II SA/Sz 115/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz architektoniczno - budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. UZASADNIENIE 1. D. Z. I. Spółka z o.o. w G. W. , zwana dalej jako "Inwestor", "Spółka" w dniu 25 marca 2022 r. wystąpiła do Starosty [...] z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę dla zamierzenia obejmującego zabudowę usługową na terenie działki nr [...] w rejonie ulic [...] i [...] w M., na działce nr [...] - obręb [...] M., jednostka ewidencyjna miasto M.. 2. S. K. decyzją z [...] sierpnia 2022 r. Nr [...] (znak: [...]), działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lica 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.) zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielił Inwestorowi pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa zabudowy usługowej na terenie działki nr [...] w rejonie ulic [...] i [...] w M. - 2 budynki zakwaterowania turystycznego; rozbiórka 3 budynków i płyty fundamentowej lokalizowanej częściowo na działce nr [...] dr - obręb [...] M., jednostka ewidencyjna miasto M. ". 3. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła A. C., zarzucając, że ww. decyzja jest niezgodna z planem zagospodarowania przestrzennego, z decyzją środowiskową oraz że doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego poprzez nieudostępnienie planów technicznych będących podstawą planów/projektu architektoniczno-budowlanego. Strona podkreśliła, że wydana decyzja ma niezwykle istotne znaczenie dla mieszkańców położonych po sąsiedzku nieruchomości, a ona sama nie otrzymała dokładnych planów, z których wynikałyby odległości między posesjami, czy budynkami. 4. Wojewoda (dalej jako: "Organ odwoławczy", "Organ II instancji") decyzją z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] utrzymał decyzję Organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia wyjaśniono, że zgodnie z dokumentacją projektową przedmiot planowanej inwestycji stanowi zespół zabudowy usługowej w ramach inwestycji pod nazwą "Zabudowa usługowa na terenie działki nr [...] w rejonie ulic [...] i [...] w M." wraz z parkingami częściowo podziemnymi, zagospodarowaniem terenu, dojazdami i terenami zielonymi oraz niezbędną infrastrukturą techniczną w postaci instalacji zewnętrznych. Zabudowę kubaturową stanowią dwa, ustawione równolegle względem siebie budynki o współczesnej architekturze, o rozrzeźbionej bryle, z tarasami, loggiami, werandami i wykuszami. Łącznie w obiektach kubaturowych zaprojektowano 155 lokali usługowych i jeden lokal mieszkalny. Wojewoda wskazał dalej, że w sprawie ustalono, że na terenie objętym inwestycją obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta M. na terenie ograniczonymi ulicami[...], [...], A. W., przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w M. Nr [...] z 1 października 2020 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 28 października 2020 r., poz. [...]), zwanym dalej "planem miejscowym". Teren inwestycji położony jest na terenie elementarnym oznaczonym w planie miejscowym symbolem [...], przeznaczonym na funkcje usługowe związane z czasowym zakwaterowaniem i wypoczynkiem, o wysokiej intensywności zabudowy, z dopuszczeniem między innymi jednego lokalu mieszkalnego właściciela lub na potrzeby prowadzenia dozoru obiektu (§ 4 ust. 3 planu miejscowego; Załącznik Nr 1 do planu miejscowego.) W wyniku analizy dokumentacji projektowej stwierdzono, że usytuowanie budynków nastąpiło z zachowaniem obowiązującej i nieprzekraczalnej linii zabudowy, wyznaczonej na załączniku nr 1 do planu miejscowego. Projektowane budynki posiadać będą 6 kondygnacji i wysokość nie większą niż 20,0 m, co stanowi maksymalną wysokość dopuszczoną planem miejscowym, wskaźnik powierzchni zabudowy wynosi 0,29 i nie przekracza dopuszczalnego planem miejscowym maksymalnego wskaźnika powierzchni zabudowy (wynoszącego 0,3). Wskaźnik intensywności zabudowy wynosi 1,8 i stanowi maksymalną wartość określoną planem miejscowym; wskaźnik powierzchni biologicznie czynnych wynosi 0,42, a zatem więcej niż minimalny wskaźnik powierzchni zabudowy określony planem miejscowym (na poziomie 0,40); forma dachu - dach płaski z zaprojektowanym tarasem, co spełnia wymagania planu miejscowego, dopuszczającego dachy płaskie do 15°, bez ograniczeń w zakresie materiałów pokrycia oraz funkcji towarzyszących takich jak: tarasy, baseny, ogrody. Instalacje budynków podłączone zostaną do sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, sieci gazowej oraz elektroenergetycznej. Wody opadowe z całego terenu będą odprowadzane poprzez przyłącza kanalizacji deszczowej do miejskiej sieci kanalizacji deszczowej, zaś odpady selektywnie magazynowane w specjalnie do tego przeznaczonych pojemnikach/kontenerach/boksach na terenie wydzielonym i zabezpieczonym przed możliwością przenikania ewentualnych odcieków do środowiska gruntowo-wodnego. Obsługa komunikacyjna odbywać będzie się za pośrednictwem projektowanej drogi wewnętrznej połączonej bezpośrednio z ulicą [...] i [...], poprzez tereny elementarne [...] i [...] W ramach inwestycji zapewniono 88 miejsc postojowych w kondygnacji podziemnej (46 miejsc postojowych w budynku A i 42 miejsca postojowe w budynku B). W ocenie Wojewody, przyjęte rozwiązania spełniają wymagania planu miejscowego w zakresie obsługi komunikacyjnej i infrastruktury technicznej oraz warunki ochrony i zagospodarowania. Konkludując, Organ II instancji podał, że nie stwierdzono niezgodności projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z planem miejscowym. Ponadto, przewidziany sposób odprowadzenia ścieków oraz składowania odpadów nie narusza warunków określonych w decyzji Burmistrza M. z [...] sierpnia 2022 r., znak: [...] ustalających środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia. W zakresie oceny zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami techniczno-budowlanymi, tj. przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1065), zwanego dalej "rozporządzeniem", w ocenie Organu II instancji nie stwierdzono nieprawidłowości. Usytuowanie projektowanych budynków na terenie inwestycji nastąpiło z zachowaniem norm zawartych w § 12 rozporządzenia, zgodnie z którym jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu budynki oznaczone jako A i B zlokalizowane są w stosunku do granicy działki nr [...] w odległości: od strony wschodniej 11,42 m, od strony północnej 5,35 m, od strony zachodniej 9,05 m i od strony południowej 8,35 m. Najbliżej projektowanych budynków - budynku B, w odległości 11,42 m, znajduje się budynek oznaczony na mapie do celów projektowych jako "i1", usytuowany na działce nr [...] (od strony wschodniej). Tym samym usytuowanie projektowanych obiektów na działce nr [...] nie narusza norm określających odległość między zewnętrznymi ścianami budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe (§ 271 rozporządzenia). Organ odwoławczy wyjaśnił, że z analizy przesłaniania oraz analizy zacieniania wynika, że spełniono normy określone w § 13 i § 60 warunków technicznych. W budynku B, od strony wschodniej, zaprojektowano uskoki na kondygnacjach III, IV i V na części ściany zlokalizowanej najbliżej budynku oznaczonego jako "i1" (działka nr [...]). Zabudowa mieszkaniowa zlokalizowana od strony wschodniej nie będzie przesłaniana przez projektowane budynki oraz ma zapewnione nasłonecznienie co najmniej w godzinach od 7:00 do 14:00. Ponadto, projekt zagospodarowania terenu został uzgodniony bez uwag przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz bez zastrzeżeń przez rzeczoznawcę do spraw sanitarno-higienicznych. Projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany sporządzony został przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, aktualne na dzień sporządzenia projektu budowlanego, która złożyła oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością stanowiącą działkę nr [...] na cele budowlane, które nie było kwestionowane na żadnym z etapów postępowania i znajduje potwierdzenie w wypisie z rejestru gruntów. Do dokumentacji projektowej dołączono warunki przyłączenia wydane przez właścicieli sieci, pismo Burmistrza M. zezwalające na lokalizację zjazdów, decyzję Burmistrza M. z [...] sierpnia 2022 r., znak: [...] ustalającą środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia, czy decyzję zezwalającą na wycinkę drzew. Teren inwestycji nie jest wpisany do rejestru zabytków, nie leży w granicach terenu górniczego oraz terenów zagrożonych ruchami masowymi, nie występuje ryzyko usuwiska, oraz poza obszarami szczególnego zagrożenia powodzią [...] Projekt rozbiórki, obejmujący rozbiórkę budynków oznaczonych A-C - zlokalizowanych na działce nr [...] oraz rozbiórkę płyty fundamentowej zlokalizowanej na działkach nr [...] i [...], opracowany został przez osobę posiadająca odpowiednie uprawnienia budowlane, aktualne na dzień sporządzenia projektu. W aktach sprawy znajduje się pismo Burmistrza M. upoważniające do prowadzenia robót rozbiórkowych na terenie działki nr [...], stanowiącej własność Gminy M. (pismo z 6 czerwca 2022 r., znak: [...]). Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda wskazał, że Odwołująca w żaden sposób nie wykazała na czym polega niezgodność dokumentacji projektowej z ustaleniami planu miejscowego, czy z decyzją środowiskową. Subiektywne odczucie o istotnym znaczeniu inwestycji dla mieszkańców sąsiedniej zabudowy, czy brak wyjaśnienia wszystkich aspektów inwestycji w toku spotkania z Burmistrzem M. nie może zaś stanowić podstawy do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. W toku postępowania pierwszoinstancyjnego Odwołująca uzyskała od Organu niezbędne dokumenty, w tym projekt zagospodarowania terenu oraz dodatkowo wyjaśnienia o usytuowaniu projektowanych obiektów w stosunku do działki nr [...] - stanowiącej własność odwołującej (pismo z 13 maja 2022 r., znak: [...]; korespondencja e-mail z 10 maja 2022 r.). Projekt techniczny nie stanowi elementu wniosku o pozwolenie na budowę, tym samym nie jest zasadnym zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego polegający na nieudostępnieniu przedmiotowego projektu technicznego. 5. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na ww. decyzję A. C. – właścicielka nieruchomości nr ew. [...] obręb [...] M. (sąsiadującej bezpośrednio z działką nr [...] obręb [...] M., której dotyczy inwestycja), wniosła o jej uchylenie, a także o uchylenie decyzji wydanej w pierwszej instancji, oraz o zasądzenie od Organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze podniesiono zarzut naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 7 k.p.a. poprzez błędną i niedokładną analizę akt sprawy polegającą na zignorowaniu faktu, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a. z uwagi na pominięcie obowiązku zawiadomienia stron o zebraniu materiału dowodowego w całości, wypowiedzenia się, co do zebranych w sprawie materiałów i dowodów w tym wypowiedzenia się, co do uzupełnionego przez pełnomocnika Inwestora w dniu 22 sierpnia 2022 r. projektu budowlanego oraz zaznajomienia z dołączoną w dniu 22 sierpnia 2022 r. ostateczną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach oraz zgłoszenia ewentualnych żądań; - art. 35 pkt 2 ustawy Prawo budowlane poprzez powielenie błędu Organu I instancji i powierzchowne sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z zagospodarowaniem działki oraz z przepisami techniczno - budowlanymi. Skarżąca zarzuciła, że nie została zapoznana z wydanym przez Burmistrza M. pismem upoważniającym do prowadzenia przez Inwestora robót rozbiórkowych na terenie działki [...] stanowiącej własność Gminy, czy bardzo istotną w sprawie decyzją Burmistrza M. zezwalającą na wycinkę drzew. Dodatkowo podniosła, że nie doręczono jej decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2022 r., znak: [...], zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu i architektoniczno- budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. O istnieniu ww. decyzji dowiedziała się przypadkowo od Burmistrza M.. Chcąc dochować terminu na wniesienie odwołania do Wojewody wniosła je dwuetapowo. Starała się w sposób przejrzysty bazując na uprzednio już składanych pismach do Burmistrza M. z zastrzeżeniami dotyczącymi przedmiotowej inwestycji wykazać błędy projektowe i prawne. Podkreśliła, że nie miała możliwości wykazania szczegółowego niezgodności dokumentacji projektowej z decyzją