III SAB/Wr 421/23
Sądy administracyjne2024-02-09
Sygnatura
III SAB/Wr 421/23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2024-02-09
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Sędziowie
Kamila Paszowska-Wojnar
Rozstrzygnięcie
*Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska - Wojnar po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 9 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y. P. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego G. P. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
UZASADNIENIE
Pismem z 14 września 2023 r. Y. P. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego G. P. (dalej jako: strona skarżąca) wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 24 października 2023 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z 27 października 2023 r. wezwano stronę skarżącą do wskazania numeru PESEL, a także do złożenia dokumentu, bądź jego uwierzytelnionego odpisu potwierdzającego, że G. P. jest przedstawicielem ustawowym małoletniej Y. P. – czyli nadesłanie aktu urodzenia małoletniej oraz jego tłumaczenia na język polski przez tłumacza przysięgłego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Również pismem z 27 października 2023 r. wezwano stronę skarżącą do wykazania, czy przed wniesieniem skargi złożyła ponaglenie w sprawie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Powyższe wezwana zostały doręczone stronie skarżącej 7 listopada 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 §1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Na podstawie art. 46 § 2 lit. b każde pismo strony powinno zawierać: numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym tj. określenie jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do uznania niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy.
Na gruncie art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z powyższych rozważań wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego.
Ponadto na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.) organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a.
Tymczasem jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca powyższe wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia jej braków formalnych zostało doręczone stronie skarżącej 7 listopada 2023 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków upłynął wraz z dniem 14 listopada 2023 r. Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca 14 listopada 2023 r. uiściła wpis sądowy od skargi (k – 16 akt sądowych). Pismem z 13 listopada 2023 r. strona skarżąca wskazała PESEL strony skarżącej oraz przedłożyła akt urodzenia (pismo zostało nadane w placówce pocztowej 16 listopada 2023 r., więc po terminie zakreślonym przez Sąd, k-22 akt sądowych). Strona skarżąca nie wykazała, że w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi do Sądu złożyła ponaglenie w sprawie. Z tego też względu Sąd uznał, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. postanowił odrzucić skargę. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.