II GSK 545/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. Sp. z o.o. we W. o sprostowanie postanowienia zawartego w punkcie 2 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2021 r. sygn. akt II GSK 545/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 września 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 114/20 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. we W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia zakazu prowadzenia reklamy apteki ogólnodostępnej oraz nałożenia kary pieniężnej postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 września 2021 r., sygn. akt II GSK 545/21, w ten sposób, że w punkcie drugim sentencji zamiast: "zasądza od A. o.o. we W. na rzecz Głównego Inspektora Farmaceutycznego 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego" wpisać: "zasądza od A. Sp. z o.o. we W. na rzecz Głównego Inspektora Farmaceutycznego 1350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego". UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 2 września 2021 r., sygn. akt II GSK 545/21 oddalił skargę kasacyjną A. Sp. z o.o. we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 114/20 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. we W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2019 r. w przedmiocie stwierdzenia naruszenia zakazu prowadzenia reklamy apteki ogólnodostępnej oraz nałożenia kary pieniężnej, a także zasądził koszty postępowania. Strona skarżąca domagała się sprostowania sentencji orzeczenia poprzez właściwe wskazanie kwoty orzeczonej tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub też inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zasadnie we wniosku o sprostowanie wskazano na rozbieżność w wysokości kwoty zasądzonej od skarżącej na rzecz organu, wskazując w sentencji kwotę 2700 zł, natomiast na stronie 10 uzasadnienia podano kwotę 1350 zł. W rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu sporu wynosiła 10 000 zł, zatem o kosztach postępowania należało orzec w oparciu o art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.). Tak też uczynił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu, dlatego też wskazaną w sentencji kwotę 2700 zł należało uznać za oczywistą omyłkę, podczas gdy powinna być wskazana kwota 1350 zł. Z tych przyczyn i działając na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.