II SA/Rz 1794/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Karina Gniewek - Berezowska Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa WSA Piotr Godlewski /spr./ Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2024 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 24 sierpnia 2023 r. nr S-V.8640.137.2023.RM w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - skargę oddala - UZASADNIENIE II SA/Rz 1794/23 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skargi P.S.jest decyzja Wojewody Podkarpackiego z 24 sierpnia 2023 r. nr S-V.8640.137.2023.RM dotycząca utraty statusu osoby bezrobotnej. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, decyzją z 7 lipca 2023 r. nr PE.710.1461.5.2023/AK Starosta [...] orzekł o utracie od 20 grudnia 2022 r. przez P.S. statusu osoby bezrobotnej. Z tym dniem rozpoczął on bowiem pełnienie funkcji prezesa zarządu w B. Sp.z o.o. z/s w [...] (dalej: Spółka), co stało w sprzeczności z definicją osoby bezrobotnej. W odwołaniu od powyższej decyzji P.S. zarzucił organowi dokonanie błędnych ustaleń i ocen, a przez to wydanie decyzji nie mającej oparcia w aktualnie obowiązujących przepisach. Wskazał, że na dzień jego powołania do zarządu, Spółka była w fazie organizacji, a więc aktywność członków zarządu ograniczała się do spraw organizacyjnych, do załatwienia których nadto powołano pełnomocnika. Ponadto Spółka nie zatrudniała ani nie zatrudnia żadnych pracowników, a wszelkie czynności związane z jej funkcjonowaniem załatwia ustanowiony pełnomocnik, natomiast prezes zarządu nie pobiera żadnego wynagrodzenia z tytułu sprawowanej funkcji. Podał, że fanpage na portalach społecznościowych oraz strona internetowa [...].pl nie dotyczy Spółki, lecz grupy podmiotów działających pod tą nazwą, a on sam będąc osobą niepełnosprawną, zobowiązany jest wykazać gotowość do podjęcia zatrudnienia jedynie w połowie wymiaru czasu pracy. Wskazaną na wstępie decyzją z 24 sierpnia 2023 r. Wojewoda Podkarpacki - działając na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2023 r., poz. 735 ze zm., dalej: u.p.z.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz.775 ze zm., dalej: k.p.a.) - utrzymał w mocy decyzję Starosty z 7 lipca 2023 r. Organ odwoławczy wyjaśnił, że podstawę prawną decyzji stanowił art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z., z którego wynika, że wymogiem uznania za osobę bezrobotną jest niezatrudnienie i niewykonywanie innej pracy zarobkowej oraz zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej (w przypadku niepełnosprawnych - w połowie wymiaru czasu pracy). P.S. uzyskał status osoby bezrobotnej z dniem [...] kwietnia 2021 r. Jest osobą niepełnosprawną w stopniu [...]. Na podstawie danych Krajowego Rejestru Sądowego organ zatrudnienia ustalił, że P.S. pełni funkcję prezesa dwuosobowego zarządu Spółki (KRS [...]), wpisanej do tego rejestru [...] grudnia 2022 r. P.S. pozostaje jednocześnie jednym z dwóch wspólników. Przedmiot przeważającej działalności przedsiębiorcy to - zgodnie z zapisem w KRS - pozostałe badania i analizy techniczne. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji słusznie przyjął, że P.S. od [...] grudnia 2022 r. nie spełniał warunków wymaganych do posiadania statusu bezrobotnego, gdyż nie może deklarować gotowości do podjęcia zatrudnienia pełniąc jednocześnie funkcję prezesa zarządu - nawet w połowie wymiaru czasu pracy. W prowadzonym postępowaniu administracyjnym nie przedstawił na wezwanie organu żądanych informacji i dowodów, a jako osoba korzystająca ze statusu bezrobotnego powinien wziąć czynny udział w tym postępowaniu w celu wykazania swoich zdolności do podjęcia zatrudnienia. W takiej sytuacji organ zatrudnienia miał