I SA/Łd 801/24

SENTENCJA Dnia 11 lutego 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 31 października 2024 roku, nr 1001-IEW-1.4263.27.2024.3.U16.RW w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o rozłożenie na raty zaległości w podatku VAT za grudzień 2018 roku postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. T. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 31 października 2024 roku, utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Pabianicach z dnia 24 lipca 2024 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o rozłożenie na raty zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 2018 roku. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA z dnia 20 grudnia 2024 r., pismem z dnia 23 grudnia 2024 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu tym określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób uiszczenia kwoty, jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu wysłano na podany w skardze adres – ul. [...] 24, [...] K. i w związku z nieodebraniem go przez skarżącą, uznano za doręczony z dniem 13 stycznia 2025 r. Do dnia dzisiejszego brak fiskalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 – tj. z dnia 23 maja 2024 r.) dalej: p.p.s.a, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie bowiem do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z kolei, w myśl art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Wskazać należy, że fikcja prawna doręczenia, przewidziana w art. 73 p.p.s.a., jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia. Doręczenie to jest oparte na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Z akt rozpoznawanej sprawy bezspornie wynika, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA z dnia 20 grudnia 2024 r. (k.2 akt sądowych) wezwano skarżącą pismem opatrzonym datą 23 grudnia 2024 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia tego wezwania wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższego obowiązku (k.16-17). Przesyłka sądowa skierowana do skarżącej na adres wskazany w skardze (ul. [...] 24, [...] K.), zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, została dwukrotnie awizowana (pierwsze awizo w dniu 30 grudnia 2024 r., drugie awizo w dniu 8 stycznia 2025 r.), a następnie zwrócona do Sądu w dniu 16 stycznia 2025 r. z pieczątką doręczającego "zwrot nie podjęto w terminie". Z adnotacji poczynionych na potwierdzeniu odbioru wynika, że doręczyciel umieścił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej, a informację o umieszczeniu tego zawiadomienia o przesyłce dla adresata zaznaczono wyraźnie "w oddawczej skrzynce pocztowej". W ocenie Sądu z uwagi na fakt, że skarżąca w toku postępowania nie zmieniła adresu, ani nie wskazała innego adresu do doręczeń, a podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, została ona uznana za doręczoną w dniu 13 stycznia 2025 r. W związku z powyższym, termin do usunięcia braku fiskalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 20 stycznia 2025 r. Mimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania oraz upływu wyznaczonego terminu, skarżąca nie uiściła żądanego wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Z tych względów Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. Ake.