III FZ 494/23
Sądy administracyjne2023-12-20
Sygnatura
III FZ 494/23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2023-12-20
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Anna Dalkowska
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. sp.j. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 sierpnia 2023 r. sygn. akt I SA/Sz 355/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi F. sp.j. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 26 maja 2023 r. nr SKO/KD/400/5855/2022 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
1.1. Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 355/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę F. spółka jawna z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Spółka") na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w Szczecinie z dnia 26 maja 2023 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r.
1.2. Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie spółka, działając przez ustanowionego pełnomocnika, zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 26 maja 2023 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. Pełnomocnik skarżącej, wykazując swe umocowanie do działania w imieniu Spółki, do skargi załączył m.in. odpis dokumentu pełnomocnictwa z 20 marca 2023 r., udzielonego przez członka zarządu wspólnika skarżącej Spółki i Prokurenta odpowiednio T. F. oraz M. B. oraz Informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej. Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2023 r. pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie egzemplarza podpisanej skargi, podpisanie pełnomocnictwa lub nadesłanie podpisanego (podpisem kwalifikowanym lub profilem zaufanym) pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, złożenie dokumentu (np. pełny odpis KRS) określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (nadesłany odpis nie wskazuje że osoby udzielające pełnomocnictwa upoważnione są do reprezentowania spółki). W terminie otwartym do uzupełnienia braków pełnomocnik przedłożyła podpisane ww. dokumenty oraz tożsamą informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców na dzień 30.06.2023 r. dotyczący skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. Z dokumentu odpowiadającemu odpisowi pełnemu z KRS spółki nie wynikało, by podpisana pod pełnomocnictwem T. F. była w dniu udzielania pełnomocnictwa tj. w dniu 20 marca 2023 r. osobą upoważnioną do działania w imieniu wspólnika (i jakiego) uprawnionego do działania w imieniu skarżącej. Z przedłożonego dokumentu odpowiadającemu odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców dotyczącego skarżącej wynika, że wspólnikami reprezentującymi skarżącą jest D., F. spółka z o.o., D., D. a nadto, że spółkę reprezentuje każdy ze wspólników samodzielnie oraz w ramach łącznej prokury z drugim prokurentem B. M. Mając na uwadze powyższe stwierdzono, że mimo wezwania brak formalny skargi nie został uzupełniony.
1.3. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") poprzez nieprawidłowe zastosowanie tego przepisu, skutkujące odrzuceniem skargi ze względu na błędne przyjęcie przez Sąd, że skarga zawiera braki formalne uniemożliwiające nadanie jej biegu oraz nie doszło do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie podczas gdy termin ten nie zaczął biec z uwagi na fakt, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi nie zostało skierowane do strony postępowania czyli spółki, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe odrzucenie skargi.
2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
2.1. Zażalenie podlegało oddaleniu.
2.2. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się także do braków zażalenia, stosownie do art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić bowiem zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
2.3. Odnosząc się do zarzutów zażalenia należy zauważyć, że z treści skargi wynika, że na etapie postępowania przed WSA skarżąca nie występowała osobiście, lecz w jej imieniu działał pełnomocnik, który jednak nie przedstawił dokumentu potwierdzającego swoje umocowanie (ani z własnej inicjatywy, ani w ramach sądowego wezwania). To rolą pełnomocnika było zatem uzupełnienie braków w terminie wyznaczonym na dokonanie tej czynności, jako że zakomunikował on sądowi złożoną skargą, iż działa nie w imieniu własnym, lecz w imieniu strony. Przeciwnie przyjmując należałoby uznać, że skarga skarżącej w okolicznościach sprawy nie została sporządzona i złożona w jej imieniu, lecz że pochodziła od osoby nie mającej żadnej legitymacji do tych czynności, czyli w istocie została złożona przez osobę podszywającą się pod pełnomocnika skarżącej. Takie wnioski byłyby jednak nieuprawnione w sprawie.
Nieusprawiedliwione jest zatem oczekiwanie, że konieczne jest wezwanie wprost skarżącej do uzupełnienia braków formalnych, tylko dlatego, że reprezentujący ją pełnomocnik nie wykazał przed sądem swojej legitymacji stosownym dokumentem. Wezwanie tego rodzaju można byłoby rozważać, ale wówczas, gdy między stroną a pełnomocnikiem więź pełnomocnictwa od samego początku by nie występowała i pełnomocnik niejako sobie uzurpował status pełnomocnika, co trudno zakładać przy zawodowym charakterze działania radcy prawnego i istniejących regułach odpowiedzialności dyscyplinarnej dla nich właściwych.
2.4. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej załączyła do skargi informację odpowiadająca odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców o numerze KRS [...] dotyczącej F. spółka jawna z siedzibą w W. Następnie, w terminie do uzupełnienia braków formalnych, pełnomocnik skarżącej ponownie przedłożyła informację odpowiadająca odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców o numerze KRS [...], według której wspólnikami reprezentującymi skarżącą są D., F. spółka z o.o., D., D. a nadto, spółkę reprezentuje każdy ze wspólników samodzielnie oraz w ramach łącznej prokury z drugim prokurentem: B. M.. Z obu powyższych dokumentów nie wynikało, by podpisana pod pełnomocnictwem T. F. była w dniu udzielania pełnomocnictwa tj. w dniu 20 marca 2023 r. osobą upoważnioną do działania w imieniu skarżącej.
Dopiero wraz z zażaleniem pełnomocnik skarżącej załączyła informację odpowiadająca odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców o numerze KRS [...] dotyczącej F. spółki z o. o. w której widnieje T. F. jako wspólnik uprawniony do reprezentacji spółki.
2.5. W konsekwencji należy uznać, że słusznie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę spółki z racji nieuzupełnienia braków formalnych w ustawowym terminie, ponieważ dopiero na etapie postępowania zażaleniowego pełnomocnik przedstawiła swoje umocowanie do działania w imieniu spółki. Niesłuszna była również argumentacja skarżącej jakoby termin nie zaczął biec z uwagi na fakt, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi nie zostało skierowane do strony postępowania czyli spółki. Jak zostało to już wcześniej wspomniane, to rolą pełnomocnika jest uzupełnienie braków w terminie wyznaczonym na dokonanie tej czynności, jako że zakomunikował on sądowi złożoną skargą, że działa nie w imieniu własnym, lecz w imieniu strony.
2.6. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.