II SA/Go 720/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.N., D.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Centrum Pomocy Rodzinie i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie wysokości zasiłku celowego z programu rządowego na wyżywienie. Powyższa decyzja wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego doręczona została C.N. w dniu 16 lipca 2012 r. W tym samym dniu C.N. odebrała również przedmiotową decyzję za swojego męża – D.N.. W dniu 21 sierpnia 2012 r. (data osobistego złożenia w organie) C.N. i D.N. wnieśli za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na wskazaną we wstępie decyzję z dnia [...] lipca 2012 r. Wniesiona skarga podpisana została jedynie przez jednego ze skarżących – C.N.. W skardze zawarty został również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 września 2012 r. D.N. wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 21 września 2012 r. do Sądu wpłynęła podpisana przez D.N. przedmiotowa skarga. W toku postępowania sądowego, postanowieniem z dnia 1 października 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. przyznał skarżącym prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżących jako pełnomocnika z urzędu – adwokata R.G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do badania merytorycznej zasadności skargi Sąd jest zobowiązany do sprawdzenia wszystkich jej wymagań formalnych, w tym zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej zwaną p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z ustaleń faktycznych poczynionych w niniejszej sprawie wynika, iż C.N. zaskarżoną decyzję odebrała osobiście w dniu 16 lipca 2012 r. W tym samym dniu jako dorosły domownik odebrała również decyzję adresowaną do swojego męża – D.N.. Zgodnie z art. 43 zdanie pierwsze ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Należy więc przyjąć, że decyzja organu II instancji została skutecznie doręczona skarżącym w dniu 16 lipca 2012 r., zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał skarżącym w dniu 16 sierpnia 2012 r. Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 21 sierpnia 2012 r., a więc z uchybieniem terminu ustawowego i jako taka podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.