ograniczone możliwości dowodowe (biorąc szczególnie pod uwagę krótki okres funkcjonowania Spółki). Uzasadnionym więc było oparcie wydanego przez Starostę rozstrzygnięcia na informacjach płynących z dostępnych rejestrów, a także z tzw. mediów społecznościowych. Jako że Spółka jest podmiotem aktywnym (mogącym prowadzić działalność gospodarczą) i jej sytuacja jest dynamiczna, to nawet powołanie pełnomocnika do "załatwienia" spraw organizacyjnych nie zmienia faktu, że proces decyzyjny wymaga zaangażowania obu członków zarządu. P.S. nie przedłożył jednak żadnych dowodów dotyczących powołania pełnomocnika. Argument, iż Spółka nie zatrudnia pracowników, działa na niekorzyść odwołującego, bowiem Spółka ma swój cel gospodarczy, a brak zatrudnienia pracowników oznaczać musi, iż cel ten realizują sami członkowie zarządu (będący jednocześnie wspólnikami). Z powodu braku współdziałania odwołującego nie ustalono dokładnie sposobu i zakresu działania Spółki. Spółka jest członkiem grupy podmiotów w ramach brandu o tej samej nazwie, którego twórcą, podobnie jak fanpage'u, jest odwołujący. Z bogatej treści witryny dowiedzieć się można m.in., iż podmioty związane brandem oferują: pomiar mocy i momentu obrotowego, podnoszenie mocy, wyłączenie immobilizera, IMMO OFF, Chip Tuning BMW MS41, MS42, MS43, usuwanie klap wirowych, usuwanie błędów DTC ze sterowników, usuwanie EGR/AGR, usuwanie filtrów FAP/DPF, Chip Tuning DIESEL/BENZYNA. Jednym z ośmiu promowanych podmiotów jest warsztat samochodowy zlokalizowany w [...] przy ul. [...]. Za pomocą popularnych wyszukiwarek internetowych nie sposób ustalić podmiotu gospodarczego prowadzącego działalność pod tym adresem. Wszystkie odnośniki prowadzą do strony boostfactory.pl, gdzie również nie podano informacji o podmiocie odpowiedzialnym za funkcjonowanie tego warsztatu. Natomiast opinie i oceny klientów tej placówki często odnoszą się do osoby P.S., który przedstawiany jest w nich jako wysokiej klasy specjalista od mechaniki i elektroniki samochodowej. Uzasadnionym jest więc przekonanie, że pełni tam co najmniej funkcję doradczą w tym zakresie. Ze względu na wymagające dużego zaangażowania treści ww. witryny internetowej oraz profili promujących markę [...] w serwisach społecznościowych, a także jej zbieżność z nazwą spółki, można także przyjąć, że P.S. czyni to z ramienia Spółki którą reprezentuje. Okoliczność, iż za pełnienie funkcji prezesa zarządu P.S. nie pobiera wynagrodzenia jest kwestią jego osobistego wyboru, biorąc pod uwagę, że jest jednocześnie współwłaścicielem Spółki. Jednocześnie będąc tym ostatnim może liczyć na udział w zysku wpracowanym przez ten podmiot. Jest to pierwszy rok działalności Spółki i z tego względu informacje dotyczące jej finansów nie są obecnie dostępne. Linia orzecznicza sądów administracyjnych w kwestii możliwości uzyskania statusu bezrobotnego przez członków zarządów spółek handlowych ewoluowała. Obecnie jednak utrwalony wydaje się pogląd, iż członkowie zarządu aktywnych gospodarczo spółek nie wykazują pełnej gotowości do podjęcia zatrudnienia, co stanowi przeszkodę w uzyskaniu statusu osoby bezrobotnej. W ocenie organu odwoławczego dotyczy to także gotowości do podjęcia pracy w niepełnym wymiarze, a więc warunku stawianego osobom niepełnosprawnym. Trudno bowiem wyobrazić sobie, by organ zatrudnienia oceniał czasochłonność czynności związanych z funkcją prezesa zarządu i sumując je, oceniał możliwość podjęcia zatrudnienia w takim czy innym wymiarze. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie P.S. (reprezentowany przez radcę prawnego) zaskarżył w całości decyzję Wojewody z 24 sierpnia 2023 r., zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego: - art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na niepodjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, które to zaniechanie skutkowało błędnymi, wadliwymi i dowolnymi ustaleniami faktycznymi w zakresie ustalenia faktu, że P.S. nie jest dyspozycyjny, zdolny i gotowy do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy (pół etatu), podczas gdy organ ustalając w zasadzie fakt wpisu Spółki do Rejestru Przedsiębiorców KRS z dniem [...] grudnia 2022 r. przyjął fakt braku gotowości do podjęcia pracy przez bezrobotnego, co zdaniem skarżącego jest postępowaniem nieuzasadnionym, - art. 136 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji brak przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie ustalenia faktów zdolności i gotowości do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy przez bezrobotnego P.S., pomimo twierdzeń odwołującego zawartych w odwołaniu z 21 lipca 2023 r., - art. 10 ust. 7 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w realiach sprawy P.S. nie jest dyspozycyjny, zdolny i gotowy do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy (pół etatu), a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie tego przepisu z naruszeniem słusznego interesu skarżącego, podczas gdy dowolne ustalenia faktyczne a w zasadzie ich brak co do okoliczności wyżej wymienionych pozbawił skarżącego statusu bezrobotnego, - art. 6, art. 11, art. 80 k.p.a. i art. 7 Konstytucji RP poprzez ich niezastosowanie i przeprowadzenie postępowania w sposób niepełny, bez wyjaśnienia podstaw rozstrzygnięcia, z pominięciem istotnych okoliczności co do zdolności i gotowości do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy przez bezrobotnego P.S., - art. 7 w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organy administracji obydwu instancji wszelkich czynności niezbędnych do wszechstronnego rozpoznania sprawy oraz nienależyte zbadanie stanu faktycznego, biorąc pod uwagę interes społeczny i słuszny interes skarżącego, - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i w konsekwencji utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, podczas gdy organ II instancji przy uwzględnieniu okoliczności sprawy powinien co najmniej zastosować art. 138 § 2 k.p.a., tj. uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W oparciu o podniesione zarzuty pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji w całości oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego wg norm przepisanych. W ocenie skarżącego, powoływanie się przez organy na wpis Spółki do KRS i domniemanie z tego faktu niedyspozycyjności Prezesa Zarządu budzi poważne wątpliwości. Organy nie zbadały nawet, czy Spółka w ogóle faktycznie rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej. Uzasadnienie wydanej decyzji, w szczególności w części dotyczącej uzasadnienia faktycznego co do zdolności i gotowości do podjęcia zatrudnienia przez bezrobotnego co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy (pół etatu) nie zawiera w ocenie skarżącego żadnych argumentów uzasadniających treść decyzji. Argumenty wskazane przez organ są subiektywne, w żaden sposób nie znajdujące oparcia w rzeczywistym stanie faktycznym sprawy. Argumenty dotyczące zakresu wykonywanych obowiązków przez Prezesa zarządu (pomijające fakt, że zarząd jest wieloosobowy, a reprezentacja Spółki samodzielna) są zbiorem hipotez, które w żadnym stopniu nie zostały zweryfikowane. Wskazana jako jedyny argument w wydanej decyzji aktywność w zakresie mediów społecznościowych jest najlepszym dowodem błędnej oceny stanu faktycznego. Zarówno fanpage w mediach społecznościowych (Facebook), jak również strona internetowa jest prowadzona od 2018 r., tj. przed dniem wydania decyzji przez Starostę