IV SAB/Wr 701/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 29 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. P. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego V. P. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt stały postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 lipca 2024 r. małoletnia V. P. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego V. P. (dalej również: strona skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt stały w związku z wnioskiem złożonym przez stronę skarżącą w dniu 7 czerwca 2023 r. Sąd, przy piśmie z dnia 23 sierpnia 2024 r., wezwał stronę skarżącą do: - nadesłania odpisu prawidłowo podpisanej skargi lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu przez przedstawiciela ustawowego małoletniej skarżącej, - podania numeru PESEL małoletniej skarżącej i jej przedstawiciela ustawowego. Osobnym pismem datowanym również na dzień 23 sierpnia 2024 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, doręczając odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Na uzupełnienie wyżej wymienionych braków formalnych oraz braku fiskalnego skargi zakreślono stronie skarżącej termin 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwania doręczono stronie skarżącej jedną przesyłką na podany w skardze adres do korespondencji w dniu 12 września 2024 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 19 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kwalifikowała się do odrzucenia na tej podstawie, że przedstawiciel ustawowy małoletniej skarżącej, pomimo wezwania, nie uzupełnił braku formalnego tej skargi w postaci opatrzenia jej własnoręcznym podpisem (tak m.in. w wyroku NSA z dnia 9 czerwca 2022 r. sygn. akt II OSK 2703/21). Wymóg zawarcia w skardze podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika wynika z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.). Kolejną przesłanką odrzucenia skargi była okoliczność nieuzupełnienia przez stronę skarżącą, pomimo wezwania, braku formalnego skargi w zakresie podania prawidłowego numeru PESEL małoletniej skarżącej i jej przedstawiciela ustawowego. Wymóg podania numeru PESEL przez ww. osoby wynika z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Odnośnie wskazanych braków formalnych skargi termin na ich uzupełnienie upłynął bezskutecznie w dniu 19 września 2024 r. (czwartek), albowiem wezwanie do ich uzupełnienia doręczono stronie skarżącej w dniu 12 czerwca 2024 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wymóg opłacenia skargi wynika z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. i § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Bieg siedmiodniowego terminu do opłacenia skargi, wobec doręczenia skarżącej wezwania w tym zakresie w dniu 12 września 2024 r., także upłynął bezskutecznie w dniu 19 września 2024 r. (czwartek), albowiem skarga nie została opłacona. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. .