II SA/Rz 1247/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 marca 2023 r. sprawy ze skargi W. R., A. R. i H. D. na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia 5 sierpnia 2022 r. nr I-III.7722.18.2.2022 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - skargę oddala - UZASADNIENIE II SA/Rz 1247/22 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skargi W.R., A.R. i H.D. jest decyzja Wojewody Podkarpackiego z 5 sierpnia 2022 r. nr I-III.7722.18.2.2022 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy pismem z [...] października 2021 r. W.R., H.D. oraz A.R. wystąpili do Starosty [...] z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z 12 czerwca 2018 r. nr UAB-II-B5.6740.15.2018 zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę linii napowietrznych oraz kablowych SN w ramach inwestycji p.n.: "Budowa powiązania pomiędzy linią 15 kV B. – F., odgałęzieniem K. [...] i linią 15 kV B. – F., odgałęzieniem N. [...]" - Etap II od pkt. C do pkt. D oraz rozbiórkę stanowiska słupowego SN na działkach nr [...] położonych w obrębie ewidencyjnym [...] [...] w jednostce ewidencyjnej [...] [...]. Podstawą prawną wniosku był art. 145 § 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej "k.p.a."). W odniesieniu do przesłanki uregulowanej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wnoszący wskazali, że brak ich udziału w sprawie pozwolenia na budowę, a tym samym brak możliwości obrony swoich praw nie był zawiniony. Z kolei powołując się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wnoszący wskazali, że wydając ww. decyzję Starosta [...] oparł się na nieaktualnych mapach, w efekcie czego linia energetyczna - zamiast przebiegać w osi drogi gminnej nr [...] położonej w N. - zlokalizowana została na nieruchomościach będących własnością wnioskodawców. W dokumentach geodezyjnych i na mapach droga ta przebiega w innym miejscu niż faktycznie w terenie. Doszło więc do zmiany przebiegu granic działki inwestycyjnej (działki drogowej [...]) z naruszeniem własności stron. W ocenie wnoszących ww. okoliczności nie były znane organowi w momencie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Starosta [...] postanowieniem z 31 stycznia 2022 r. nr UAB-II-B5.6740.15.2018/2021/2022 odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją własną z 12 czerwca 2021 r. Na skutek zaskarżenia tego postanowienia Wojewoda uchylił je w całości. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta postanowieniem z 15 czerwca 2022 r. nr UAB-II.B5.6740.15.2018/2022 ponownie odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z 12 czerwca 2018 r. Odnosząc się do przesłanki wznowieniowej uregulowanej w przepisie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. organ I instancji wskazał, iż strony nie zachowały terminu, o którym mowa w przepisie art. 148 § 2 k.p.a. Wnioskodawcy wiedzieli o decyzji Starosty z 12 czerwca 2018 r. już 27 maja 2019 r., tj. w dacie udzielenia pełnomocnictwa występującemu w sprawie pełnomocnikowi, natomiast wniosek o wznowienie postępowania został złożony 18 października 2021 r. (data wpływu do organu 26 października 2021 r.). Odnosząc się do przesłanki uregulowanej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. organ I instancji wskazał, iż nie znajduje ona oparcia w stanie faktycznym na dzień wydania decyzji objętej wnioskiem. Z akt sprawy dotyczącej pozwolenia na budowę wynika, że projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych przyjętej do ewidencji materiałów zasobu w [...] lutego 2018 r. Z kolei faktyczny (rzeczywisty) przebieg działki drogowej nr [...], skutkujący aktualizacją i zmianą treści mapy został ujawniony dopiero [...] października 2018 r. (umieszczenie stosownej informacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego). Powyższe miało miejsce już po dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Co więcej, organ I instancji wskazał, iż co do zasady nie mógł kwestionować mocy prawnej przedłożonej mapy do celów projektowych pochodzącej z zasobu właściwego organu administracji geodezyjno-kartograficznej. Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli W.R., H.D. oraz A.R. wskazując na zaistnienie wszystkich przesłanek, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Okoliczności faktyczne takie jak przebieg linii energetycznej przez działki wnioskodawców (nie zaś przez drogę gminną) są oczywiste i nie wymagają - w ocenie skarżących - komentarza. Ponadto są nowe dla organu I instancji i istniały one w dniu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Co więcej, okoliczności te nie były znane organowi, który wydał decyzję, co wynika z treści zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia, a także z wyroku WSA w Warszawie z dnia 24 lutego 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 1487/20 zapadłego w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżący nie zgodzili się również ze stanowiskiem Starosty o niezachowaniu terminu, o którym mowa w przepisie art. 148 § 1 k.p.a. Podali, że linia energetyczna usytuowana została na należących do nich nieruchomościach, co stanowi rażące naruszenie ich prawa własności. Gdyby dochowano staranności i wymaganej dokładności przy lokalizacji tak ważnych inwestycji linia przebiegałaby w osi drogi gminnej nr [...] i nie doszłoby do tak rażącej rozbieżności. Nie zasługuje również na uwzględnienie stanowisko organu I instancji, iż wszystkie strony brały udział w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę spornej inwestycji. Zaskarżonym postanowieniem po rozpatrzeniu zażaleniu Wojewoda działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz art. 149 § 3 k.p.a. utrzymał w mocy postanowienie Starosty z 15 czerwca 2022 r. Organ wyjaśnił, że po wniesieniu podania o wznowienie postępowania, a przed wydaniem postanowienia o wznowieniu lub postanowienia o odmowie wznowienia postępowania organ bada, czy zachowane są warunki formalne podania, tj. czy złożony wniosek opiera się na ustawowych przyczynach wznowienia postępowania ujętych, czy został on złożony przez podmiot będący stroną postępowania i czy został zachowany termin określony w art. 148 k.p.a. Dopiero w drugim etapie organ przechodzi do badania przyczyn wznowienia oraz prowadzi postępowanie co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.), a po przeprowadzeniu postępowania w tym zakresie podejmuje jedno z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 151 § 1 i § 2 k.p.a.. Jak wynika z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że obowiązek udowodnienia, że termin ten został zachowany spoczywa na stronie, która złożyła podanie o wznowienie postępowania. Organ natomiast zobowiązany jest do ocenienia, w świetle tych dowodów, czy strona zachowała powyższy termin. Zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy wnioskodawcy upatrywali podstaw wznowienia postępowania w przesłankach określonych wart. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., czyli braku udziału strony bez własnej winy w postępowaniu (pkt 4) oraz wyjściu na jaw istotnych nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję (pkt 5). Odnosząc się do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. organ odwoławczy podzielił stanowisko Starosty w zakresie uznania, że termin, o którym mowa w przepisie art. 148 § 2 k.p.a. nie został zachowany, ale uznał za zasadne dokonać uzupełnienia stanowiska organu I instancji. Zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4, tj. gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (a więc podstawy wznowienia, na którą powołują się wnoszący) biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 maja 2009 r. sygn. akt II OSK 714/08 zwrot "strona dowiedziała się o decyzji " należy utożsamiać z uzyskaniem informacji pozwalających zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi więc tu o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tą ostatnią informację, to nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy. W niniejszej sprawie wniosek o wznowienie postępowania skarżący złożyli 22 października 2021 r. (data nadania przesyłki na poczcie). Z uzasadnienia wydanego przez organ I instancji postanowienia wynika, że A.R. oraz W. R. posiadali wiedzę o decyzji Starosty z 12 czerwca 2018 r. w dniu 27 maja 2019 r. tj. w dacie udzielenia pełnomocnictwa adw. J.C. do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W ocenie organu odwoławczego jednak, z treści pełnomocnictwa nie można wywnioskować, iż już w momencie jego udzielenia W.R. oraz A.R. mieli wiedzę o decyzji Starosty [...] z 12 czerwca 2018 r., bowiem w pełnomocnictwie brak jest danych identyfikujących postępowanie wznowieniowe, do którego zostało ono udzielone. O wiedzy W.R. oraz A.R. o decyzji o pozwoleniu na budowę świadczy natomiast pismo wnoszących z [...] maja 2019 r. skierowane do Starosty zawierające wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie decyzji o pozwoleniu na budowę. Z treści przedmiotowego pisma wynika, że wnoszący mieli wiedzę o pozwoleniu na budowę linii napowietrznej oraz kablowych SN w ramach inwestycji pod nazwą "Budowa powiązania między linią 15 kV B. – F., odgałęzieniem K. [...] i linia 15 kV B. – F. odgałęzieniem N. [...]