II SA/Ke 447/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 30 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2016 r., [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 8 sierpnia 2024 r. H. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewody z 23 sierpnia 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że stronami postępowania komunalizacyjnego toczącego się w trybie przepisów ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych, są Skarb Państwa i właściwa gmina. Inne podmioty uczestniczą w tym postępowaniu jedynie wówczas, gdy wykażą swój interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. W sprawie nie zostało wykazane, że skarżącemu przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. w postępowaniu zakończonym decyzją z 23 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935), dalej "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Skarga do sądu administracyjnego może więc dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej", a więc przewidzianej w przepisach prawa administracyjnego możliwości konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 94/15, dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody z 23 sierpnia 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną wydana na podstawie art. 18 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 1990 r., nr 32, poz. 191 ze zm.). Stronami postępowania, w której decyzja ta została wydana, byli wyłącznie G. W. oraz Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę Jędrzejowskiego. Zauważyć należy, że stronami postępowania komunalizacyjnego są, co do zasady, wyłącznie Skarb Państwa - jako dotychczasowy właściciel nieruchomości i gmina - jako podmiot nabywający własność nieruchomości. Ich bowiem praw i obowiązków bezpośrednio dotyczą skutki decyzji komunalizacyjnej. Inne osoby, aby mogły uczestniczyć w tym postępowaniu (mieć w nim przymiot strony), a więc również mogły skutecznie żądać weryfikacji ostatecznej decyzji komunalizacyjnej, musiałyby wykazać, że w dacie komunalizacji, to im, a nie Skarbowi Państwa, przysługiwał tytuł prawnorzeczowy do nieruchomości, który stałby na przeszkodzie komunalizacji (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 2973/13, wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 1740/22, z dnia 18 października 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1255/06, dostępne jak wyżej). Skoro jedynymi adresatami decyzji z 23 sierpnia 2016 r. były ww. podmioty, skarżący H. D. nie był stroną postępowania zakończonego jej wydaniem, a jednocześnie nie wykazał, aby w dacie komunalizacji (wydania zaskarżonej decyzji Wojewody) przysługiwał mu tytuł prawny do nieruchomości objętych decyzją, co nie wynika również z akt sprawy, to tym samym nie posiada on interesu prawnego w jej zaskarżeniu. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że nawet gdyby przyjąć, że skarżący spełnił wskazany wyżej warunek dający mu status strony, to skarga i tak podlegałaby odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Jak wynika z akt administracyjnych, decyzja organu I instancji nie została zaskarżona w administracyjnym toku instancji przez żadną ze stron postępowania, mimo, że przysługiwało od niej odwołanie do organu wyższego stopnia. Taka sytuacja oznacza, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia tej decyzji w rozumieniu przywołanych wyżej przepisów i wniesienie skargi na decyzję z 23 sierpnia 2016 r. nie jest dopuszczalne. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.