Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I OSK 2055/24

Sądy administracyjne2024-11-08
Sygnatura
I OSK 2055/24
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2024-11-08
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Aleksandra Łaskarzewska

Rozstrzygnięcie

Odmówiono zawieszenia postępowania

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. P., H. M. i B. P. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej M. P., H. M. i B. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 2500/23 w sprawie ze skargi M. P., H. M. i B. P. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 26 września 2023 r. nr 3930/2023 w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania postanawia: odmówić zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12 marca 2024 r. oddalił skargę M. P., H. M. i B. P. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 26 września 2023 r. nr 3930/2023 w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania. Skarżący w wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej zawarli wniosek o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do czasu uchwalenia przepisów polegających na wprowadzeniu do porządku prawnego przepisu, który usunąłby niekonstytucyjne pominięcia w art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o zawieszenie postępowania kasacyjnego w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Zawieszenie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu usunięcie przeszkód, uniemożliwiających prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego o charakterze przejściowym. Przesłanki zawieszenia postępowania przed sądem administracyjnym zostały enumeratywnie wymienione w rozdziale 9 działu III ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Stosownie do art. 124 § 1 P.p.s.a. Sąd zawiesza postępowanie z urzędu: 1) w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3; 2) jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 3) jeżeli strona lub jej przedstawiciel ustawowy znajduje się w miejscowości pozbawionej wskutek nadzwyczajnych wydarzeń komunikacji z siedzibą sądu; 4) jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości; 5) w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej; 6) w przypadku, o którym mowa w art. 56; tj. w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania 7) jeżeli zarządca sukcesyjny przestał pełnić tę funkcję albo zarząd sukcesyjny wygasł, w przypadku gdy postępowanie toczyło się z udziałem zarządcy sukcesyjnego. Zgodnie z art. 125 § 1 P.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu: 1) jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej; 1a) jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku toczącej się procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 948); 2) jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej; 3) jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu; 4) w razie śmierci pełnomocnika, chyba że strona działa przed sądem osobiście. W świetle zaś art. 126 P.p.s.a. Sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. W niniejszej sprawie z treści przedmiotowego wniosku wynika, że skarżący kasacyjnie domagają się zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do czasu uchwalenia przepisów polegających na wprowadzeniu do porządku prawnego przepisu, który usunąłby niekonstytucyjne pominięcia w art. 215 u.g.n. stwierdzone w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 13 czerwca 2011 r., sygn. akt SK 41/09. Tego rodzaju okoliczność nie stanowi żadnej z przesłanek do zawieszenia postępowania określonych w art. 124, art. 125 i art. 126 P.p.s.a. Orzekający w sprawie Sąd związany jest istniejącym stanem faktycznym i prawnym niniejszej sprawy i brak jest podstaw, aby Naczelny Sąd Administracyjny, który kontroluje prawidłowość wyroku Sądu I instancji wydanego w oparciu o stan faktyczny i prawny obowiązujący w dacie wydania zaskarżonej decyzji, zawieszał toczące się przed nim postępowanie sądowe. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 124, art. 125 i art. 126 w zw. z art. 193 P.p.s.a., odmówił zawieszenia postępowania.