II SA/Kr 783/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie WSA Krzysztof Bogusz / del. / AWSA Inga Gołowska / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2007 r. sprawy ze skargi G.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. [ ] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego - skargę oddala - UZASADNIENIE Organ I instancji –Prezydent Miasta K. , decyzja z dnia (.....) wydaną na podstawie art. 20 w zw. z art. 3 pkt.11, art. 16 oraz art. 24 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U Nr 228, poz. 2255 z póź.zm), art. 104, art. 107 oraz art. 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z póź.zm) i § 6 Rozporządzenia z dnia 2 czerwca 2005r. Ministra Polityki Społecznej w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U Nr 105, poz. 881)-po rozpatrzeniu wniosku G.T. z dnia (....) oraz pisma G.T. z dnia (....) . stanowiącego prośbę o wypłatę zasiłku pielęgnacyjnego od ...... maja 2004r do ...... kwietnia 2006r. w przedmiocie ustalenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego dla K.T. z tytułu niepełnosprawności- przyznał zasiłek pielęgnacyjny T.K. w okresie od ..... stycznia 2006r do ..... kwietnia 2006r. w wysokości 144,00 zł (sto czterdzieści cztery złote). Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Zasiłek pielęgnacyjny będzie wypłacany do ostatniego dnia każdego miesiąca , za który przysługuje. W uzasadnieniu decyzji, organ I instancji podniósł, że art. 16 ustawy o świadczeniach rodzinnych przewiduje, że zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia osobie niepełnosprawnej opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. W oparciu o powołany przepis ustalono, że strona spełnia warunki przyznania zasiłku pielęgnacyjnego przewidziane przez art.16 ustawy. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes strony wyrażający się w potrzebie zapewnienia utrzymania świadczeniobiorcy. Odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła w dniu (....). G.T. , podnosząc, iż zgadza się z decyzja organu I instancji co do przyznania zasiłku od ..... stycznia 2006r. do ..... kwietnia 2006r. ale wnosi o wypłacenie zaległego zasiłku pielęgnacyjnego i podniosła, że nie jest przecież możliwe aby prawo nie działało wstecz skoro prawo do zasiłku jest potwierdzone wyrokiem sądu z dnia (....) który stwierdził umiarkowany stopień niepełnosprawności K.T. od ..... maja 2004r. do ..... kwietnia 2006r. W roku 2004r. kiedy córka ukończyła 16 lat Zakład Ubezpieczeń Społecznych wstrzymał zasiłek i od tego czasu sprawy (nie z jej winy) tylko urzędów toczyły się cały czas. Finał nastąpił w sądzie wyrokiem ......... grudnia 2005r. Organ II instancji –Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , decyzją z dnia (.....) wydaną na podstawie art. 16, art. 24 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U Nr 228, poz. 2255 z póź.zm) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego – utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji podniósł, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa. W niniejszej sprawie nie jest okolicznością sporną prawo córki skarżącej do otrzymania zasiłku pielęgnacyjnego, lecz okres , na jaki zasiłek został jej decyzją organu I instancji przyznany. W tym zakresie należy stwierdzić, iż organ I instancji obowiązany jest działać na podstawie przepisów prawa i jest treścią tych przepisów związany. Zgodnie zatem z ustaleniami art. 24 ust. 2 powołanej ustawy-prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy od miesiąca w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami do końca okresu zasiłkowego. Ustawa przewiduje w tym zakresie zaistnienie sytuacji utraty ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności i kwestie związane z toczącym się postępowaniem w sprawie ustalenia takiego stopnia niepełnosprawności na nowo. Organ I instancji zobowiązany był zastosować w niniejszej sprawie art.24 ust. 1 ustawy i ustalić prawo do zasiłku pielęgnacyjnego począwszy od stycznia 2006r. czyli miesiąca w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami (......... stycznia 2006r.) do miesiąca utraty ważności orzeczenia o niepełnosprawności , orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego dla (.....) z dnia (....) . Dodatkowo organ II instancji, podniósł, iż nie neguje trudnej sytuacji finansowej i rodzinnej skarżącej, lecz z uwagi na jednoznaczne brzmiące przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych-prośba skarżącej o wyrównanie świadczenia za miesiące w których toczyło się postępowanie w sprawie ustalenia stopnia niepełnosprawności jej córki nie może być uwzględniona, gdyż rozstrzygnięcie w tym przedmiocie odmienne, niż dokonane w zaskarżonej decyzji naruszałoby powszechnie obowiązujące przepisy prawa. W skardze do Sądu , skarżąca wniosła o rozpatrzenie ponowne jej sprawy ponieważ nie przyznanie tych pieniędzy po tylu badaniach, komisjach byłoby krzywdzące dla niej i jej dziecka. Nie jest to jej winą , że wszystko toczy się tak powoli. W odpowiedzi na skargę, organ II instancji wniósł o jej oddalenie powołując argumentacje zawartą w uzasadnieniu decyzji organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Na wstępie Sąd zauważą, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji w związku z art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002r.-Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z 30.08.2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm), kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ppsa sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Sąd zwraca również uwagę na treść art. 134 § 1 ppsa, który stanowi, iż Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Cytowany przepis daje podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy strona nie podniosła w trakcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego indywidualnego aktu administracyjnego. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią- bez wątpienia- sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Postępowanie administracyjne jest wszczynane i prowadzone w celu ,,załatwienia sprawy", które to pojęcie należy rozumieć szeroko, jako odnoszące się do każdej formy orzekania w sprawie indywidualnej. Decyzja podejmowana przez organ administracji publicznej jest aktem administracyjnym zewnętrznym, a podstawą takiego właśnie aktu mogą być tylko i wyłącznie przepisy prawne powszechnie obowiązujące. Ogólna zasada nakazująca organom administracji publicznej stosowanie przepisów obowiązujących w chwili wydawania decyzji administracyjnej musi być wykładana w świetle standardów państwa prawnego wynikających z art. 2 Konstytucji. Oznacza to, iż organy administracji publicznej winny działać zgodnie z prawem co statuuje art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego wyrażający zasadę legalizmu wobec czego działanie sprzeczne z prawem jest niedopuszczalne a za takie należałoby uznać działanie lex retro agit. Zakaz retroaktywnego działania prawa jest wyrazem jednej z fundamentalnych zasad prawnych –lex retro non agit. Organ administracji publicznej nie jest związany granicami żądania wnoszonego przez stronę. Tak samo nie wiąże go zakres czynności postępowania przy jego wszczęciu z urzędu, albowiem z obowiązku dochodzenia do prawdy obiektywnej, wynikającego z art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego i działania na podstawie prawa, jak też przestrzegania z urzędu swej właściwości, organ ten musi rozpoznać całą sprawę i rozstrzygnąć ją co do istoty sprawy. Zakres i kształt czynności postępowania a w wyniku tego również rozstrzygnięcia sprawy, tworzy organ administracyjny i on ponosi odpowiedzialność za prawidłowość czynności procesowych oraz orzeczniczych. Organ I instancji , wydając w dniu (.....) . decyzję w sprawie ustalenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego znak: (....) (karta ...... akt administracyjnych) –przyznał zasiłek pielęgnacyjny z tytułu niepełnosprawności K.T. w wysokości 144,00 zł ( sto czterdzieści cztery złote) w okresie od .... stycznia 2006r. do ...... kwietnia 2006r. zatem rozstrzygnięcie w tym zakresie było pozytywne. Dodatkowo organ I instancji w piśmie z dnia (.....) (karta ...... akt administracyjnych) poinformował w sposób wyczerpujący G.T. o sposobie naliczania zasiłku pielęgnacyjnego i zasadach jego przyznawania. Dodatkowo należy podnieść, iż w świetle obowiązujących przepisów a to konkretnie na gruncie art.111 Kodeksu postępowania administracyjnego ,istnieje możliwość żądania uzupełnienia decyzji co do rozstrzygnięcia w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Decyzja wymaga uzupełnienia gdy jest niekompletna a więc zawiera rozstrzygnięcie, które jest niepełne. Podstawą oceny kompletności rozstrzygnięcia zawartego w decyzji jest w przypadku postępowania wszczętego na wniosek strony-jej żądanie. Zatem istniała prawna możliwość doprowadzenia do całościowego i kompleksowego rozstrzygnięcia w sprawie co jest warunkiem wydania decyzji administracyjnej w myśl art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarga podlega oddaleniu, jeżeli zaskarżonemu aktowi lub czynności nie można postawić zarzutu naruszenia prawa zarówno procesowego jak i materialnego. Mając powyższe na względzie, należy uznać, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, zaś podnoszone w skardze okoliczności nie mogły doprowadzić do jej wzruszenia. Z tych względów w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z póź.zm) orzeczono jak w sentencji.