III SA/Wr 373/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 lipca 2024 r. nr BP.501.607.2023.2409.DL1.598250 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 3 września 2024 r. P. S. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 lipca 2024 r. nr BP.501.607.2023.2409.DL1.598250 utrzymującą w mocy decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 22 lutego 2023 r. nr WITD.DI.0152.I0972/9/23 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 30 września 2024 r. wezwano stronę skarżącą do: a) podpisania skargi, b) podania numeru PESEL strony skarżącej, c) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł — w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 28 października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy zachodzą wszystkie przesłanki dopuszczalności zaskarżenia, czyli wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawa do skutecznego złożenia skargi jako pisma procesowego do sądu administracyjnego (T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś (red.), Warszawa 2011, s. 399 i n.) Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r. poz. 935) — dalej: p.p.s.a., skarga powinna między innymi, czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W art. 46 § 1 p.p.s.a. ustawodawca wymienia konieczne elementy pisma procesowego - pkt 4 tego paragrafu stanowi, że podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika jest elementem niezbędnym. Ponadto w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b tego artykułu stanowi, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie — numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z kolei w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wezwanie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III z 30 września 2024 r. wysłano do strony skarżącej 7 października 2024 r. pod wskazany w treści skargi adres. Strona skarżąca nie podjęła przesyłki zawierającej wezwanie w wyznaczonym przepisami terminie – w ciągu czternastu dni od 14 października 2024 r., czyli od dnia złożenia przesyłki w placówce pocztowej. Na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. Sąd uznał przesyłkę za doręczoną w dniu 28 października 2024 r. Wobec powyższego, siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku fiskalnego skargi upłynął wraz z dniem 4 listopada 2024 r. W zakreślonym przez Sąd terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi ani nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.