuszczono budowę napowietrznych i ziemnie kablowanych linii elektroenergetycznych średniego i niskiego napięcia zgodnie z przepisami odrębnymi oraz pod warunkiem nienaruszania pozostałych ustaleń planu. Również dla wszystkich terenów oznaczonych w planie miejscowym symbolami obejmującymi działkę nr [...], jako przeznaczenie uzupełniające przewidziano możliwość posadowienia urządzeń infrastruktury technicznej, co wynika z zapisów ww. planu miejscowego tj. § 21 ust. 4 pkt 5; § 34 ust. 3 pkt 5; § 38 ust. 1 pkt 1e i ust. 3 pkt 2a. Jednocześnie, w ocenie organu odwoławczego przedmiotowa inwestycja mieści się w pojęciu "budowy urządzeń infrastruktury technicznej". Z kolei art. 6 pkt 2 u.g.n. przesądza o tym, iż: "budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń", jest celem publicznym. Niniejsza inwestycja ograniczy bowiem możliwość wystąpienia awarii spowodowanej katastrofalnym oblodzeniem przewodów oraz zapewni poprawę bezpieczeństwa oraz jakości dostarczanej energii elektrycznej dla odbiorców zlokalizowanych w miejscowości M.. Dodatkowo ze względu na demontaż starej wyeksploatowanej sieci napowietrznej SN 15 kV znacząco zwiększy się bezpieczeństwo okolicznych mieszkańców oraz podniesie wartość gruntów, przez które przebiegać będzie projektowana sieć kablowa SN z uwagi na mniejszy pas zajętości względem istniejącej sieci napowietrznej. Jest to więc również inwestycja o bardzo ważnym znaczeniu dla społeczności lokalnej z uwagi na bezpieczeństwo energetyczne mieszkańców miejscowości M.. Nadto organ podkreślił, że zgodnie z załącznikiem graficznym do zaskarżonej decyzji, kablowa doziemna linia elektroenergetyczna SN 15kV na przedmiotowej nieruchomości przebiega po trasie istniejącej na działce nr [...], obr. M. , przeznaczonej do demontażu, napowietrznej linii elektroenergetycznej SN [...] W związku z powyższym planowana inwestycja nie wprowadza na przedmiotowej działce nowej strefy ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, która po demontażu sieci napowietrznej SN znacząco ulegnie pomniejszeniu, bowiem szerokość strefy trwałego ograniczenia, wzdłuż ww. kablowej linii elektroenergetycznej, wynosi 0,25 m po obu stronach od osi kabla linii elektroenergetycznej. Również przebudowywany jeden ze słupów nośnych linii energetycznej SN nie powiększa powierzchni zajęcia ww. nieruchomości, bowiem powstaje w miejscu dotychczas istniejącego nośnego słupa "rozkracznego" sieci. W konsekwencji, zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie zostały spełnione obie przesłanki wynikające z regulacji prawnych zawartych w art. 124 ust. 1 oraz ust. 3 u.g.n., uzależniające udzielenie przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie stanowiące cel publiczny, na ograniczeniu sposobu korzystania z niezbędnej do tego nieruchomości. Organ wskazał nadto, że właścicielce przedmiotowej nieruchomości, przysługiwać będzie roszczenie o odszkodowanie za ewentualne straty oraz zmniejszenie się wartości nieruchomości z tytułu jej faktycznego zajęcia. Na powyższą decyzję A. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: - art. 7 k.p.a. (podejmowanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy); - art. 8 k.p.a. (obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej); - art. 77 § 1 k.p.a. (obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia, materiału dowodowego); - art. 80 k.p.a. (błędna ocena całokształtu materiału dowodowego); - art. 107 § 3 k.p.a. (zakres uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji) polegające na niedostatecznym i niepełnym uzasadnieniu decyzji; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: - art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie; - błędną ocenę stanu faktycznego będącego podstawą rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że T. S. A. Oddział w K. nie zaoferował jej konkretnej formy prawnej jaka miałaby mieć zastosowanie w niniejszym przypadku (np. służebność przesyłu odpłatna) i nie zaproponował realnego odpowiadającego warunkom rynkowym odszkodowania. W konsekwencji działanie organów państwa i wydanie zaskarżonych decyzji jawi się jako nadmierna ingerencja w prawo własności, które podlega ochronie przez przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy przy tym wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Skarga