IV SA/Wa 2297/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 24 lipca 2018 r. R. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2018 r. o odmowie wydania zezwolenia na usunięcie drzew. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 2 października 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 2297/18 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 11 października 2018 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego z dnia 8 października 2018 r. (k. 16 akt sądowych), zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 15 października 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 18 października 2018 r. (k. 21 akt sądowych). Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przypadł zatem na dzień 25 października 2018 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 5 listopada 2018 r. nie wpłynęła kwota należna od skarżącego z tytułu wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wskazać należy, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi pomimo wezwania, dlatego skarga podlega odrzuceniu. Odnosząc się do pisma skarżącego informującego o cofnięciu skargi, wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przede wszystkim jednak, w myśl cytowanego art. 220 § 1 p.p.s.a., cofnięcie skargi może odnieść zamierzony skutek wyłącznie wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy nie zawiera braków formalnych oraz gdy została w prawidłowy sposób opłacona. W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi, dlatego cofnięcie skargi należy ocenić jako nieskuteczne. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.