Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I FSK 2067/24

Sądy administracyjne2024-12-09
Sygnatura
I FSK 2067/24
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2024-12-09
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Mariusz Golecki

Rozstrzygnięcie

Zwrócono skargę kasacyjną do WSA w celu usunięcia dostrzeżonych braków

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Mariusz Golecki, , po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. Sp. z o.o. zs. w M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 730/24 w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. zs. w M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 30 stycznia 2024 r. nr 1401-IOV-1.4103.205.2023.MKO w przedmiocie ustalenia wysokości dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do lipca 2021 r. postanawia zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonych braków. UZASADNIENIE Wyrokiem z 23 lipca 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 730/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. Sp. z o.o. zs. w M. (dalej: "Skarżąca", "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Organ podatkowy") z 30 stycznia 2024 r. nr 1401-IOV-1.4103.205.2023.MKO w przedmiocie ustalenia wysokości dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do lipca 2021 r. Na wyżej wskazany wyrok Sądu pierwszej instancji złożyła skargę kasacyjną Strona. W wyniku wstępnego badania odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesionej od powyższego wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że w świetle dokumentów znajdujących się w aktach sądowych nie spełnia ona wymogu formalnego w zakresie załączników. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 176 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), Skarga kasacyjna powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto § 2 wymienionego powyżej przepisu przewiduje, że poza wskazanymi wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Z powołanego przepisu art. 176 § 2 p.p.s.a. wynika, że skarga powinna odpowiadać wymaganiom, jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym. pismo strony, w tym skarga, powinno zatem spełniać określone warunki formalne wymienione w sposób wyczerpujący w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a. Ponadto zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Warunki formalne określone w art. 46 p.p.s.a. stanowią łącznie z art. 47 p.p.s.a. ogólne wymagania formalne, przewidziane dla wszystkich pism procesowych. W przedmiotowej sprawie do skargi kasacyjnej nie został dołączony odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: "KRS"), pomimo tego, że został on określony jako załącznik do skargi kasacyjnej. W tej mierze należy odwołać się do stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjętego w uchwale składu siedmiu sędziów tego Sądu z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której rozważana była kwestia dopuszczalności uzupełnienia braku formalnego skargi polegającego na niedołączeniu przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi. W powołanej uchwale takie rozwiązanie zostało wykluczone. Naczelny Sąd Administracyjny uzasadniając przyjęte stanowisko zwrócił uwagę, że ustawodawca nie przewidział prawnych możliwości uzupełniania braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd ani nie dokonał rozróżnienia na braki "istotne" i "nieistotne", wskazał jedynie na braki, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu. Przepisy regulujące postępowanie sądowoadministracyjne, w zależności od kryterium podmiotowego, pozwalają wyodrębnić czynności procesowe sądu, stron i innych uczestników postępowania. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "Sporządzanie w celu usunięcia braków odpisów pisma przez sąd za jedną ze stron postępowania nie tylko nie mieści się w zakresie dopuszczalnych czynności procesowych sądu, ale ponadto mogłoby wskazywać na działanie sądu w interesie jednej ze stron, a to z kolei podważałoby zasadę bezstronności sądu. Brak jest uzasadnienia prawnego dla stanowiska nakazującego sądowi uzupełnianie braków formalnych pisma procesowego za stronę w celu umożliwienia nadania mu dalszego biegu lub zapobieżenia sankcji prawnej w postaci odrzucenia pisma". Podobna sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdzie jakkolwiek sąd mógłby dokonać sprawdzenia danych w KRS tak nie ma on takiego obowiązku a dokonanie takiej czynności mogłoby wskazywać na działanie sądu w interesie jednej ze stron, co z kolei podważałoby zasadę bezstronności sądu. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.