II OZ 496/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 7 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. D. na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 22 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Po 347/23 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania pisma w sprawie ze skargi W. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 września 2022 r., sygn. akt II SA/Po 37/22, w przedmiocie aktu urodzenia postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Po 347/23 Przewodniczący pozostawił bez rozpoznania pismo W. D. (dalej "skarżący", "żalący") z dnia 18 czerwca 2023 r. W uzasadnieniu zarządzenia Przewodniczący wskazał, że pismem z dnia 18 czerwca 2023 r. W. D. wniósł do Prezesa Wojewódzkiego Administracyjnego w Poznaniu o dokonanie autokontroli i wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia Sądu z dnia 14 czerwca 2023 r. odrzucającego skargę W. D. o wznowienie postępowania sądowego. Zarządzeniem z 20 czerwca 2023 r. Przewodniczący składu na podstawie art. 49 oraz 46 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn.zm.; dalej p.p.s.a.) wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków formalnych pisma z 18 czerwca 2023 r. poprzez wskazanie czy stanowi ono zażalenie na postanowienie z 14 czerwca 2023 r. oraz wskazanie oznaczenia Sądu, do którego jest kierowane, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W dniu 21 czerwca 2023 r. wpłynęło bezpośrednio WSA w Poznaniu kolejne pismo stanowiące odpowiedź na powyższe wezwanie, w którym skarżący podał, że nie ma uprawnień do podpisywania i składania skargi kasacyjnej, bowiem nie jest radcą prawnym, adwokatem, ani żadną z osób wskazanych w art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia Przewodniczący wskazał, że stosownie do treści art. 46 § 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać między innymi oznaczenie sądu, do którego jest skierowane (pkt 1) oraz oznaczenie rodzaju pisma (pkt 2). Skoro pisma skarżącego z 18 czerwca 2023 r. oraz 21 czerwca 2023 r. nie zawierały jednoznacznego oznaczenia rodzaju pisma w postaci wskazania, że stanowi ono środek zaskarżenia od postanowienia z 14 czerwca 2023 r, sygn. akt II SA/Po 347/23 oraz wskazania, iż jest ono kierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to okoliczności tych nie sposób domniemywać, względnie ustalać wbrew stanowisku strony. Jednocześnie w motywach zarządzenia wskazano, iż przepisy p.p.s.a. nie przewidują dokonywania przez wojewódzki sąd administracyjny autokontroli własnych orzeczeń kończących postępowanie sądowoadministracyjne w trybie innym niż w ramach postępowania międzyinstancyjnego prowadzonego w następstwie skutecznie wniesionej skargi kasacyjnej (art. 179a p.p.s.a.) lub zażalenia (art. 195 § 2 p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył W. D., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy WSA w Poznaniu do ponownego rozpoznania w ramach autokontroli albo w ramach postępowania międzyinstancyjnego, w całym jej zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie żalący pismem z dnia 18 czerwca 2023 r. wystąpił do Sądu I instancji z wnioskiem o dokonanie "autokontroli orzeczeń celem wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego rozstrzygnięcia". Wniosek, jak wynika z jego treści, stanowił reakcje na doręczenie odpisu postanowienia z dnia 14 czerwca 2023 r. Ponieważ przepisy p.p.s.a. (art. 179a p.p.s.a. i art. 195 § 2 p.p.s.a.) nie dają sądowi podstawy do dokonania autokontroli na wniosek strony, Przewodniczący prawidłowo wezwał żalącego do wskazania czy jego pismo stanowi konkretny środek odwoławczy i do jakiego sądu jest kierowane. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Żalący w odpowiedzi na wezwanie Sądu wskazał, że nie jest uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej, nie wskazując jaki inny środek zaskarżenia stanowi jego pismo z dnia 18 czerwca 2023 r. Należy podkreślić, że do wnioskującego należy sprecyzowanie żądania z jakim występuje, a sąd nie może dowolnie kwalifikować pism w postępowaniu. Skoro strona nie wniosła skargi kasacyjnej ani zażalenia, to Sąd nie mógł, zgodnie z przepisami, zastosować trybu autokontroli, którego strona domagała się w piśmie z dnia 18 czerwca 2023 r. Wobec powyższego Przewodniczący zasadnie zastosował rygor wynikający z 49 § 2 p.p.s.a. pozostawiając pismo strony bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.