. Z kolei H.D. wiedzę o decyzji Starosty z 12 czerwca 2018 r. posiadał co najmniej 23 maja 2019 r., tj. w dniu sporządzenia wniosku o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji. Stroną ww. postępowania nieważnościowego był również W.R., który z wnioskiem o stwierdzenie nieważności tej decyzji wystąpił 14 sierpnia 2019 r. (okoliczności znane tut. organowi z urzędu). Powyższe okoliczności świadczą o braku zachowania przez skarżących terminu, o którym mowa w przepisie art. 148 § 2 k.p.a., co uniemożliwia wszczęcie postępowania w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Odnosząc się do drugiej przesłanki wznowieniowej, która stanowiła podstawę złożonego przez skarżących wniosku o wznowienie postępowania tj. wyjścia na jaw istotnych nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję organ odwoławczy wskazał, iż również w tym przypadku skarżący nie zachowali miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, liczonego od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie jako nową istotną okoliczność faktyczną istniejącą w dniu wydania decyzji, nieznaną organowi, który wydał decyzję wnoszący wskazali oparcie się przez organ prowadzący sprawę na nieaktualnych mapach "w efekcie czego linia energetyczna - zamiast przebiegać w osi drogi gminnej nr [...] położonej w N.- zlokalizowana została na nieruchomościach będących własnością W.R., A.R. i H.D.". W ocenie wnoszących, w dokumentach geodezyjnych i na mapach droga gminna nr [...] przebiega w innym miejscu niż fizycznie w terenie. Zdaniem Wojewody A.R. oraz W.R. wiedzę o ww. przesłance posiadali co najmniej 27 maja 2019 r., tj. w dniu sporządzenia pisma do Starosty [...] zawierającego wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie decyzji o pozwoleniu na budowę. W treści przedmiotowego wniosku wskazano bowiem, że W.R. wielokrotnie zgłaszał, w tym również na piśmie i protokolarnie, że przebieg drogi gminnej nr [...] inaczej wygląda na mapie, a inaczej w terenie i żądał wytyczenia drogi według map geodezyjnych oraz poprowadzenia linii kablowych wzdłuż prawidłowo wytyczonej drogi, ale żądania te pozostawały bez echa, pomimo, iż obecny przebieg linii energetycznej wykonanej na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej w sposób oczywisty narusza jego własność, naruszając również własność A.R. Powyższe świadczy o tym, że już w dacie złożenia przedmiotowego wniosku z dnia 27 maja 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie decyzji o pozwoleniu na budowę wnoszący mieli wiedzę o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Z kolei H.D. wiedzę o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania posiadał co najmniej w dniu 23 maja 2019 r., tj. w dniu sporządzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z 12 czerwca 2018 r. Z treści ww. wniosku wynika m. in., że wnoszący zarzucił organowi I instancji wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę z rażącym naruszeniem prawa, tj. art. 4 ustawy - Prawo budowlane poprzez udzielenie A S.A. z siedzibą w L. pozwolenia na budowę, pomimo, że inwestor nie posiadał prawa do dysponowania działką nr [...] w N. na cele budowlane. Jednocześnie wnoszący podniósł, iż w rzeczywistości przebieg projektowanej linii energetycznej średniego napięcia, której zaskarżona decyzja dotyczy nie odpowiadał opisowi zawartemu w treści decyzji o pozwoleniu na budowę. H.D. wskazał przy tym, że wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę zbiegło się w czasie z przeprowadzaną na zlecenie Starosty modernizacją operatu ewidencji gruntów i budynków. Podał, że dane zawarte w projekcie operatu stały się danymi ewidencji gruntów i budynków [...] października 2018 r., o czym Starosta poinformował w informacji z dnia [...] października 2018 r. nr G. II.B. 6620.53.2017 w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębów ewidencyjnych [...] gminy F. (Dz. U. Województwa Podkarpackiego z 2018r., poz. [....]). Powyższe stanowi okoliczność, na którą powołał się H.D. w złożonym 26 października 2021 r. wniosku o wznowienie postępowania. Skoro już w dacie 23 maja 2019 r. H.D. posiadał wiedzę o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, to złożenie wniosku o wznowienie opartego na tej przesłance dopiero 26 października 2021 r. świadczy o uchybieniu terminu, o którym mowa w przepisie art. 148 § 1 k.p.a. Zatem odmowa wznowienia postępowania jest w rozpoznawanej sprawie zasadna. W treści wydanego postanowienia Starosta wprawdzie przedwcześnie dokonał oceny merytorycznej zaistnienia przesłanki wznowieniowej wskazując m.in., że wskazana przez wnoszących przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie znajduje oparcia w stanie faktycznym na dzień wydania decyzji objętej wnioskiem o wznowienie, jednak uchybienie nie może jednak świadczyć o wadliwości wydanego przez Starostę rozstrzygnięcia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie W.R., H.D., A.R., reprezentowani przez adwokata zaskarżyli opisane na wstępie postanowienie i wnieśli o jego uchylenie bądź zmianę, celem wznowienia postępowania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucili obrazę przepisów postępowania, a w szczególności: 1. naruszenie zasady