II SAB/Wr 486/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi R. L. na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie doręczenia karty pobytu I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. UZASADNIENIE Pismem z dnia 17 lipca 2023 r. (data wpływu do organu) R. L. (dalej: strona skarżąca, skarżący) działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie doręczenia karty pobytu. W treści skargi wprost wskazano, że organ wbrew zasadom postępowania administracyjnego nie doręcza stronie karty pobytu. Strona wniosła ponadto o zobowiązanie Wojewody do wykonania czynności polegającej na doręczeniu karty pobytu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Biorąc pod uwagę treść skargi i wnioski w niej zawarte Sąd uznał, że dotyczy ona przewlekłości organu w zakresie doręczenia stronie skarżącej karty pobytu. Analizując sprawę Sąd wziął zaś pod uwagę, że przed przystąpieniem do oceny każdej skargi ma obowiązek zbadać, czy przedstawiona mu sprawa należy do właściwości sądów administracyjnych. Zakres sądowej kontroli sprecyzowany został m.in. w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.". Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sąd może rozpoznawać skargi na bezczynność administracji tylko w przypadkach określonych w punktach 1-4, a stosownie do art. 3 § 2 pkt 9 - w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z powyższego wynika, że skarga na bezczynność do sądu przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. W tym przypadku skarga dotyczy przewlekłości w doręczeniu karty pobytu. Doręczenie jest czynnością materialno-techniczną, a niewykonanie takiej czynności nie jest przewlekłością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, przewlekłość organu jest związana z niezałatwieniem sprawy w terminie w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje tym samym orzekanie w sprawach skarg na przewlekłość organów, które w prawem przewidzianym terminie nie zakończyły postępowania odpowiednim aktem bądź czynnością. Przyjmuje się, że skarga na przewlekłość jest nie tylko środkiem procesowym mającym przeciwdziałać opieszałości organów administracji publicznej, ale również umożliwia dokonanie przez sądy prawidłowej wykładni prawa administracyjnego w przypadkach uznania przez organ, że żadna z ustawowych norm nie zobowiązuje go i nie upoważnia do działania. W zakresie przewlekłości organu podlegającej kontroli sądów administracyjnych, nie mieści się jednak czynność doręczenia szeroko rozumianych dokumentów w postępowaniu administracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 czerwca 2016 r., sygn. akt II GSK 492/16). Doręczenie jest czynnością materialno-techniczną polegającą na przekazaniu stronie postępowania rozstrzygnięcia w sprawie albo tak jak w tym wypadku dokumentu potwierdzającego uzyskanie w drodze decyzji pozwolenia pobytowego. Obowiązek uzewnętrznienia rozstrzygnięcia poprzez jego doręczenie lub ogłoszenie stronom spoczywa na organie. Nie oznacza on jednak, że samo doręczenie może być poczytane za przewlekłość organu w wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie. Okoliczność niedoręczenia dokumentu stronie nie stanowi podstawy do żądania stwierdzenia przewlekłości organu i nakazania mu podjęcia czynności zmierzających do rzeczywistego jego doręczenia. Czynność doręczenia nie przyznaje, nie stwierdza, nie uznaje żadnych uprawnień i obowiązków. Sąd uwzględniając skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a, może zobowiązać organ do wydania takiego dokumentu albowiem na podstawie przepisów ustawy o cudzoziemcach na organie spoczywa obowiązek dokonania tej czynności w prawem przewidzianym terminie; przedmiotem takiego wyroku nie może być natomiast samo doręczenie czy niedoręczenie karty pobytu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt II OSK 171/15) . Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.