środowiskową, ponieważ zarówno ww. decyzji, jak i decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nigdy nie otrzymała i nie posiadała do nich wglądu. Zdaniem Skarżącej, kolejną nieprawidłowością ze strony Organu odwoławczego jest powielenie błędu Organu I instancji i dokonanie powierzchownej weryfikacji projektu budowlanego. Z informacji uzyskanej przez jedną ze stron postępowania bezpośrednio od Inwestora wynika, że pierwotna odległość budynku A i budynku B od granicy działki nr ew[...] i nr ew. [...] została zmniejszona z 11,42 m do 8,00 m. Taka odległość stanowi niezgodność z linią zabudowy określoną w MPZP. 6. W odpowiedzi na skargę Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje rozstrzygnięcie w sprawie. 7. W piśmie procesowym z dnia 31 marca 2023 r. uczestnik postępowania D. Z. I. Sp. z o.o. wniosła o: - zawieszenie przedmiotowego postępowania sądowo-administracyjnego z uwagi na wcześniejsze wniesienie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z [...].11.2022 r. (znak: [...]) utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z [...].08.2022 r. (znak: [...]), który to wniosek został zgodnie z właściwością przekazany do Głównego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w W., zanim nadana została skarga A. C.; - oddalenie skargi w całości z uwagi na jej bezpodstawność; - zasądzenie od Skarżącej na rzecz Uczestnika zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych. 8. Z kolei, w piśmie procesowym uczestników postępowania D. Z. I. Sp. z o.o. w G. W. oraz D. Z. V. Sp. z o.o. w G. W. z dnia 3 kwietnia 2023 r. (data złożenia pisma w Biurze Podawczym Sądu) ww. uczestnicy wnieśli o zawieszenie postępowania, jak w piśmie z dnia 31 marca 2023 r. oraz o oddalenie skargi. Dodatkowo poinformowali o przeniesieniu praw z decyzji Organu I instancji na Spółkę D. Z. V. Sp. z o.o. 9. W piśmie z dnia 3 kwietnia 2023 r. Skarżąca, odnosząc się do odpowiedzi Organu na skargę, wyjaśniła, że uniemożliwienie jej zapoznania się z aktami i materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji doprowadziło do tego, że została pozbawiona możliwości wniesienia swoich uwag co do dokonanych przez Inwestora poprawek w projekcie. W ten sposób został naruszony jej interes prawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: 10. Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczegółowych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem CIVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.). 11. Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022, poz. 2492 t.j.). Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) - dalej "p.p.s.a", zgodnie z którym, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sądowa kontrola sprawy, sprawowana według ww. kryterium legalności wykazała, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja Organu pierwszej instancji odpowiadają prawu. 12. Istota sporu w sprawie dotyczy kwestii czy wobec wynikającego z akt sprawy stanu faktycznego, Organ I instancji mógł, na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 7 lica 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 t.j.), dalej "Pr. bud.", zatwierdzić projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielić Inwestorowi pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa zabudowy usługowej na terenie działki nr [...] w rejonie ulic [...] i P. w M. - 2 budynki zakwaterowania turystycznego; rozbiórka 3 budynków i płyty fundamentowej lokalizowanej częściowo na działce nr [...] dr - obręb [...] M., jednostka ewidencyjna miasto M. ". Skarżąca zarzuca bowiem Organom orzekającym w sprawie, że powierzchownie sprawdziły zgodność projektu budowlanego ww. inwestycji z zagospodarowaniem działki oraz z przepisami techniczno- budowlanymi. Zgodnie z art. 35 ust. 1 Pr. bud. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3-3a) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: - kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, - wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, - oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: - kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, - danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: - zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, - danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Pr. bud., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 Pr. bud.). Warunkiem uzyskania pozwolenia na budowę jest więc zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami techniczno-budowlanymi. Jak wynika z powyższych przepisów decyzja o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego nie ma charakteru uznaniowego, lecz związany. Oznacza to, że jej wydanie w żadnej mierze nie jest uzależnione od woli Organu czy zgody (względnie braku zgody) sąsiada, a wyłącznie od spełnienia warunków ściśle określonych przepisami prawa. Rolą Organu administracji architektoniczno-budowlanej jest sprawdzenie przedłożonej przez Inwestora dokumentacji przez pryzmat zgodności z brzmieniem przywołanych wyżej przepisów Prawa budowlanego, przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki czy też przepisów obowiązującego dla terenu inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Podkreślić przy tym należy, że właściwy Organ został pozbawiony możliwości ingerencji w zawartość merytoryczną projektu. Ocenie Organu może podlegać jedynie zgodność przyjętych rozwiązań z prawem i to w zakresie ściśle określonym w ustawie. Dopuszczalne jest jedynie sprawdzenie zgodności projektu budowlanego (a więc projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy oraz wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania działki lub terenu podlega sprawdzeniu tylko pod kątem zgodności z przepisami, w tym zwłaszcza techniczno-budowlanymi. Do obowiązków Organu należy również sprawdzenie kompletności projektu budowlanego, w tym czy posiada on wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia (art. 35 ust. 1 pkt 3-3a Pr. bud.), a także sprawdzenie czy projekt ten został sporządzony przez osobę posiadającą właściwe (w rozumieniu przepisów rozdziału 2 Pr. bud.) uprawnienia budowlane. Jednocześnie ustawodawca w art. 35 ust. 4 Pr. bud. dobitnie wskazał, że Organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę jeżeli spełnione są wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 Pr. bud. Wprawdzie art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud. stanowi o tym, że obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając: poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej, niemniej jednak w ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że o naruszeniu uzasadnionego interesu osób trzecich przy udzielaniu pozwolenia na budowę można mówić tylko wówczas, gdy zostały naruszone konkretne przepisy obowiązujące w budownictwie, w tym przepisy techniczno-budowlane. Jeżeli zatem postępowanie prowadzone w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wykaże sprzeczność z powyższymi wymogami, to spowodowane w wyniku jej realizacji dolegliwości dla otoczenia mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające "uzasadnione interesy osób trzecich". A contrario, jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich. Zaznaczenia wymaga, że pojęcie uzasadnionych interesów osób trzecich powinno być interpretowane w sposób obiektywny, tj. zgodnie z regulującymi proces inwestycyjny przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Interesy te muszą zatem znajdować umocowanie w przepisach powszechnie obowiązującego prawa. Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich nie może być jednak rozumiana w sposób absolutny. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia jakie może przynieść planowana inwestycja, a jedynie o takie, które mogą dotyczyć naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych innych osób. O naruszeniu interesu osób trzecich można więc mówić jedynie wtedy, gdy zostały naruszone w tym względzie konkretne przepisy, w tym także uregulowania prawa konstytucyjnego, prawa cywilnego, a w głównej mierze tzw. prawa sąsiedzkiego (vide: wyroki NSA z: 14 czerwca 2010 r., sygn. akt II OSK 960/09 i 30 stycznia 2019 r. sygn. akt II OSK 560/17 – dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe uwagi natury ogólnej