III SA/Po 1010/12

SENTENCJA Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. wniosków H. Ch. i M. Ch. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H. Ch. i M. Ch. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z podatku rolnego w 2012 roku; postanawia 1. ustanowić dla Skarżących doradcę podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych, 2. zwolnić Skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 3. oddalić wnioski w zakresie ustanowienia radcy prawnego. UZASADNIENIE Strona skarżąca H. i M. małżonkowie Ch., w sprawie dotyczącej skargi na decyzję odmawiającą zwolnienia z podatku rolnego, wystąpili z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego i radcy prawnego. Na podstawie oświadczenia majątkowego, dodatkowych wyjaśnień i przedłożonych dokumentów źródłowych ustalono, że Wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Na ich utrzymaniu pozostaje pełnoletni syn (uczeń). Rodzina zamieszkuje w budynku o pow. 100mkw. Skarżący posiadają grunty rolne o pow. 7,5538ha. Rodzina czerpie dochody z wydzierżawiania nieruchomości rolnych (około 1.800zł rocznie), działalności wykonywanej osobiście przez Skarżącego (około 3.000 zł rocznie) oraz prac dorywczych Skarżącej (około 400zł miesięcznie). Obecnie Wnioskodawca nie prowadzi działalność gospodarczej w zakresie mechaniki maszyn rolniczych (zawieszona od maja 2009 roku, k. 52 akt sądowych). Wnioskodawcy nie posiadają, ani oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Sytuacja majątkowa i rodzinna Skarżących uzasadnia ocenę, że nie są oni w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na jakiekolwiek koszty sądowe, czy też wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Wedle zasad doświadczenia życiowego, osiągane dochody (około 270zł brutto na osobę miesięcznie) nie przewyższają kosztów utrzymania koniecznego trzyosobowej rodziny. W tych okolicznościach odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Wyjaśnić jednak należy, że żądanie ustanowienia dwóch pełnomocników z urzędu, zarówno doradcy podatkowego, jak i radcy prawnego, nie zasługiwało na uwzględnienie. Dla zapewnienia stronie skarżącej należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest ustanowienie jednego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego. Tym bardziej, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika zalicza się jego wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego - art. 205 §2 i §4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.