II SA/Wr 495/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Adam Habuda, Sędziowie: asesor WSA Marta Pawłowska (spr.), sędzia WSA Władysław Kulon, po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 września 2024 r. sprawy ze skargi K. C. - zarządcy przymusowego D. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 kwietnia 2024, nr 465/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę w całości. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2024 r., Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "DWINB") po analizę zażalenia wniesionego przez K. C. – zarządcy przymusowego D. (dalej jako: "skarżąca") - na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Dzierżoniowie (dalej jako "PINB") z dnia 29 stycznia 2024 r. Nr 28/2024 w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia, w terminie do dnia 30 czerwca 2024 r. dokumentów legalizacyjnych dotyczących hali dobudowanej do hali znajdującej się przy działce nr [...] w T. – stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Jak wynika z akt sprawy, opisane wcześniej postanowienie PINB nakładające obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych w wyznaczonym terminie, doręczono skarżącej w dniu 5 lutego 2024 r. Postanowienie zawierało pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia, w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania. Pismem z dnia 11 marca 2024 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 12 marca 2024 r., skarżąca wniosła zażalenie na rozstrzygnięcie PINB. W ocenie DWINB odwołanie wniesiono z uchybieniem 7-dniowego terminu do złożenia zażalenia. W skardze na powyższe postanowienie skarżący zarzucili naruszenie art. 134 k.p.a. poprzez stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, podczas gdy strona złożyła wniosek o jego przywrócenie w zażaleniu na postanowienie wydane w innej sprawie – nr 49/2024. W ocenie strony, z uwagi na podobieństwa obu spraw, pomimo faktu, że w niniejszej sprawie "nie złożono wprost wniosku o przywrócenie terminu", to organ winien w sposób dorozumiany przyjąć, że w sprawie wniosek taki również został złożony. Podkreślono, że skarżąca nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem, a nade wszystko, treść wniesionego zażalenie pozwala przyjąć, że stanowi ono w istocie prośbę o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Dodatkowo wskazano, że funkcję zarządcy przymusowego skarżąca pełni od października 2022 r. i nie były jej znane wszystkie sprawy toczące się z udziałem reprezentowanego podmiotu, bowiem informacji tych nie przekazał jej poprzedni zarządca, który zmarł. Wskazano również, że postępowanie administracyjne w sprawie toczy się od 2010 r., zatem akta są bardzo obszerne. Podniesiono też, że zakład, którym skarżąca zarządza, znajduje się w trudnej sytuacji organizacyjnej, co wiąże się koniecznością podejmowania licznych i skomplikowanych decyzji administracyjnych i operacyjnych. Skarżąca musiała poświęcić czas na kompletowanie dokumentacji i zrozumienie bieżących spraw, co wpłynęło na jej zdolność do terminowego reagowania na korespondencję urzędową. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym i jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa. Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Stosownie zaś do art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Na mocy przepisu art. 144 k.p.a., przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń. W okolicznościach sprawy należy przyznać rację organowi odwoławczemu, że zażalenie wniesiono z uchybieniem terminu, upływał on bowiem w dniu 12 lutego 2024 r., tymczasem zażalenie skierowano listem poleconym nadanym w dniu 12 marca 2024 r. Wbrew zarzutom skargi, organ właściwy do rozpoznania zażalenia, wobec oczywistego braku wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia, nie miał podstaw do przyjmowania, że wniosek taki został złożony w sposób dorozumiany, z uwagi na fakt, że takie działania strona podjęła w innym postępowaniu toczącym się przed tym samym organem. Inicjatywa w złożeniu takiego wniosku zależy wyłącznie od strony. Przy czym nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, że treść zażalenia wskazuje na to, że zawiera w sobie ono wniosek o przywrócenie terminu. Lektura wniesionego środka odwoławczego wskazuje, że zawiera on wyłącznie zarzuty odnoszące się do postanowienia PINB z dnia 29 stycznia 2024 r. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł na zasadzie art. 151 p.p.s.a.. Skarga została rozpatrzona na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. .