I OZ 42/25

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 listopada 2024 r. sygn. akt IV SA/Po 744/24 o odrzuceniu skargi C.S. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 13 sierpnia 2024 r. nr SN-III.7534.39.2024.6 w przedmiocie odszkodowania za zmniejszenie wartości nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 listopada 2024 r., sygn. akt IV SA/Po 744/24, odrzucił skargę C.S. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 13 sierpnia 2024 r. nr SN-III.7534.39.2024.6 w przedmiocie odszkodowania za zmniejszenie wartości nieruchomości. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 3 października 2024 r. skarżący został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie nr PESEL, złożenie pięciu odpisów skargi, a także usunięcia braku fiskalnego skargi, tj. uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 9 października 2024 r. W zakreślonym terminie, tj. 11 października 2024 r. skarżący nadał przesyłkę zawierającą pięć odpisów skargi oraz nr PESEL, nie odnosząc się do braku wpisu sądowego. Termin na jego uzupełnienie upłynął z dniem 16 października 2024 r. Mając na uwadze powyższe sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", odrzucił skargę. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego "usunięcie" z obiegu prawnego. Argumentując swoje stanowisko wyżej wymieniony wskazał, że wszystkie braki formalne określone w wezwaniu sądu pierwszej instancji zostały przez niego uzupełnione w terminie określonym przez sąd. Skarżący cytując treści wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazał, że został wezwany jedynie do podania nr PESEL oraz złożenia pięciu odpisów skargi, sugerując, że nie został wezwany do usunięcia braku fiskalnego skargi. W tej kwestii uznał, że uzasadnienie postanowienia o odrzuceniu skargi jest błędne i sprzeczne ze stanem faktycznym. Ponad powyższe w zażaleniu zwrócono uwagę, że rzekomo błędne datowanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV, na mocy którego skarżący został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi, wskazując iż przedmiotowe zarządzenie było opatrzone datą 4 października 2024 r., a nie 3 października 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W myśl art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą ww. braków skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że bezsporne jest, że wniesiona skarga była dotknięta brakami formalnymi w postaci braku załączenia pięciu odpisów skargi, nie zawierała nr PESEL skarżącego oraz nie została opłacona. W tej sytuacji skarżący, na mocy zarządzenia z dnia 3 października 2024 r., zasadnie został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 9 października 2024 r., skarżący zakreślonym terminie na uzupełnienie braków uzupełnił jedynie braki formalne, nie uiszczając wpisu od skargi. Tym samym wyżej wymieniony nie uczynił zadość temu wezwaniu i nie uzupełnił braku fiskalnego, co obligowało sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi. Analizując argumenty podniesione w zażaleniu należało stwierdzić, że skarżący nie podważył skuteczności dokonanego wezwania. Wbrew sugestiom skarżącego wezwanie z dnia 4 października 2024 r., na którego treść się powołuje, wskazywało jednoznacznie, że w sprawie nie został uiszczony wpis sądowy. W treści wezwania, pod zobowiązaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi, widnieje informacja, że skarżącemu doręcza się również odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi stanowiło zatem odrębny dokument przesłany tą samą przesyłką do skarżącego. Również z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że skierowana do skarżącego przesyłka zawierała zarówno wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, jak i wezwanie do uiszczenia wpisu oraz zarządzenie przewodniczącego. Powyższe wskazuje, że strona skarżąca została prawidłowo wezwana do usunięcia braku fiskalnego skargi. Pomimo prawidłowego wezwania skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi w zakreślonym terminie. Podnoszone przez skarżącego okoliczności dotyczące rzekomo błędnej daty zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Zostały one szczegółowo wyjaśnione stronie skarżącej w zarządzeniu sędziego sprawozdawcy z dnia 4 grudnia 2024 r., którego treść została skutecznie doręczona skarżącemu. W związku z powyższym należy uznać, że zażalenie jest bezzasadne, a zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.