III SA/Gd 15/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 7 listopada 2023 r. nr SO.IX.6231.4.2023.MK w przedmiocie odmowy przeniesienia niemieckiego dokumentu o zmianie imienia i nazwiska do rejestru stanu cywilnego w drodze transkrypcji oraz dołączenia do aktu urodzenia dodatkowej wzmianki o zmianie imienia i nazwiska postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu L. S. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. UZASADNIENIE L. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 7 listopada 2023 r. nr SO.IX.6231.4.2023.MK, którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Gdańsku z dnia 26 kwietnia 2023 r. nr USC-IV.5355.51.2022.AKW odmawiającą skarżącemu przeniesienia niemieckiego dokumentu o zmianie imienia i nazwiska do rejestru stanu cywilnego w drodze transkrypcji oraz dołączenia do aktu urodzenia dodatkowej wzmianki o zmianie imienia i nazwiska. Z uwagi na braki formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 stycznia 2024 r., wezwano skarżącego do ich uzupełnienia, tj. podpisania skargi, ewentualnie nadesłania podpisanego jej egzemplarza. Oddzielnym zarządzeniem, datowanym również na dzień 11 stycznia 2024 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W zarządzeniach tych zakreślono termin 7 dni na ich wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa, w której znajdowały się powyższe wezwania, została doręczona skarżącemu w dniu 16 stycznia 2024 r. (k. 17 akt sądowych). Wpis sądowy został uiszczony, lecz braki skargi w zakreślonym terminie nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jednocześnie, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi (ewentualnie nadesłanie podpisanego jej egzemplarza) oraz pouczony o skutkach niezastosowania się do tych wezwań. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 16 stycznia 2024 r. Zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego, jak i do uzupełnienia braków formalnych skargi, upływał zatem dnia 23 stycznia 2022 r. W wyżej wskazanym terminie skarżący uiścił wymagany wpis sądowy (23 stycznia 2024 r. złożył dyspozycję przelewu), jednakże nie uzupełnił braków formalnych skargi. Nie można bowiem uznać, że przesłane przez skarżącego, na skutek wezwania, kserokopia skargi zawiera podpis, o którym w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., gdyż jest to jedynie kserograficzną odbitkę pisma zawierającego podpis skarżącego. Zaznaczyć należy, że podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu. Podpis własnoręczny nie może być zastąpiony nie tylko podpisem sporządzonym na maszynie (komputerze), ale też żadnym innym podpisem mechanicznym, np. faksymile, czy też jak w niniejszej sprawie kserograficzną odbitką podpisu skarżącego. Taki podpis stanowi kopię podpisu oryginalnego (por. postanowienia NSA z dnia 10 stycznia 2013 r. sygn. I OZ 970/12 oraz z dnia 23 czerwca 2015 r. sygn. II GSK 1245/15). Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił odrzucić skargę O zwrocie kosztów uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.