II OZ 632/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. R. i S. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1518/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. R. i S. R. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 27 września 2023 r. znak: WI-I.7840.14.16.2022.MO/MS w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Uzasadnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 8 lutego 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 1518/23 w sprawie ze skargi E. R. i S. R. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 27 września 2023 r. znak: WI-I.7840.14.16.2022.MO/MS w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę orzekł o oddaleniu skargi. Skarżący na powyższy wyrok wnieśli skargę kasacyjną sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika. Na mocy zarządzenia z dnia 26 kwietnia 2024 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia braku skargi w postaci uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej Wezwanie zostało doręczone dnia 16 maja 2024 r. wraz z wezwaniem do uzupełnienia braku w postaci odpisów skargi kasacyjnej. Sąd wskazał, że z akt sprawy wynika, że wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony do dnia 10 czerwca 2024 r. w związku z czym na podstawie art. 178 P.p.s.a. postanowił o odrzuceniu skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wnieśli o jego uchylenie. Zarzucili naruszenie art. 219 § 2 P.p.s.a. poprzez niezaliczenie opłaty uiszczonej na rachunek właściwego do rozpoznania Sądu, tj. Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie zakreślonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, a w konsekwencji odrzucenie skargi kasacyjnej. Skarżący wyjaśnili, że omyłkowo uiścili wpis na rachunek bakowy Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 kwietnia 2024 r. wezwano profesjonalnego pełnomocnika skarżących do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 16 maja 2024 r., jednak wpis sądowy nie został uiszczony na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w wyznaczonym terminie, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy notatka informująca, że nie wpłynęła opłata od skargi kasacyjnej na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do dnia 10 czerwca 2024 r. Jak wynika z przedstawionego potwierdzenia wykonania przelewu wpis został dokonany na konto Naczelnego Sądu Administracyjnego, zamiast na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, argumentacja podniesiona w zażaleniu, a także załączone do niego potwierdzenie wykonania przelewu, zasługują na uwzględnienie. Z przepisu art. 219 § 2 P.p.s.a. wynika, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W przypadku opłaty od skargi kasacyjnej nie można jednoznacznie twierdzić, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest również właściwym sądem administracyjnym w rozumieniu tego przepisu, skoro rozpoznanie skargi kasacyjnej należy do właściwości tego Sądu. Dodatkowo trzeba mieć na uwadze, że opłaty sądowe, bez względu na to, czy zostaną uiszczone na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, czy Naczelnego Sądu Administracyjnego są dochodami budżetu państwa w ramach jednej części budżetu państwa. Zatem skarga kasacyjna wniesiona przez radcę prawnego nie może być odrzucona na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. z tego tylko powodu, że opłata od tego środka prawnego została uiszczona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA z dnia 3 września 2004 r., OZ 344/04 oraz 10 listopada 2004 r., GZ 96/04, CBOSA). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.