IV SA/Gl 985/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Pismem z dnia 20 września 2012r. T.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]r., którą odmówiono odroczenia mu terminu płatności należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego określonych decyzją tego organu z dnia [...]r. na rzecz osoby uprawnionej O.M. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że jego zadłużenie z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego jest bardzo wysokie i w chwili obecnej nie jest w stanie go uregulować. Podkreślił, że niewstrzymanie wykonalności skarżonej decyzji spowoduje powstanie znacznej szkody oraz pozbawi go środków niezbędnych dla utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. po. 270), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z uwagi na treść powyższych norm prawnych należy stwierdzić, że wstrzymaniu podlegają tylko takie akty i czynności organów, które posiadają przymiot wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147; postanowienie NSA z dnia 24 września 2009r. II OZ 782/09 publ. Lex 629019). W niniejszej sprawie T. K. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą odroczenia terminu płatności należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Orzeczenie to ma charakter odmowny, dlatego jako takie nie podlega wykonaniu (por. postanowienie NSA z dnia 6 grudnia 2007r. , sygn. akt II GZ 190/07, Lex 1012127). Stwierdzić więc należy, że decyzja odmawiająca odroczenia terminu płatności należności, jako nienadająca się do wykonania, nie mieści się w zakresie przedmiotowym normy z art. 61 § 3 P.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.