na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić trzeba, że w toku kontrolowanego postępowania Inwestor przedłożył ostatecznie wymaganą przepisami prawa kompletną dokumentację budowlaną, o której mowa w art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 1-3 Pr. bud., poddaną dogłębnej analizie ze strony Organu orzekającego. Lektura akt sprawy dowodzi, że przed wydaniem zakwestionowanej przez Skarżącą decyzji Wojewoda zweryfikował zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na terenie ograniczonymi ulicami: [...], [...], A. W., przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w M. Nr [...] z 1 października 2020 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 28 października 2020 r., poz. [...]) oraz decyzji Burmistrza M. z dnia [...] sierpnia 2022 r., znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, a także pozostałe warunki przewidziane w art. 35 Pr. bud. Wymogi wniosku o pozwolenie na budowę, wymagane dokumenty i tryb postępowania w sprawie pozwolenia na budowę określają przepisy art. 32 - 35 Pr. bud. W rozpatrywanej sprawie do wniosku o pozwolenie na budowę załączono oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością - działką nr ew. [...] w M. na cele budowlane. Z akt administracyjnych wynika, iż Inwestor spełnił wymagania przewidziane przytoczonymi przepisami. Dołączony do wniosku projekt budowlany jest kompletny i odpowiada wymogom określonym w art. 34 ust. 3 Pr. bud. Projekt został wykonany przez uprawnionych projektantów, którzy złożyli oświadczenia o wykonaniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi i zasadami wiedzy technicznej. W niniejszej sprawie orzekające w sprawie Organy słusznie oceniły, że planowana inwestycja zgodna jest z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1225) - usytuowanie projektowanych budynków na terenie inwestycji nastąpiło z zachowaniem norm zawartych w § 12 rozporządzenia. Zgodnie z ww. przepisem, jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Z projektu zagospodarowania terenu wynika natomiast, że budynki oznaczone jako A i B zlokalizowane są w stosunku do granicy działki nr [...] w odległości: od strony wschodniej 11,42 m, od strony północnej 5,35 m, od strony zachodniej 9,05 m i od strony południowej 8,35 m. Najbliżej projektowanych budynków - budynku B, w odległości 11,42 m, znajduje się budynek oznaczony na mapie do celów projektowych jako "i1", usytuowany na działce nr [...] (od strony wschodniej). W świetle powyższego usytuowanie projektowanych obiektów na działce nr [...] nie narusza norm określających odległość między zewnętrznymi ścianami budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe (§ 271 rozporządzenia). Ponadto, z analizy przesłaniania oraz analizy zacieniania wynika, że spełniono normy określone w § 13 i § 60 warunków technicznych. W budynku B, od strony wschodniej, zaprojektowano uskoki na kondygnacjach III, IV i V na części ściany zlokalizowanej najbliżej budynku oznaczonego jako "i1" (działka nr [...]). Zabudowa mieszkaniowa zlokalizowana od strony wschodniej nie będzie przesłaniana przez projektowane budynki oraz ma zapewnione nasłonecznienie co najmniej w godzinach od 7:00 do 14:00. W ocenie Sądu analiza zarzutów sformułowanych w skardze wskazuje, że Skarżąca nie widzi różnic i skutków postępowań administracyjnych zakończonych ostateczną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia oraz decyzją w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżąca ma przekonanie, że w toku postępowania o pozwolenie na budowę Organ winien zbadać zgodność z prawem decyzji środowiskowej. Tymczasem związanie organów architektoniczno– budowlanych treścią decyzji środowiskowej nie tylko nie pozwala na badanie jej legalności w toku postępowania o pozwolenie na budowę, ale wręcz nakazuje podporządkowanie się jej postanowieniom w toku tego postępowania i badanie zgodności przedłożonego projektu budowlanego z warunkami środowiskowymi w niej określonymi. Tak długo bowiem jak będzie funkcjonować w obrocie prawnym ww. ostateczne i prawomocne rozstrzygnięcie, tak długo korzysta ono z domniemania legalności i