III OZ 135/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosków K. J.: 1) o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2021 r., sygn. akt III OZ 135/21; 2) o wyłączenie sędziego NSA Rafała Stasikowskiego w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie wypłaty równoważnika za brak lokalu mieszkalnego postanawia: 1. odmówić uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2021 r., sygn. akt III OZ 135/21; 2. odrzucić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Rafała Stasikowskiego. UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 czerwca 2021 r., sygn. akt III OZ 135/21, odrzucił zażalenie K. J. na postanowienie tego Sądu z dnia 16 marca 2021 r. w przedmiocie oddalenia zażalenia w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie wypłaty równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. W piśmie z dnia 6 września 2021 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. J. (dalej: skarżący) wniósł o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2021 r. oraz o wyłączenie sędziego NSA Rafała Stasikowskiego od orzekania w sprawie. W uzasadnieniu pierwszego z ww. wniosków skarżący wskazał, że wnosi o: "wydanie orzeczenia uzupełniającego w zakresie pominiętego zakresu sprawy, oraz podniesionych w sprawie okoliczności prawnych i faktycznych w zakresie zawisłej przed skarżonym organem sprawy administracyjnej i zadania dopełnienia prawnego obowiązku wypłaty stronie należnych jej świadczeń publicznoprawnych, wraz z obowiązkiem organu działania i załatwienia sprawy administracyjnej dla tej instancji, w okolicznościach istnienia w obiegu prawnym ostatecznej, wykonalnej i niepodważalnej decyzji administracyjnej o przyznaniu stronie prawa do równoważnika pieniężnego (...) poprzez uchylenie w całości postanowienia sadu pierwszej instancji odmawiającego wydania w sprawie strony orzeczenia uzupełniającego i przekazanie temu sadowi sprawy celem ponownego rozpoznania". Uzasadniając zaś wniosek o wyłączenie sędziego skarżący wskazał, że: "wbrew obowiązkowi prawnemu, rzeczony sędzia przyjmuje i przyjął w sprawie wyłącznie argumentację organu występującego w sprawie administracyjnej jako przeciwnik procesowy strony, a z norm prawa ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika podstawa w przedmiotowej sprawie takiego stanowiska, oraz działań organu i sądu pierwszej instancji, z przyjęcia wskazań sądu pierwszej instancji jako działań, co do których nie da się wywieść podstawy żądania orzeczenia uzupełniającego i wyłączne jednostronne przyjęcie w zakresie dla wydania orzeczenia tylko argumentacji sądu pierwszej instancji, z całkowitym pominięciem stanowiska, zarzutów, wniosków, oraz przywołanych okoliczności prawnych, faktycznych i dowodowych strony, oraz wydania orzeczenia w nieistniejącej sprawie sądowej, gdzie w sprawie nie wywodziłem zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, co czyni zmianę zakresu podmiotowego, przedmiotowego i prawnego zmianą dowolną i niedopuszczalną w sprawie sądowo administracyjnej". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten na mocy art. 166 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień. Przy czym podkreślić należy, że wniosek o uzupełnienie wyroku (postanowienia) nie może zmierzać do zmiany czy uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadnienia. Nie jest, więc możliwe uzupełnienie wyroku (postanowienia) w zakresie dotyczącym uzasadnienia (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, wyd. C.H.BECK, Warszawa 2015, str. 642, teza 6 do art. 157 oraz powołane tam orzecznictwo). Takie działanie zmierza w istocie do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 czerwca 2021 r., sygn. akt III OZ 135/21, odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie tego Sądu z dnia 16 marca 2021 r. w przedmiocie oddalenia zażalenia, a zatem orzekł o całości sprawy. W tej sytuacji wniosek skarżącego o uzupełnienie ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza wniosku prowadzi bowiem do stwierdzenia, że w istocie zmierza on do zmiany merytorycznej orzeczenia, względnie do uzupełnienia jego uzasadnienia, co jak wyżej wskazano jest niedopuszczalne w ramach instytucji uregulowanej w art. 157 § 1 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Odnosząc się zaś do wniosku skarżącego w przedmiocie wyłączenia sędziego NSA Rafała Stasikowskiego od orzekania w sprawie wskazać należy, że stosownie do dyspozycji przepisu art. 20 § 1 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się w toku postępowania. Wskazana regulacja służy zagwarantowaniu rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd. Należy zauważyć, że w orzecznictwie oraz w doktrynie przyjmuje się, a Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę pogląd ten w pełni podziela, że wniosek o wyłączenie sędziego złożony po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego prawomocnym orzeczeniem jest niedopuszczalny, konsekwencją czego jest jego odrzucenie (por. postanowienia NSA: z dnia 18 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 173/04, niepubl.; z dnia 11 maja 2009 r., sygn. akt I OPP 30/09; LEX nr 564206, zob. też: J. P. Tarno, Komentarz do art. 20 [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2011 r.). W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 grudnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 134/20 odrzucił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie wypłaty równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 marca 2021 r., sygn. akt III OZ 135/21 oddalił zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Wobec tego, że postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w niniejszej sprawie zostało prawomocnie zakończone, to wniosek o wyłączenie sędziego NSA Rafała Stasikowskiego, wniesiony na etapie postępowania zażaleniowego od ww. postanowienia NSA był niedopuszczalny z tej przyczyny, że nie miał on na celu zagwarantowania rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd, skoro w czasie jego złożenia sprawa była już prawomocnie zakończona. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do merytorycznego orzekania w sprawie złożonego wniosku o wyłączenie sędziego. Przedmiotowy wniosek skarżącego należało zatem odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a i art. 193 P.p.s.a. o czym postanowiono jak w punkcie 2 sentencji.