w przedmiotowej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie. Przesłanki wydania decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości określają przepisy art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r., poz. 344; dalej u.g.n.). Zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zgodnie zaś z art. 124 ust. 3 u.g.n. udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Jak wynika z powyższego, ograniczenie we wskazanym trybie sposobu korzystania z nieruchomości zasadniczo jest uzależnione od spełnienia dwóch przesłanek: 1) przeprowadzenia rokowań z właścicielem nieruchomości, które nie doprowadziły do wyrażenia przez niego zgody na planowane ograniczenie 2) zgodności ograniczenia z miejscowym planem zagospodarowania lub z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Analiza akt sprawy oraz zaskarżonej decyzji doprowadziła Sąd do przekonania, że obie przesłanki zostały w przedmiotowej sprawie spełnione. Wyjść jednak trzeba od tego, że projektowana inwestycja (budowa sieci energetycznej) stanowi cel publiczny w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n., zgodnie z którym celem publicznym jest budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Co do pierwszej przesłanki, Sąd uznał, że wykazane zostało przeprowadzenie rokowań z właścicielką dz. nr [...], które poprzedziły wystąpienie przez T. S.A. w K. o wydanie przedmiotowego zezwolenia. Z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych wynika, że strony nie doszły do porozumienia co do zgody na ograniczenie prawa własności skarżącej. Podkreślenia wymaga przy tym, że osiągnięcie porozumienia nie jest wymogiem uznania, iż rokowania przeprowadzono prawidłowo. Wskazują na to liczne orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z dnia 24 listopada 2017 r. I OSK 970/17 (LEX nr 2464460) NSA zauważył, że "rokowania polegają na tym, że strony przedstawiają własne stanowiska w sprawie zgodnie z własną wiedzą i wolą. Rokowania nie oznaczają konieczności osiągnięcia zgodnego stanowiska. Wystarczy wzajemne poinformowanie się obu stron o swoich postanowieniach i możliwym zakresie wzajemnych ustępstw celem zawarcia umowy lub innego satysfakcjonującego obie strony rozwiązania zasad korzystania z danej nieruchomości. (...) W sytuacji, gdy druga strona (właściciel) stanowczo sprzeciwia się zaproponowanym warunkom wskazując, że są one nie do przyjęcia i przedstawia własne, ostateczne i jednoznaczne oczekiwania finansowe, które z kolei nie satysfakcjonują inwestora, ma on prawo uznać, że dalsze rokowania nie doprowadzą do uzyskania konsensusu. Proces ten nie może bowiem przebiegać w nieskończoność, tj. dopóki jedna ze stron nie zmieni swojego stanowiska i nie przyjmie proponowanych warunków. W przeciwnym wypadku nigdy nie można byłoby wszcząć procedury co do wydania decyzji w oparciu o art. 124 ust. 1 u.g.n." Brak uzgodnienia stanowisk stron nie stanowi zatem o braku prawidłowości rokowań, a tylko o ich niepowodzeniu. W przedmiotowej sprawie T. S.A. pismem z dnia 19 października 2021 r. zwróciła się do skarżącej z propozycją zawarcia umowy ustanowienia służebności przesyłu w związku z planowaną inwestycją na działce nr [...] (k. 3 akt organu I instancji). Wyjaśniono, że treścią umowy będzie prawo budowy linii kablowej SN oraz dokonywania prac eksploatacyjnych tj. niezbędnych napraw, konserwacji usuwania awarii, remontów, modernizacji przebudowy i rozbudowy w pasie ustanowionej służebności, a także dostępu do tych urządzeń w celu wykonywania powyższych prac. Zwrócono się z prośbą o wyrażenie pisemnej zgody na rozbiórkę istniejącej linii napowietrznej SN wraz ze stanowiskami słupowymi na ww. działce. Jednocześnie zaproponowano jednorazowe odszkodowanie oraz dołączono załącznik graficzny zawierający propozycję przebiegu przedmiotowej sieci. Z kolei w piśmie z dnia 1 marca 2022 r. spółka przesłała do skarżącej "protokół z rokowań", w którym ponownie zwróciła się o wyrażenie zgody na realizacje ww. inwestycji za jednorazowym wynagrodzeniem. W piśmie z dnia 23 marca 2022 r. (k. 31 akt organu I instancji) skarżąca oświadczyła, że nie przyjmuje i nie akceptuje propozycji złożonej przez inwestora. Podniosła, że przedmiotowa inwestycja spowoduje ograniczenia w możliwości zabudowy nieruchomości, a