II OZ 444/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 12 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 marca 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 453/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej A. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 453/23 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 lutego 2023 r. nr WI-I.7840.15.78.2021.DW w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 marca 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 453/23 WSA w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną A. R. od wyroku tego Sądu z dnia 31 maja 2023 r. w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 lutego 2023 r. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu tego postanowienia powołano się na treść art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W przedmiotowej sprawie odpis wyroku z dnia 31 maja 2023 r. wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej kasacyjnie w dniu 3 sierpnia 2023 r. (k. 76). Skargę kasacyjną złożoną w dniu 5 września 2023 r. należało zatem uznać za spóźnioną. Zaznaczono również, że termin do złożenia skargi kasacyjnej nie został przywrócony, co wynika z postanowienia WSA w Krakowie z dnia 16 października 2023 r. oraz postanowienia NSA z dnia 22 lutego 2024 r. sygn. akt II OZ 77/24. Dlatego też skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Krakowie, a także o zasądzenie w oparciu o art. 203 pkt 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W zażaleniu zawarto również wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Zaskarżonemu postanowieniu strona zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 178 p.p.s.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej oraz 1 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 134 § 1 p.p.s.a., poprzez wadliwe wykonywanie przez WSA w Krakowie funkcji kontrolnej działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i w efekcie odrzucenie skargi kasacyjnej. Uzasadniając tak sformułowane zarzuty strona podniosła, że do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który nie został uwzględniony przez WSA w Krakowie, celem uprawdopodobnienia okoliczności w nim wskazanych, załączono-odpowiednie dokumenty (wydruk z platformy elektronicznej PUE ZUS, potwierdzający otrzymanie zwolnienia lekarskiego). Dokument ten wymieniony został również w treści uzasadnienia pisma, a także w liście załączników do skargi kasacyjnej, przy czym za każdym razem wyraźnie wskazano jaka miała być treść materialna tego dokumentu. WSA w Krakowie stwierdził, że z załączonego dokumentu z platformy PUE ZUS nie wynika fakt otrzymania zwolnienia lekarskiego L4, gdyż "dokument ten stanowi w większości pustą stronę, jedynie z informacją o drukowaniu podglądu strony internetowej". Ewidentnym winno być więc, że do samego wniosku załączono dokument, który nie zawiera treści, na jaką powoływał się pełnomocnik. W tym stanie rzeczy w istocie wniosek ten nie zawierał dowodu w nim powołanego, co ocenić należało jako brak formalny tego wniosku, do którego uzupełnienia pełnomocnik strony powinien być wezwany. Zamiast tego WSA w Krakowie od razu orzekł o odmowie przywrócenia terminu, a następnie postanowieniem z dnia 15 marca 2024 r. orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zdaniem strony postanowienie z dnia 15 marca 2024 r. uznać należy w takim stanie rzeczy za przedwczesne, bowiem w pierwszej kolejności w sposób prawidłowy należało rozpatrzyć wniosek o przywrócenie terminu i dopiero po prawidłowym przeprowadzeniu tego postępowania dopuszczalne było orzekanie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. W kwestii wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia pełnomocnik strony podniósł, że w zażaleniu z dnia 6 listopada 2023 r. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 16 października 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 453/23 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zawarł zawiadomienie o nowym adresie do doręczeń. W dniu 18 kwietnia 2024 r. chcąc poznać stan sprawy pełnomocnik zadzwonił do WSA w Krakowie, gdzie dowiedział się, że na jego poprzedni adres do doręczeń wysłana została korespondencja z Sądu, która została zwrócona z uwagi na jej dwukrotne awizowanie i brak podjęcia w terminie. W związku z tym pełnomocnik niezwłocznie zamówił akta do czytelni i w dniu 19 kwietnia 2024 r. zapoznał się z postanowieniem z dnia 15 maca 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, które było przedmiotem ww. korespondencji. W tej sytuacji zdaniem pełnomocnika strony nie ponosi on winy za uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na to postanowienie. Pełnomocnik niezwłocznie podjął niezbędne czynności, by z postanowieniem z dnia 15 marca 2024 r. się zapoznać i w ustawowym (zgodnie z art. 87 p.p.s.a.) terminie 7 dni od dowiedzeniu się o wydaniu tego postanowienia wnieść zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Stosownie natomiast do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie słusznie Sąd pierwszej instancji uznał, że odpis wyroku z dnia 31 maja 2023 r. wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej kasacyjnie w dniu 3 sierpnia 2023 r. Skargę kasacyjną złożoną w dniu 5 września 2023 r. należało zatem uznać za spóźnioną. Rozstrzygnięcie WSA w Krakowie jest zatem prawidłowe. Należy przy tym podkreślić, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem ustawowym, niedopuszczalne jest jego skracanie lub przedłużanie. Jedynym możliwym odstępstwem od rygoryzmu jego dochowania jest instytucja przywrócenia terminu do dokonania danej czynności. Taki wniosek (o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej) został w niniejszej sprawie złożony, jednakże nie został on uwzględniony, a wydane w tym zakresie rozstrzygnięcie jest prawomocne. Wskazać należy, że argumenty podniesione w zażaleniu odnoszą się w istocie do okoliczności nieponoszenia przez stronę winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Są to okoliczności, które na obecnym etapie postępowania nie podlegają analizie. Niniejsze postępowanie dotyczy wszak zażalenia na odrzucenie wniesionego środka zaskarżenia, a nie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Kwestia przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej została prawomocnie rozstrzygnięta odmownym postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 16 października 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 453/23 (zażalenie na to postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 22 lutego 2024 r. sygn. akt II OZ 77/24). Na koniec zaznaczyć należy, że WSA w Krakowie przed przekazaniem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego powinien rozpoznać zawarty w tym zażaleniu wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Pomimo odnotowania tego wniosku przez Sąd pierwszej instancji (k. 217 – warunki formalne wniesionego zażalenia), tak się jednak nie stało. Należy przypuszczać, że powodem takiego stanu rzeczy było uznanie przez ten Sąd, że wobec nieskutecznego doręczenia odpisu postanowienia z dnia 15 marca 2024 r. na nieaktualny adres pełnomocnika strony oraz zapoznania się przez tego pełnomocnika z aktami sprawy w dniu 19 kwietnia 2024 r., zażalenie z dnia 26 kwietnia 2024 r. zostało złożone w terminie. Na tej podstawie NSA, kierując się zasadami ekonomiki procesowej przyjął zażalenie do rozpoznania. Z przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.