prawidłowości, wiążąc tym samym organy administracyjne oraz Sąd. 13. Przechodząc do zarzutów natury procesowej Sąd za nietrafny uznał zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. Wbrew przekonaniu Skarżącej, Organ w toku postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę zebrał kompletny materiał dowodowy, który poddał wnikliwej i wszechstronnej ocenie. Na jego podstawie ustalił poprawny stan faktyczny sprawy, który stanowił podstawę do zastosowania właściwych norm prawa materialnego. Wyniki tych ustaleń przedstawił w uzasadnieniu decyzji, sporządzonym zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. W motywach zaskarżonej decyzji Organ odwoławczy jasno i rzeczowo wyjaśnił przesłanki natury faktycznej i prawnej, które stanowiły podstawę wydania kontrolowanej decyzji. Ustosunkował się również do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Z akt postępowania wynika, że Skarżąca w postępowaniu przed Organem I instancji brała czynny udział, była zawiadamiana o kolejnych czynnościach postępowania, wydanych decyzjach, wniosła także odwołanie od decyzji I instancji oraz skargę do tutejszego Sądu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. podzielić należy dominujący i utrwalony w aktualnym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wojewódzkich sądów administracyjnych pogląd, że zarzut naruszenia ww. przepisu przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek jedynie wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. To do strony stawiającej wskazany zarzut należy wykazanie istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania, a wynikiem sprawy (wyrok NSA z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 831/05, z dnia 1 lutego 2011r., sygn. akt II OSK 1098/10, CBOSA). Zatem to strona powinna wykazać, że niezawiadomienie jej przed wydaniem decyzji (postanowienia) o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło jej dokonanie w danym postępowaniu konkretnej czynności procesowej. Nie każde bowiem naruszenie przepisów prawa procesowego skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej czy postanowienia, poddanych kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a tylko takie, które realnie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie Skarżąca zarzuciła, że pozbawiona została możliwości wniesienia uwag do dokonanych poprawek w projekcie. Tymczasem za przyjęte rozwiązania architektoniczne odpowiedzialność ponosi architekt. Odpowiedzialność zawodowa projektanta wynika z ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz. 718), którą uchylono art. 35 ust. 2 Pr. bud. dopuszczający możliwość badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi w zakresie określonym w art. 5. Odpowiedzialność projektanta stanowi gwarancje dla inwestora i dla Organu, że projekt jest opracowany zgodnie z przepisami, co zwalnia organy architektoniczno-budowlane ze szczegółowego badania projektu poza przypadkami opisanymi w art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Pr. bud. (por. wyrok NSA z 10 maja 2013 r., II OSK 44/12) W zaistniałych okolicznościach faktycznych sprawy obowiązujące przepisy prawa stanowiły zatem podstawę do wydania zaskarżonej decyzji. Sąd miał również na uwadze, że ustalenia i ocena Organów znalazły wyraz w uzasadnieniu decyzji spełniającym wymogi z art. 107 § 3 K.p.a. Jednocześnie Sąd nie dostrzegł z urzędu wad postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odnosi się bowiem do wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Na marginesie, odnosząc się do wniosku uczestników o zawieszenie postępowania w tej sprawie do czasu zakończenia postępowania wywołanego złożonym przez K. C. wnioskiem o stwierdzenie z urzędu nieważności decyzji Wojewody z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] wskazać należy, że z wyjaśnień Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego w W., udzielonych pismem z dnia 6 kwietnia 2023 r., wynika, że aktualnie Organ ten weryfikuje czy istnieją podstawy do wszczęcia z urzędu ww. postępowania nieważnościowego. W tych okolicznościach brak było podstaw do uwzględnienia wniosku uczestników.