III SA/Łd 500/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2012 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. negatywnie zaopiniowała wniosek A. sp. z o.o. w W. o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. W dniu [...] do Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. wpłynęło zażalenie strony, która zarzucając naruszenie art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. oraz art. 12 ust. 2 i 18 ust. 3a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, wniosła o uchylenie powyższego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 134 w związku z art. 123 i art. 125 k.p.a., art. 1 ust. 1, art. 2¹ pkt 1, art. 12 ust. 1 i 2, art. 18 ust. 1 i 3a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, § 1 ust. 1 pkt 6, ust. 2 i ust. 3 uchwały nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...], stwierdziło niedopuszczalność zażalenia A. sp. z o.o. w W. W uzasadnieniu organ wskazał, że postanowienie Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. nr [...] negatywnie opiniujące wniosek Spółki, wydano w dniu [...], natomiast doręczono stronie z dniem [...]. Zdaniem organu przyjąć zatem należy, że postanowienie to dopiero z dniem [...]. weszło do obrotu prawnego i od tego dnia biegł termin na wniesienie zażalenia. W ocenie Kolegium zażalenie z dnia [...], doręczone do organu I instancji w dniu [...], wniesione zostało przed skutecznym doręczeniem zaskarżonego postanowienia. Pismo – zażalenie nie wywołało wobec tego skutku, jakim jest wszczęcie postępowania zażaleniowego. W takim przypadku zasadne było, zdaniem organu, stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia. W skardze z dnia [...] A. Polska sp. z o.o. w W. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Strona zarzuciła naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niepodjęciu wszelkich niezbędnych czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego, w szczególności poprzez błędne ustalenie terminu doręczenia postanowienia z dnia [...]. Zdaniem Spółki Kolegium naruszyło także treść art. 134 k.p.a., poprzez stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia z uwagi na błędne przyjecie, że zażalenie zostało wniesione przed skutecznym doręczeniem zaskarżonego postanowienia, podczas gdy z materiału dowodowego wynika, że postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...], a zatem jego zaskarżenie dokonane przez skarżącego zażaleniem wniesionym w dniu [...] było dopuszczalne. Do skargi strona załączyła kserokopie: zbiorowego dowodu odbioru korespondencji oraz dziennika korespondencji Spółki. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podtrzymało dotychczasową argumentację i wniosło o jej oddalenie. W wykonaniu zarządzenia z dnia [...], do akt sprawy organ administracji nadesłał kserokopie dowodów nadania stronie skarżącej postanowienia Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. z dnia 13 [...] oraz pisma Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga A. Polska sp. z o.o. w W. jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 t.j.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia strony skarżącej na postanowienie Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. z dnia [...] W ocenie Sądu postanowienie z dnia [...] narusza przepisy postępowania administracyjnego w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Rozpoznając zażalenie strony z dnia [...] organ odwoławczy naruszył bowiem przepisy art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 – dalej k.p.a.). Zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej stoi na straży praworządności i podejmuje kroki niezbędne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organ administracji publicznej jest obowiązany również w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (zasada swobodnej oceny dowodów – art. 80 k.p.a.). Obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego jest związany ściśle z przyjętą zasadą swobodnej oceny dowodów. Swobodna ocena dowodów, aby nie przerodziła się w samowolę, musi być jednak dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny Po analizie akt przeprowadzonego postępowania i zarzutów zgłoszonych w skardze Sąd uznał, iż Kolegium nie dołożyło należytej staranności przy ustalaniu stanu faktycznego niniejszej sprawy. W toku prowadzonego postępowania dowodowego nie wyjaśniono bowiem, kiedy faktycznie doręczono stronie skarżącej postanowienie organu I instancji z dnia 13 lutego 2012 r. Okolicznością niesporną jest fakt wniesienia przez stronę skarżącą w dniu [...] zażalenia na postanowienie Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. nr [...] z [...] Wskazać należy, że postanowienie Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. z dnia [...] oznaczone zostało numerem sprawy: [...]. Ten sam numer sprawy widnieje na piśmie Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. opatrzonym datą [...], przekazującym zażalenie strony skarżącej do rozpatrzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Ł. Pismo z dnia [...], jak wynika z jego treści, przesłane zostało do wiadomości również spółce A. Polska. Znajdujące się w aktach administracyjnych II instancji zwrotne potwierdzenie odbioru, które w ocenie organu wskazuje na datę doręczenia stronie postanowienia z dnia [...] na dzień [...] (numer nadania przesyłki Poczty Polskiej (00)559007734202220886), także opatrzone zostało numerem sprawy: [...]. W ocenie Sądu już ta okoliczność budzi wątpliwości, bowiem faktycznie organ odwoławczy nie ustalił, którego z powyżej wskazanych pism dotyczy przedmiotowe zwrotne potwierdzenie odbioru. W praktyce nie jest możliwe, aby nadane w dniu [...] postanowienie z dnia [...] (k. 40 akt sądowych – dowód nadania korespondencji nadesłany na wezwanie Sądu w dniu [...] ) doręczane było za pośrednictwem Poczty Polskiej przez okres jednego miesiąca. Jednocześnie wskazać należy, że załączonego do skargi dziennika odbioru korespondencji Spółki A. Polska (k. 10) wynika, że do strony w dniu [...] wpłynęła przesyłka o numerze ( [...], zawierająca najprawdopodobniej postanowienie z dnia [...], bowiem ten sam numer przesyłki widnieje na kserokopii dziennika nadania przesyłek z organu I instancji (k. 40 akt sądowych). Zatem ta okoliczność wskazuje, że postanowienie organu I instancji z dnia [...] zapewne doręczono stronie w dniu [...]. Natomiast w dniu [...]. najprawdopodobniej doręczono Spółce pismo Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. z dnia [...]. W tej sytuacji wydanie przez organ odwoławczy postanowienia w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia nie znajdowało oparcia w treści art. 134 k.p.a., bowiem strona wniosła je w terminie wynikającym z przepisów k.p.a. Ponownie rozpoznając sprawę organ powinien wziąć pod uwagę ocenę prawną wyrażoną w niniejszym uzasadnieniu oraz przeprowadzić postępowanie wyjaśniające dotyczące faktycznej daty doręczenia stronie postanowienia Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. z dnia [...]. W zależności od uzyskanych wyników, organ powinien podjąć dalsze czynności w sprawie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. Podstawę zasądzenia zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz strony skarżącej stanowił przepis art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). P.M.