uznającą skarżącego za osobę bezrobotną. Strona internetowa oraz fanpage dotyczyły grupy podmiotów wykonujących usługi w zakresie mechaniki samochodowej pod jedną nazwą (cele marketingowe). Zakres zaangażowania skarżącego w zakresie dokonywania wpisów nie uległ zmianie. Podkreślić należy, że strona internetowa, jak i fanpage nie dotyczy Spółki w której skarżący jest Prezesem zarządu, lecz grupy podmiotów działających pod tą nazwą wykonujących usługi w różnych miejscach w całej Polsce (czego dowodem są informacje zawarte zarówno na stronie internetowej jak i na fanpage’u). Organ wydający decyzję przez brak należytej staranności w ocenie zebranego materiału dokonał powiązania jedynie poprzez zbieżność nazw. Nazwa Spółki oczywiście nawiązuje do wskazanego na stronie internetowej brandu, lecz jest skutkiem, a nie przyczyną zaangażowania skarżącego w jej tworzenie. Oceniając stopnień zaangażowania wykonywania przez skarżącego funkcji Prezesa Zarządu należy zaznaczyć, że na dzień powołania skarżącego do zarządu, Spółka była w fazie organizacji. Działalność Spółki ograniczyła się do spraw organizacyjnych, tj. przygotowania umów najmu i umowy rachunku bankowego niezbędnych do realizacji procesu rozpoczęcia działalności. Do wykonywania działań związanych z rejestracją spółki w Urzędzie Skarbowym w [...] w zakresie podatku VAT oraz spraw związanych z identyfikacja podatnika powołano pełnomocnika G.K., który w imieniu Spółki realizował obowiązki rejestracyjne. W związku z tym zaangażowanie zarządu, w tym skarżącego, było znikome. Skarżący z tytułu pełnionej funkcji nie pobiera wynagrodzenia podlegającego opodatkowaniu, ani też żadnego innego. W związku z faktem, że Spółka jest w fazie organizacji, zakres obowiązków realizowanych przez zarząd jest znikomy. Do kontaktów z urzędami, podpisywania dokumentów i innych spraw organizacyjnych powołano pełnomocnika G.K., który również zajmuje się przygotowaniem dokumentów organizacyjnych spółki, jak i prowadzeniem ksiąg rachunkowych. Spółka nie prowadzi spraw sądowych, nie ma obowiązku sporządzania i składania sprawozdań finansowych (takie obowiązki będą w przyszłości). Reasumując, w związku z faktem, że Spółka jest w fazie organizacyjnej w której jest reprezentowania przez pełnomocnika, nie nastąpiły zdarzenia, które spowodowałyby konieczność zaangażowania skarżącego w sprawy Spółki w stopniu uniemożliwiającym spełnianie przez niego warunków do uznania za osobę bezrobotną. Ponadto w związku z niepełnosprawnością bezrobotny ma być zdolny i gotowy do podjęcia zatrudnienia w połowie wymiaru czasu pracy (4 h) dziennie/(20 h tygodniowo). Organy wydając decyzje w sposób niepełny zebrały materiał dowodowy, w ogóle nie zbadały stanu finansowego Spółki, toteż ciężko określić na jakiej podstawie przyjęły brak dyspozycyjności i gotowości do podjęcia pracy przez skarżącego, skoro nawet nie wiadomo, czy faktycznie Spółka miała kontrahentów i jakie są obroty Spółki. Brak dowodów na rzekomą niedyspozycyjność bezrobotnego skutkuje wadliwością wydanych decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Podkarpacki wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach). W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.). Poddawszy kontroli w ramach wskazanych wyżej kryteriów zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji Sąd stwierdził, że skarga jest nieuzasadniona. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję Starosty orzekającą o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej od dnia zarejestrowania w Krajowym Rejestrze Sądowym Spółki, w której pełni funkcję jednego z dwóch członków zarządu. Zdaniem organów, okoliczność ta pozbawia go przymiotu gotowości do podjęcia zatrudnienia, posiadającego decydujące znaczenie dla przyznania statusu osoby bezrobotnej. Zdaniem skarżącego natomiast, to że pełni funkcję członka zarządu Spółki, nie wyłącza po jego stronie gotowości do podjęcia zatrudnienia. Analiza zarzutów skargi wskazuje na to, że skarżący kwestionuje ustalenia faktyczne które legły u podstaw zaskarżonej decyzji, zarzucając brak wyjaśnienia, czy zakres czynności faktycznie wykonywanych przez niego jako prezesa zarządu Spółki uniemożliwiał uznanie, że pozostawał on w gotowości do podjęcia pracy. Na poparcie swojego stanowisko skarżący argumentował, że Spółka jest w fazie organizacyjnej w której jest reprezentowania przez pełnomocnika i brak jest konieczności jego zaangażowania w sprawy Spółki w stopniu uniemożliwiającym spełnianie przez niego warunków do uznania za osobę bezrobotną. Odnosząc się do powyższego stanowiska skarżącego wskazać trzeba, że zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. który zawiera legalną definicję osoby bezrobotnej, bezrobotnym jest osoba o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g, i, j, I oraz osoba o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. ha, która bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osoba o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 3 i 4, niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, o ile spełnia wymogi wskazane w punktach a - m. Status osoby bezrobotnej przysługuje zatem jedynie osobie niepozostającej w stosunku pracy czy stosunku służbowym oraz niewykonującej innej pracy zarobkowej i to niezależnie od wysokości uzyskiwanego z tego tytułu dochodu. Przeszkody do nabycia oraz posiadania statusu bezrobotnego nie stanowi tylko wykonywanie - na zasadach określonych w art. 2 ust. 2 ustawy - świadczeń przez wolontariuszy i odbywanie praktyki absolwenckiej. Ustalenie zakresu obowiązków i praw członków zarządu spółki wymaga odwołania się do art. 201 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r., poz. 18.), zgodnie z którym "zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę". Przez prowadzenie spraw w doktrynie rozumie się proces polegający na wydawaniu decyzji, podejmowaniu uchwał, opinii, organizowaniu działalności przedsiębiorcy oraz - w pewnych sytuacjach - osobistej realizacji czynności wykonawczych w ten sposób, aby były one zgodne z przedmiotem działania danego podmiotu, w celu realizacji jego zadań i osiągnięcia jak najlepszych wyników gospodarczych. Z kolei reprezentacja spółki to sfera jej funkcjonowania na zewnątrz, relacji z osobami trzecimi. Obejmuje ona przede wszystkim czynności prawne dokonywane przez spółkę w obrocie cywilnoprawnym. Do sfery tej należy również zaliczyć występowanie spółki jako osoby prawnej przed organami administracyjnymi i sądami. Ponadto, ustawodawca nakłada na członka zarządu, przy wykonywaniu swych obowiązków, powinność dołożenia staranności wynikającej z zawodowego charakteru swej działalności (art. 293 § 2 k.s.h.). Wyżej wskazane uprawnienia i obowiązki odnoszą się również do skarżącego. Nie jest sporne w rozpoznawanej sprawie, że w dacie zarejestrowania się jako osoba bezrobotna, skarżący nie pełnił funkcji prezesa zarządu Spółki. Spółka została zarejestrowana w KRS dopiero po uzyskaniu przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej w dniu [...] grudnia 2022 r. Skarżący w dacie orzekania przez organy nadal pełnił pełnił funkcję członka zarządu. Nie jest natomiast istotne, czy czynności związane z pełnieniem funkcji wykonywał odpłatnie (wyrok NSA z 9 stycznia 2016 r. I OSK 619/15, dostępny na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej: CBOSA). Dostrzec trzeba, że z przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. wynika