I OZ 461/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Bd 1451/18 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do udostępnienia nieruchomości postanawia odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną M. T. od wyroku tego Sądu z dnia 15 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Bd 1451/18. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w piśmie z 15 listopada 2020 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku. WSA stwierdził, że w niniejszej sprawie termin do wniesienia przez skarżącego skargi kasacyjnej w ogóle nie rozpoczął biegu. Skarżący nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia w przepisanym terminie, co wyklucza możliwość skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób uprawnionych do sporządzenia tego środka odwoławczego. Z tych przyczyn Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 P.p.s.a. Na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zażalenie wniósł skarżący, osobiście je podpisując. W piśmie z dnia 29 września 2021 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego sprostował i uzupełnił powyższe zażalenie zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 77 ust. 2 Konstytucji RP przez zamknięcie drogi sądowej z powodu ewentualnego błędu formalnego. Pełnomocnik wskazał, że wystosowanie skargi kasacyjnej i sporządzenie jej samodzielnie przez skarżącego, a nadto niezłożenie wniosku o uzasadnienie, nie było celowym zachowaniem skarżącego, lecz wynikało z jego niepełnej znajomości przepisów prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Stwierdzić przede wszystkim trzeba, że zgodnie z art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2-3 stosuje się odpowiednio. Sporządzenie, jak w niniejszej sprawie, zażalenia przez samą stronę, niebędącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych oznacza, że nie został spełniony obowiązek z art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Skarżący nie miał wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowego zażalenia, stąd było ono niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu. Bez znaczenia, dla tej oceny pozostaje fakt późniejszego sprecyzowania i uzupełnienia przedmiotowego zażalenia przez pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 P.p.s.a., stanowi bowiem brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 P.p.s.a. Nie można przy tym pominąć, że pismo z dnia 29 września 2021 r. precyzujące przedmiotowe zażalenie pełnomocnik wniósł blisko dwa miesiące po otrzymaniu zawiadomienia z Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczeniu, zaś wcześniej - w terminie przewidzianym w art. 177 § 3 P.p.s.a., sporządził opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej. Skarżącemu została zatem zapewniona ochrona prawna. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. i art. 194 § 4 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu zażalenia.