II AKa 211/23

Sądy powszechne2024-06-17

Sygnatura

II AKa 211/23

Data orzeczenia

2024-06-17

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Jacek DunikowskiJanusz Sulima (PRESIDING_JUDGE)Leszek Kulik

Podstawa prawna

art. 258 §1 k.k., art. 271 §3 k.k., art. 273 k.k., art. 56 § 1 k.k.s., art. 62 § 2 k.k.s., art. 108 k.k., art. 434 § 1 k.p.k.

Treść orzeczenia

Sygn. akt II AKa 211/23 <div> <h2>WYROK</h2> W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 czerwca 2024 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie <table> <colgroup> <col width="269"/> <col width="441"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący </td> <td> Janusz Sulima (spr.) </td> </tr> <tr> <td> Sędziowie </td> <td> Jacek Dunikowski Leszek Kulik </td> </tr> <tr> <td> Protokolant </td> <td> Marek Bychowski </td> </tr> </table> przy udziale prokuratora Jerzego Radgowskiego po rozpoznaniu w dniach 14 marca 2024 roku i 11 czerwca 2024 roku sprawy  J. T. oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 §1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 §1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271 §3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 76;art. 76 § 1)">art. 76 §1 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 §1 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 1)">art. 37 §1 pkt 1 k.k.s.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2)">art. 37 §1 pkt 2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 §1 pkt 5 k.k.s.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 §2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 §2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 §1 k.k.s.</a> z powodu apelacji obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 5 lipca 2023 r., sygn. akt II K 30/21 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: <dl> <dt></dt> <dd> uchyla rozstrzygnięcie z punktu V o łącznej karze pozbawienia wolności oraz z punktu VI o zaliczeniu okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet kary łącznej pozbawienia wolności, </dd> <dt></dt> <dd> czyn przypisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258 § 1 pkt. 1)">punkcie I</a> kwalifikuje z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 §1 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym przed 1 października 2023 roku w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania i wymiaru kary, </dd> <dt></dt> <dd> czyn przypisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271 § 3 pkt. 2)">punkcie II</a> kwalifikuje z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271 §3 k.k.</a> w zb. z 273 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym przed 15 listopada 2018 roku w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania i łagodzi wymierzoną za ten czyn karę pozbawienia wolności do 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy oraz jednocześnie podwyższa wymierzoną za ten czyn grzywnę do 740 (siedmiuset czterdziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na 100 (sto) złotych, </dd> <dt></dt> <dd> czyn przypisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56 § 1 pkt. 3)">punkcie III</a> kwalifikuje z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 §1 k.k.s.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 §2 k.k.s.</a> w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2017 roku w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 §1 pkt 5 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 §2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 §1 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 §2 k.k.s.</a> i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, </dd> <dt></dt> <dd> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8;art. 8 § 2)">art. 8 §2 k.k.s.</a> orzeka, że spośród kar orzeczonych za przestępstwa przypisane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8 pkt. 2;art. 8 pkt. 3)">punktach II i III</a> podlegają wykonaniu kary za przestępstwo przypisane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8 pkt. 2)">punkcie II</a>, </dd> <dt></dt> <dd> na podstawie obowiązujących w brzmieniu przed 1 lipca 2015 roku przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> łączy kary pozbawienia wolności za przestępstwa przypisane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4 pkt. 1)">punktach I</a> oraz II i orzeka wobec oskarżonego karę łączną 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, </dd> <dt></dt> <dd> na podstawie obowiązujących w brzmieniu przed 1 lipca 2015 roku przepisów: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 §1 i 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 §1 pkt 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 2)">art. 73 §2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres lat 5 (pięciu) i oddaje go w tym okresie pod dozór kuratora; </dd> <dt></dt> <dd> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 §1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary grzywny zalicza oskarżonemu okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 25 lipca 2017 r. godz. 06.05 do 26 lipca 2017 r. godz. 09.45 przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny; </dd> </dl> II. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 15.100 złotych tytułem jednej opłaty za obie instancje oraz obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze. <table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="43"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> II AKa 211/23 </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> Wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 5 lipca 2023 r., sygn.. akt II K 30/21 </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td> ☒ obrońca </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ inny </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="351"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="3"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> brak zarzutów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.4. Wnioski </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="339"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ </td> <td> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2.1. Ustalenie faktów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="28"/> <col width="131"/> <col width="339"/> <col width="93"/> <col width="94"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2.2. Ocena dowodów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="492"/> <col width="176"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 1. 2. 3 4 </td> <td> Obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 §2 k.p.k.</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> przez błędne przyjęcie, że zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza winę oskarżonego w zakresie czynu z pkt I wyroku w sytuacji, gdy w sprawie brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na uczestnictwo oskarżonego w grupie przestępczej, zwłaszcza że zaskarżony wyrok w tym zakresie opiera się jedynie na dowodzie z wewnętrznie sprzecznego pomówienia W. Z., który za złożenie takich wyjaśnień uzyskał korzyść osobistą, a żaden z pozostałych członków grupy przestępczej nie zna oskarżonego, podobnie jak oskarżony nie zna żadnego z członków tej grupy, Obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 §2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> przez błędne przyjęcie, że zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza winę oskarżonego w zakresie czynu z pkt II i III wyroku w sytuacji, gdy w sprawie brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na sprawstwo oskarżonego, zwłaszcza przy ustaleniu, że J. T. działał w imieniu i na rzecz Spółek (...), a zaskarżony wyrok w tym zakresie opiera się jedynie na dowodzie z wewnętrznie sprzecznego pomówienia W. Z., który za złożenie takich wyjaśnień uzyskał korzyść osobistą, podczas gdy pozostali świadkowie, jak i inne dowody obiektywne jednoznacznie wykluczają, by oskarżonego łączył z tymi spółkami jakikolwiek węzeł faktyczny czy prawny umożliwiający mu działanie w imieniu i na rzecz tych spółek; Obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 §2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez przyjęcie, że dowód w postaci sprawozdania z wykonanych czynności oraz zeznań świadka W. C. potwierdza winę oskarżonego w sytuacji, gdy dowód ten opiera się na plotkach usłyszanych przez świadka, zaś obiektywne dowody w postaci wyroków skazujących J. T. nie potwierdzają w najmniejszym stopniu wiedzy operacyjnej, na której uzyskanie powoływał się świadek – mimo kilkudziesięciu postępowań prowadzonych przeciwko oskarżonemu żaden z wyroków nie dotyczy rzekomego działania oskarżonego w imieniu na rzecz Spółek (...); Obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 196;art. 196 § 1;art. 196 § 3)">art. 196 §1 i 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez całkowite pominięcie znajdujących się w aktach opinii prywatnych prof. H. D. oraz Spółki (...) i oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu analizy rynku paliwowego i bezkrytyczne oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia na dowodach z opinii biegłych M. A. oraz J. B. w sytuacji, gdy opinie te są wewnętrznie sprzeczne i obiektywnie nieprawdziwe, a ponadto biegły B. jest pracownikiem Spółki (...), z którą Spółka (...) (której transakcje biegły oceniał) oraz oskarżony J. T. od wielu lat pozostają w istotnym konflikcie majątkowym. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wbrew twierdzeniom obrońcy nie sposób zakwestionować wiarygodności wyjaśnień W. Z. w części odnoszącej się do udziału oskarżonego J. T. w grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw oraz przestępstw skarbowych związanych z obrotem paliwem i uszczuplaniem podatku od towaru i usług, polegających na składaniu zawierających nieprawdę lub zatajających prawdę deklaracji podatkowych w zakresie podatku naliczonego i należnego. Wynika też z nich jednoznacznie, że J. T. aktywnie uczestniczył w tak zwanej „karuzeli vatowskiej”. Wbrew twierdzeniom obrońcy wyjaśnienia W. Z. bynajmniej nie są wewnętrznie sprzecznie. To, że współpraca z organami ścigania przyniosła mu korzyści procesowe nie oznacza, że jego relacja jest tendencyjna. Wskazać należy, że W. Z. w swoich wyjaśnieniach opisał szereg działań grupy przestępczej, której był członkiem, a podawane przez niego szczegóły zazębiają się z okolicznościami wynikającymi z innych dowodów. W. Z. w miarę precyzyjnie przedstawił mechanizm działań przestępczych członków grupy. Dla odpowiedzialności oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 §1 k.k.</a> nie ma jakiegokolwiek znaczenia, czy znali go pozostali członkowie grupy. Przy czym podkreślić należy, że nie sposób dać wiary wyjaśnieniom osób, którzy wraz z D. B. (1) tworzyli tę grupę. Dla przypisania odpowiedzialności za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 §1 k.k.</a> nie jest w każdym razi wymagane, aby dana osoba dysponowała wiedzą o szczegółach organizacyjnych, znała wszystkich członków, czy mechanizmy funkcjonowania gruoy. Przede wszystkim W. Z. nie miał żadnego interesu w tym, aby złośliwie i tendencyjnie pomawiać J. T.. W toku postępowania nic takiego nie zostało ujawniono co mogłoby wskazywać, że W. Z. miał powód, aby fałszywie obciążać oskarżonego. Zgodzić się w pełni należy z Sądem Okręgowym, że za niewiarygodnością wyjaśnień W. Z. żadną miarą nie może przemawiać brak precyzji co do dat i ilości spotkań z oskarżonym oraz przekazanych mu kwot. W. Z. musiałby robić notatki z każdego spotkania z J. T., żeby jego wyjaśnienia na ten temat były precyzyjne. Ponadto należy mieć na względzie, że W. Z. opisywał bardzo szeroką działalność grupy przestępczej, w której najwyraźniej prym wiódł D. B. (1). Sam W. Z. spotykał się z wieloma osobami, którym wielokrotnie przekazywał pieniądze. Potwierdzeniem wyjaśnień W. Z. co do udziału J. T. w przestępczym procederze jest między innymi to, że zarówno W. Z., jak D. B. (1) mieli w swoich telefonach zapisany numer do J. T.. Mało tego, w toku postępowania zostało ustalone, że W. Z. łączył się telefonicznie z oskarżonym w Galerii (...) w W., czyli w miejscu, w którym zgodnie z wyjaśnieniami W. Z. dochodziło do jego spotkań z J. T.. Dlatego też Sąd Okręgowy słusznie uznał, że wyjaśnienia składane przez W. Z. znajdują potwierdzenie w innych dowodach. Dodać należy, że ich analiza prowadzi do wniosku, że opisując obszernie okoliczności znanych mu przestępczych zdarzeń, ze wskazaniem osób biorących w nich udział, świadek ten nie starał się bynajmniej umniejszyć własnej roli. Przeciwnie wskazywał na swój istotny udział w tej działalności, np. zajmowanie się wystawianiem nierzetelnych faktur, "organizowanie" i opłacanie tzw. "słupów" - prezesów znikających spółek importujących paliwa. Relacjonował tylko znane mu fakty. Nie widać w nich przerzucania odpowiedzialności na inne osoby. Przy czym zdarzenia objęte aktem oskarżenia w niniejszej sprawie, co do których wypowiadał się W. Z., stanowiły jedynie niewielki fragment jego własnej przestępczej działalności. Dlatego też nie sposób uznać, że są one bezpodstawnym pomówieniem oskarżonego. Brak jest jakichkolwiek przesłanek, żeby wyjaśnieniom W. Z. nie dać wiary. Nie można zgodzić się obrońcą, że dowód w postaci sprawozdania z wykonanych czynności oraz zeznań świadka W. C. (2) opiera się tylko na „plotkach”. Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że dowód ten potwierdza winę oskarżonego. Z dowodu tego wynika jednoznacznie, że w czewcu 2015 roku W. Z. przekazał W. C. (2) informacje o udziale oskarżonego w zakupach paliwa od spółki (...). Nie mniej jednak zaznaczyć należy, że dowód ten nie miał istotnego znaczenia dla przypisania J. T. popełnienia zarzuconych mu czynów. Wbrew zaś twierdzeniom obrońcy wyroki skazujące J. T. nie są dowodami, które mogą potwierdzać wersję lansowaną przez oskarżonego. Wbrew też twierdzeniom obrońcy nie można uznać, że opinia biegłego J. B. (2) jest wewnętrznie sprzeczna i obiektywnie nieprawdziwa. Biegły ten na rozprawie odwoławczej logicznie ustosunkował się do wszystkich zastrzeżeń odnośnie wydanej przez niego opinii. Biegły jednoznacznie stwierdził, że wprawdzie w opinii nie uwzględnił stacji „zewnętrznych”, ale uwzględnił całokształt znanego mu rynku, jak i zasad w nim panujących co do hurtowego zakupu paliw. Gdyby uwzględnił wszystkie stacje paliw na rynku paliw, to i tak wnioski końcowe jego opinii byłyby zbliżone. Ponadto biegły wskazał między innymi, że uwzględnił pośrednio większość stacji paliw niezrzeszonych, biorąc pod uwagę zakup paliwa na warunkach nie gorszych, niż dla stacji własnych (...) lub (...). Nie można zatem zgodzić się obrońcą, że opinia biegłego J. B. (2) dotyczy jedynie niewielkiego procenta rynku paliwowego. Biegły też przekonująco wyjaśnił, dlaczego w swojej opinii wziął po uwagę stacje paliw odległe od O.. Poza tym kwestia stosowania upustów w niniejszej sprawie nie była najistotniejsza. Okoliczność ta jedynie potwierdza wyjaśnienia W. Z. co do udziału J. T. w przestępczym procederze. To właśnie na nie budzących wątpliwościach wyjaśnieniach W. Z. opiera się skazujący J. T. wyrok. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> O zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Całkowita bezzasadność zarzutów apelacyjnych determinowała nieuwzględnienie wniosków z apelacji. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="667"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td/> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> . </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td> Zmieniono wyrok w zakresie kwalifikacji prawnej przypisanych oskarżonemu czynów oraz obniżono karę pozbawienia wolności wymierzoną za czyn z punktu II podwyższają jednocześnie wymiar kary grzywny. </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td> Przede wszystkim skazując oskarżonego należało mieć względzie, że zarzuconych mu przestępstw J. T. dopuścił się w 2014 roku. Od tego czasu do daty wydania wyroku przepisy prawa karnego materialnego były wielokrotnie modyfikowane. Stąd też ferując wyrok należało kierować się dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> Odnośnie wszystkich przypisanych oskarżonemu przestępstw względniejsze dla niego były przepisy obowiązujące w dacie popełnienia tych czynów. Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 §1 k.k.</a> obecnie jest zagrożone karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. Do 1 października 2023 roku przestępstwo to było zagrożone karą od 3 miesięcy do 5 lat. Poza tym obecnie zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 3)">art. 43a §3 k.k.</a> w przypadku skazania za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 §1 k.k.</a> obligatoryjne jest, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 2)">art. 43a §2 k.k.</a>, orzeczenie świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitecjarnej. W chwili popełnienia tego czynu przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 2)">art. 43a §2 k.k.</a> w ogóle nie obowiązywał. Jeżeli chodzi o czyn przypisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 pkt. 2)">punkcie II</a>, to należało mieć na względzie zmianę treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i dodanie ustawą z dnia 19 czerwca 2020 roku, która weszła w życie 24 czerwca 2020 roku <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 b)">art. 57 b k.k.</a>, który w przypadku przypisania przestępstwa ciągłego przewiduje zaostrzenie kary. Odnośnie popełnionego przez oskarżonego przestępstwa karnoskarbowego, należało wziąć pod uwagę zmianę treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 §2 k.k.s.</a> Obecnie stypizowane w tym przepisie przestępstwo karnoskarbowe zagrożone jest karą grzywny do 720 stawek albo karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy niż jeden ro albo obu tym karom łącznie. W dacie orzekania przepis ten przewidywał jedynie karę grzywny do 240 stawek. Oczywiste też jest, że względniejsze dla oskarżonego są również przepisy z daty popełnienia czynu o karze łącznej. Obowiązujące wówczas przepisy pozwalały bowiem na orzeczenie kary łącznej na zasadzie całkowitej absorpcji. Obecnie, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 §1 k.k.</a> sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa. Przepisy obowiązujące w dacie orzekania umożliwiały też warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności w wymiarze do dwóch lat i również w przypadku sprawcy karanego wcześniej na karę pozbawienia wolności. Faktem jest, że w wyniku zachowania oskarżonego doszło uszczuplenia należności podatkowej znacznej wartości. Jak słusznie też podniósł Sąd pierwszej instancji działalność oskarżonego miała charakter zaplanowany, wieloaspektowy i rozciągnięty w czasie. Nie mniej jednak należało mieć na uwadze, że udział oskarżonego w popełnieniu przypisanych mu przestępstw wspólnie i porozumieniu z innymi osobami nie był znaczący. Z popełnienia tych przestępstw nie odniósł znaczących zysków. W chwili popełnienia tych przestępstw był osobą niekaraną. Od popełnienia tych czynów minęło prawie 10 lat. Na marginesie podnieść należy, że wbrew sugestiom obrońcy, J. T. obecnie jest osobą kilkakrotnie karaną sądownie. Widniejące w jego „karcie karnej” skazania nie uległy zatarciu. Postanowieniem z dnia 22 maja 2020 roku J. T. został warunkowo zwolniony z odbycia kary jednego roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego z 18 lipca 2018 roku w sprawie II K 515/16. Okres próby upłynął 22 maja 2022 roku. Zgodnie zaś z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 §1 k.k.</a> w razie skazania na karę pozbawienia wolności zatarcie skazania następuje z mocy prawa z upływem 10 lat od wykonania lub darowania kary albo od przedawnienia jej wykonania. Zatarcie skazania tej kary nastąpi zatem dopiero w 2030 roku. Z kolei treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 108)">art. 108 k.k.