również, że bezrobotnym może być tylko osoba "gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy". Warunek ten musi spełniony zarówno w dniu rejestracji w charakterze bezrobotnego, jak i przez cały czas korzystania z omawianego statusu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że gotowość do podjęcia pracy musi oznaczać rzeczywistą, faktyczną i aktualną możliwość podjęcia pracy, ponieważ z tą kwestią wiąże się nabycie określonych praw podmiotowych do świadczeń publicznoprawnych (por. wyrok NSA z 1 marca 2017 r. I OSK 3204/15, CBOSA). Gotowość do podjęcia zatrudnienia oznacza, że dana osoba ma zamiar, chęć i możliwość wykonywania pracy i jednocześnie nie występują żadne przeszkody po stronie tej osoby, aby świadczyć pracę (por. wyroki NSA z 18 listopada 2010 r. I OSK1008/10 i z 29 czerwca 2011 r. I OSK 338/11, CBOSA). Poza sporem pozostaje, że Spółka została zarejestrowana i funkcjonuje, a ustanowienie jej pełnomocnika na które powołuje się skarżący oznacza, że jest aktywnym i podejmującym działania podmiotem gospodarczym. Nie zmienia tej oceny fakt, że Spółka jest - jak twierdzi skarżący - w fazie organizacji i zakres jego czynności wykonywanych w ramach Spółki jest znikomy, bowiem ogranicza się do przygotowywania umów najmu i umowy rachunku bankowego niezbędnych do realizacji procesu rozpoczęcia działalności. Nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy także i to, że skarżący z tytułu pełnionej funkcji nie pobiera wynagrodzenia oraz fakt, że spółka nie prowadzi spraw sądowych, nie ma obowiązku sporządzania i składania sprawozdań finansowych. Przy ocenie, czy osoba o statusie bezrobotnego jest gotowa do podjęcia zatrudnienia, kluczowe znaczenie ma tylko fakt powołania do zarządu Spółki, a nie to, jakie i w jakich okresach obowiązki wykonuje. Gotowości do pracy nie można sprowadzać wyłącznie do czynników subiektywnych, istniejących po stronie zainteresowanego. Nie można bowiem oczekiwać od organów orzekających w sprawach objętych zakresem u.p.z., że będą one badać zakres dyspozycyjności osoby ubiegającej się o przyznanie statusu osoby bezrobotnej, co zdaje się sugerować w uzasadnieniu zarzutów skargi skarżący (wyrok NSA z 17 listopada 2021 r. I OSK 1078/21, LEX nr 3309037). Organy orzekające w sprawie dokonały zatem wystarczających dla wydania opisanych rozstrzygnięć ustaleń faktycznych, których nie podważają podnoszone przez skarżącego okoliczności wskazujące na brak prowadzenia przez Spółkę działalności (a tym samym praktycznie nie wymagające jego zaangażowania jako prezesa jej zarządu). Zdaniem Sądu, także strona internetowa jak i fanpage przedsięwzięcia – mimo że nie odnosi się bezpośrednio do Spółki w której skarżący jest prezesem zarządu – ale do grupy podmiotów działających pod tą samą nazwą, świadczy o prowadzeniu przez nią działalności i świadczeniu usług na nich opisywanych, o których informacja w ten sposób trafia do potencjalnych klientów. Jak wykazały orzekające w sprawie organy, w wykonywanie tych usług skarżący jest już zaangażowany, o czym świadczą odnoszące się do jego osoby wpisy w internecie. Reasumując, organy administracji zgromadziły w sprawie materiał dowodowy w stopniu wystarczającym dla uznania, że pełnienie przez skarżącego funkcji prezesa zarządu spółki prawa handlowego od [...] grudnia 2022 r. powodowało po jego stronie brak gotowości do podjęcia zatrudnienia w obowiązującym go wymiarze. Tym samym prawidłowe było stanowisko organu I i II instancji, że nie spełniał on po tej dacie przesłanek do kontynuacji statusu bezrobotnego. W związku z powyższym zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego przez niego skutku, a skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.