zaproponowana kwota w żaden sposób nie rekompensuje utraty wartości przedmiotowej działki, która jest działką budowlaną. Zdaniem Sądu treść przywołanej korespondencji nie pozostawia żadnych wątpliwości, że rokowania zostały w przedmiotowej sprawie przeprowadzone, jednak nie doprowadziły one do uzyskania zgody właścicielki nieruchomości na przeprowadzenie zamierzonych przez Spółkę prac. To wystarczyło, aby uznać, że przesłanka rokowań, o której stanowi art. 124 ust. 1 u.g.n., została spełniona. Spełniona została również przesłanka zgodności ograniczenia z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nieruchomość, której właścicielką jest skarżąca, objęta jest ustaleniami uchwały Rady Gminy Iwanowice nr XIII/127/2015 z dnia 30 grudnia 2015 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw: Biskupice, Celiny, Damice, Domiarki, Grzegorzowice Małe, Grzegorzowice Wielkie, Iwanowice Dworskie, Iwanowice Włościańskie, Krasieniec Stary, Krasieniec Zakupny, Lesieniec, Maszków, Narama, Poskwitów Nowy, Poskwitów Stary, Przestańsko, Sieciechowice, Sułkowice, Widoma, Władysław, Zagaje, Zalesie, Żerkowice w Gminie Iwanowice (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego 2016 r. poz. 656). W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, że w części dotyczącej wszystkich terenów objętych ww. planem miejscowym wśród zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej w §17 ust. 1 pkt 1 ustalono zasadę możliwości budowy, rozbudowy i przebudowy istniejących sieci uzbrojenia, urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej. W §17 ust. 5 pkt 3 planu dopuszczono budowę napowietrznych i ziemnie kablowanych linii elektroenergetycznych średniego i niskiego napięcia zgodnie z przepisami odrębnymi pod warunkiem nienaruszania pozostałych ustaleń planu. Budowa podziemnej sieci energetycznej średniego napięcia w miejsce istniejącej linii napowietrznej zgodna jest z tymi zasadami. Jeśli chodzi o przeznaczenie szczegółowe działki nr [...] w M. , przebieg sieci planuje się po terenach: KDL2 (teren dróg publicznych klasy lokalnej), MR2 (teren zabudowy mieszanej – mieszkaniowej, usługowej, produkcyjnej), R1 (tereny rolne). W każdym z tych terenów przeznaczeniem towarzyszącym lub dopuszczalnym jest budowa sieci i urządzeń infrastruktury technicznej, w przypadku dróg – sieci, obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej, niezwiązanej funkcjonalnie z drogami (odpowiednio: § 21 ust. 4 pkt 5, § 34 ust. 3 pkt 5, § 38 ust. 3 pkt 2 lit. a). W ocenie Sądu wynika z powyższego zgodność planowanego ograniczenia z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego. W tej sytuacji, wobec przeprowadzonych rokowań i zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem, należało uznać zaskarżoną decyzję za prawidłową. W ocenie Sądu spełniony został wymóg określony w art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, nakładający na organ administracji obowiązek uwzględnienia w sprawie interesu społecznego oraz słusznego interesu strony. Okoliczności sprawy, wskazują, że interes indywidualny skarżącej został właściwie wyważony. Wskazuje na to w szczególności przebieg sieci. Zgodnie z załącznikiem graficznym do zaskarżonej decyzji, kablowa linia elektroenergetyczna SN 15kV na przedmiotowej nieruchomości przebiega po trasie istniejącej na działce nr [...], przeznaczonej do demontażu, napowietrznej linii elektroenergetycznej SN [...] Planowana inwestycja nie wprowadza na przedmiotowej działce nowej strefy ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, która po demontażu sieci napowietrznej SN będzie wynosić 0,25 m po obu stronach od osi kabla linii elektroenergetycznej. Również przebudowywany słup nośny nie powiększa powierzchni zajęcia ww. nieruchomości. W konsekwencji Sąd uznał, że zarzuty skargi okazały się nieskuteczne. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, prawidłowo ustalił stan faktyczny, a tym samym nie doszło w sprawie do naruszenia przepisów określających zasadę prawdy obiektywnej, w tym art. 8, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Prawidłowo też zinterpretowano przepisy prawa materialnego i dokonano właściwej subsumcji stanu faktycznego pod hipotezę normy prawnej. W tych okolicznościach Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.