</a> jednoznacznie przesądza, że nie można mówić o zatarciu pozostałych skazań wyszczególnionych w „karcie karnej” oskarżonego. Dotyczy to również kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 76 b;art. 76 b § 1)">art. 76b §1 k.k.</a>). W każdym razie wskazane wcześniej okoliczności przemawiają za zastosowaniem wobec oskarżonego kary o charakterze wolnościowej. Tym samym należy uznać, że wymierzenie oskarżonemu bezwzględnej kary pozbawienia wolności sprawia, że zaskarżony wyrok jest rażąco niesprawiedliwy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a>). Biorąc pod uwagę, że popełnione przez oskarżonego przestępstwa godziły przede wszystkim w interes Skarbu Państwa, zdecydowanie rozsądniejsze jest, aby oskarżony odczuł dolegliwość w sferze materialnej. Bezwzględna kara dwóch lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności jest rażąco surowo w stosunku do jego zawinienia i stopnia szkodliwości popełnionych przez nie przestępstw. Faktem jest, że oskarżony przypisanego mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 § 1 pkt. 2)">punkcie II</a> przestępstwa dopuścił się w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 §1 k.k.</a>, Do tego typu sprawców stosuje się przepisy dotyczące z poddaniem sprawcy próbie, przewidziane wobec sprawy określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 §2 k.k.</a> Obowiązujące jednakże w dacie popełnienia czynów prze oskarżonego przepisy nie wykluczały jednakże całkowicie możliwości zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary wobec sprawcy określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 §2 k.k.</a> Należało zaś uznać, że okoliczności popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu czynów oraz jego niekaralność w chwili ich popełnienia uzasadniają tezę, że w przypadku J. T. zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Cele kary mogą zostać osiągnięte, jeżeli wymierzona wobec niego kara pozbawienia wolności zostanie wydatnie złagodzona i warunkowo zawieszona przy jednoczesnym podwyższeniu wymierzonej wobec niego kary grzywny. Uzmysłowi to oskarżonemu nieopłacalność popełniania przestępstw godzących w obowiązki podatkowe. Jednocześnie orzeczenie surowej kary grzywny będzie sprzyjać właściwemu kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Podkreślić należy, że obniżenie kary pozbawienia wolności i jej warunkowe zawieszenie oraz jednoczesne podwyższenie kary grzywny nie narusza wyrażonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 §1 k.p.k.</a> zakazu reformationis in peius. W pełni zachował aktualność wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 1978 roku (VII KZP 35/78, OSNKW 1979/1-2/2), iż w wypadku wniesienia rewizji (obecnie apelacji) wyłącznie na korzyść oskarżonego sąd rewizyjny może podwyższyć karę grzywny orzeczoną na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 36;art. 36 § 3)">art. 36 §3 k.k.</a> (obecnie 33 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§2 k.k.</a>) obok kary pozbawienia wolności tylko wówczas, gdy jednocześnie obniża karę pozbawienia wolności, i to do takich granic, by kara zastępcza na wypadek nieuiszczenia grzywny nie przekraczała wraz z obniżoną karą pozbawienia wolności okresu, na jaki ją poprzednio orzeczoną. W zaskarżonym wyroku za czyn z punktu II wymierzono karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 200 stawek. Jeżeli zostałaby orzeczona kara zastępcza za niewykonaną grzywnę, oskarżony miałby wówczas do odbycia w sumie 2 lata, 9 miesięcy i 10 dni. Sąd odwoławczy zaś złagodził oskarżonemu za ten czyn karę pozbawienia wolności do 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia, a karę grzywny podwyższył do 740 stawek. W przypadku więc zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności oraz orzeczenia zastępczej kary grzywny, oskarżony miałby łącznie do odbycia 2 lata, 8 miesięcy i 10 dni. Ponieważ Sąd I instancji orzekając o karze łącznej zastosował zasadę pełnej absorpcji, sąd odwoławczy rozpoznając wyłącznie apelację wniesioną na korzyść oskarżonego, nie mógł zastosować innej zasady. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="52"/> <col width="78"/> <col width="369"/> <col width="221"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 2.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 3.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="128"/> <col width="590"/> </colgroup> <tr> <td> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td> III </td> <td> O jednej opłacie za obie instancje orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 10 ust. 1</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2;art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 2 ust. 1 pkt 2 art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (t. j. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz.223) O pozostałych kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze rozstrzygnięto na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="720"/> </colgroup> <tr> <td> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> </div>