bezstronności określonej w art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez nietrafne przyjęcie, iż przedwczesna ocena braku przesłanek z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., dokonana przez Starostę, nie stanowi uchybienia świadczącego o wadliwości wydanego przez Starostę rozstrzygnięcia pomimo, iż powyższe uchybienia ma bezpośredni wpływ na wynik sprawy, 2. naruszenie dyspozycji art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez nietrafne założenie, iż brak podstaw do wznowienia postępowania w oparciu o ten przepis, 3. naruszenie dyspozycji przepisu art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak rozpatrzenia całości zebranego w sprawie materiału dowodowego i brak uwzględnienia, iż w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z 12 czerwca 2018 r. przyznano, iż: a) żadne roboty budowlane objęte decyzją o pozwoleniu na budowę nie zostały przewidziane do wykonania na działce nr [...] należącej do W.R. (podobnie jak na działkach H.D. i A.R.), co wynika z mapy, na której sporządzono projekt zagospodarowania terenu, b) w aktach sprawy brak jest oświadczenia inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością, c) Staroście nie był znany rzeczywisty przebieg działki drogowej nr [...], pomimo, iż W.R. odmówił podpisania dokumentu z negocjacji wskazując, iż budowa przechodzi przez środek jego działki Ponadto skarżący zarzucił niesłuszne przyjęcie, iż A.R. uchybiła terminom ustawowym do złożenia wniosku o wznowienie postępowania opierając to założenie na twierdzeniu W.R., który stwierdził, iż inwestycja narusza również własność A.R., co - jako dowód pośredni - nie może stanowić podstawy do takiego założenia. W toku postępowania o wznowienie postępowania przyznano, iż Starosta [...] nie wiedział, iż linia energetyczna przebiega przez działki wnioskodawców zatem uznanie, iż nie wystąpiły podstawy do wznowienia postępowania należy uznać za błędne i nieuprawnione. Bezspornym jest, iż linia energetyczna usytuowana została na działkach wnioskodawców z rażącym naruszeniem ich prawa własności, przy jednoczesnej niewiedzy Starosty odnośnie rzeczywistego przebiegu działki drogowej. Nie jest również trafne założenie, iż wszystkie strony brały udział w postępowaniu administracyjnym, odmienna jest bowiem sytuacja W.R., inna H.D. i jeszcze inna A.R. Zdaniem skarżących zasadne jest wznowienie postępowania, choćby w oparciu o treść art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przyznano, iż ocena przesłanek z ww. przepisu - dokonana przez Starostę była przedwczesna, niesłusznie jednak przyjęto, iż nie świadczy to o wadliwości rozstrzygnięcia. W sprawie dopuszczono się rażących zaniedbań, o czym świadczy wcześniejsze uchylanie orzeczeń wydanych przez nieuprawnionych pracowników. Starosta dokonuje przedwczesnej oceny merytorycznej przesłanek do wznowienia, w sprawie w której, wydając decyzję ostateczną, nie wiedział o rzeczywistym przebiegu działki drogowej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach). Przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody Podkarpackiego z 5 sierpnia 2022 r., utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z 15 czerwca 2022 r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z 12 czerwca 2018 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę linii napowietrznych oraz kablowych SN w ramach inwestycji p.n.: "Budowa powiązania pomiędzy linią 15 kV B. – F., odgałęzieniem K. [...] i linią 15 kV B. – F., odgałęzieniem N. [...]" - Etap II od pkt. C do pkt. D oraz rozbiórkę stanowiska słupowego SN na działkach nr [...] położonych w obrębie ewidencyjnym [...] N. w jednostce ewidencyjnej [...] F. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w oparciu o wskazane wyżej kryteria Sąd stwierdził, że wynikające z niego rozstrzygnięcie jest prawidłowe, w związku z czym skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wstępnego odniesienia wymaga specyfika postępowania wznowieniowego. Postępowanie organu, po wpłynięciu podania o wznowienie postępowania, jest podzielone na dwa etapy. W pierwszym etapie organ bada, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest na ustawowych przesłankach wznowienia enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. oraz 145a k.p.a., a także czy został on wniesiony z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a. oraz czy osoba wnosząca podanie jest stroną tego postępowania. Negatywna weryfikacja którejkolwiek z tych przesłanek uprawnia organ do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w oparciu o art. 149 § 3 k.p.a. Drugi etap obejmuje kontrolę merytoryczną, tj. postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Podkreślić należy, że złożenie podania o wznowienie postępowania nie powoduje automatycznie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej. Po wpłynięciu do organu podania o wznowienie postępowania organ ten dokonuje jego analizy pod kątem tego, czy wniosek opiera się na ustawowej przesłance, czy został złożony przez stronę postępowania i czy zachowano ustawowy termin do jego wniesienia. Przesłanką odmowy wznowienia postępowania nie może być negatywny wynik ustaleń co do przyczyn wznowienia. Postępowanie administracyjne podlegające kontroli w ramach zaskarżonego postanowienia dotyczy pierwszego z opisanych etapów. Podstawą prawną wniosku był art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. Odnosząc się do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego i Starosty w zakresie uznania, że termin, o którym mowa w przepisie art. 148 § 2 k.p.a. nie został zachowany. Zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4, tj. gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (a więc podstawy wznowienia, na którą powołują się wnoszący) biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy. W niniejszej sprawie wniosek o wznowienie postępowania skarżący złożyli 22 października 2021 r. (data nadania przesyłki na poczcie). A.R. oraz W.R. posiadali wiedzę o decyzji Starosty z 12 czerwca 2018 r. w dniu 27 maja 2019 r. tj. w dacie udzielenia pełnomocnictwa adw. J.C. Świadczy o tym wprost ich pismo skierowane do Starosty zawierające wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie decyzji o pozwoleniu na budowę. Z treści przedmiotowego pisma wynika, że wnoszący mieli wiedzę o pozwoleniu na budowę linii napowietrznej oraz kablowych SN w ramach inwestycji pod nazwą "Budowa powiązania między linią 15 kV B. – F., odgałęzieniem K. [...] i linia 15 kV B. – F. odgałęzieniem N. [...]. Z kolei H.D. wiedzę o decyzji Starosty z 12 czerwca 2018 r. posiadał co najmniej 23 maja 2019 r., tj. w dniu sporządzenia wniosku o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji, którego był stroną. Powyższe okoliczności świadczą o braku zachowania przez skarżących terminu, o którym mowa w przepisie art. 148 § 2 k.p.a., co uniemożliwia wszczęcie postępowania w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Co do drugiej przesłanki wznowieniowej, która stanowiła podstawę złożonego przez skarżących wniosku o wznowienie postępowania tj. wyjścia na jaw istotnych nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję, również w tym przypadku skarżący nie zachowali miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, liczonego od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (za taką wnioskodawcy wskazali oparcie się przez organ prowadzący sprawę na nieaktualnych mapach "w efekcie czego linia energetyczna - zamiast przebiegać w osi drogi gminnej nr [...] położonej w N. - zlokalizowana została na nieruchomościach będących własnością W.R., A.R. i H.D.). Sąd podziela stanowisko organu II i I instancji, że A.R. oraz W.R. wiedzę o ww. przesłance posiadali co najmniej 27 maja 2019 r., tj. w dniu sporządzenia pisma do Starosty [...] zawierającego wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie decyzji o pozwoleniu na budowę. W treści przedmiotowego wniosku wskazano bowiem, że W.R. wielokrotnie zgłaszał, w tym również na piśmie i protokolarnie, że przebieg drogi gminnej nr [...] inaczej wygląda na mapie, a inaczej w terenie i żądał wytyczenia drogi według map geodezyjnych oraz poprowadzenia linii kablowych wzdłuż prawidłowo wytyczonej drogi. Z kolei H.D. wiedzę o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania posiadał co najmniej w dniu 23 maja 2019 r., tj. w dniu sporządzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z 12 czerwca 2018 r. Z treści ww. wniosku wynika m. in., że wnoszący zarzucił organowi I instancji wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę z rażącym naruszeniem prawa, tj. art. 4 ustawy - Prawo budowlane poprzez udzielenie A S.A. z siedzibą w L. pozwolenia na budowę, pomimo, że inwestor nie posiadał prawa do dysponowania działką nr [...] w N. na cele budowlane. Skoro już w dacie 23 maja 2019 r. H.D. posiadał wiedzę o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, to złożenie wniosku o wznowienie opartego na tej przesłance dopiero 26 października 2021 r. świadczy o uchybieniu terminu, o którym mowa w przepisie art. 148 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu, nie znajdują w związku z powyższym uzasadnienia zarzuty skargi. Organy administracji, w szczególności organ II instancji, należycie rozpatrzył zebrany w sprawie materiał dowodowy, a w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia szczegółowo wyjaśnił motywy rozstrzygnięcia. Skoro zatem odmowa wznowienia postępowania w rozpoznawanej sprawie z powodu braku spełnienia niezbędnych ku temu przesłanek była zasadna, skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.