I FZ 98/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy z zażalenia J. J. (obecnie następca prawny P. J.) na postanowienie z punktu drugiego sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Łd 1151/17 o zwrocie kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 19 października 2017 r., nr 1001-IOV1.4103.93.2017.28.UCS.U07.AD, UNP:1001-17-099722 w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2015 r. postanawia: 1) podjąć z urzędu zawieszone postępowanie zażaleniowe; 2) umorzyć postępowanie zażaleniowe. UZASADNIENIE 1. Wyrokiem z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Łd 1151/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną przez J. J. (dalej: Skarżący) decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 19 października 2017 r. (punkt pierwszy sentencji) i zasądził od Dyrektora IAS na rzecz Skarżącego kwotę 63.316 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (punkt drugi sentencji). 2. Pismem z dnia 28 maja 2018 r. Skarżący (reprezentowany przez doradcę podatkowego) wniósł zażalenie na punkt drugi sentencji wyroku z dnia 7 marca 2018 r., czyli postanowienie rozstrzygające o zwrocie kosztów postępowania od organu podatkowego na rzecz Skarżącego. W zażaleniu sformułował zastrzeżenia co do wysokości zasądzonych kosztów. 3. Z kolei pismem z dnia 8 czerwca 2018 r. Dyrektor IAS wniósł skargę kasacyjną od wspomnianego wyroku, zaskarżając go w całości. 4. Skarżący pismem z dnia 26 czerwca 2018 r. również złożył skargę kasacyjną od powołanego wyroku, zaskarżając go w całości. Skarga kasacyjna Skarżącego została jednak odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 1151/17 z powodu jej nieopłacenia. Postanowienie to nie zostało zaskarżone. 5. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 lutego 2022 r., sygn. akt I FZ 98/19, zawiesił postępowanie zażaleniowe z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy między innymi od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd uznał, że należy oczekiwać na prawomocne zakończenie sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora IAS od wyroku z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Łd 1151/17. Organ w skardze kasacyjnej zaskarżył bowiem ów wyrok w całości, a zatem również co do punktu drugiego sentencji, który dotyczy zwrotu kosztów postępowania na rzecz Skarżącego. 6. Wyrokiem z dnia 14 listopada 2024 r., sygn. akt I FSK 1244/19, Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną Dyrektora IAS, w wyniku czego uchylił w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Łd 1151/17, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi. Sąd drugiej instancji orzekał w warunkach, gdy w miejsce zmarłego Skarżącego wstąpił jego następca prawny w osobie P. J.. 7. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 7.1. Zawieszone postępowanie zażaleniowe należało podjąć z urzędu z udziałem P. J. (jako następcy prawnego J. J.), a następnie umorzyć z powodu bezprzedmiotowości. 7.2. W świetle przywołanych wcześniej okoliczności oraz mając na uwadze że postępowanie zażaleniowe w niniejszej sprawie było zawieszone, powstała w pierwszej kolejności konieczność jego podjęcia. Wiązało się to z uregulowaniem zawartym w art. 127 § 3 zdanie pierwsze P.p.s.a., zgodnie z którym podczas zawieszenia sąd nie podejmuje żadnych czynności z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w sprawie tej nie było możliwości bezpośredniego umorzenia zawieszonego postępowania zażaleniowego stosownie do art. 130 w związku z art. 131 P.p.s.a., gdyż nie zachodził tu żaden z przypadków ściśle wyliczonych w art. 130 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. 7.3. Według art. 128 § 1 P.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności - jak stanowi punkt 4 ab initio - gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2024 r., sygn. akt I FSK 1244/19, którym uchylono w całości wyrok Sądu pierwszej instancji z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Łd 1151/17, stał się prawomocny z dniem jego wydania (nie przysługuje od niego żaden środek odwoławczy - vide art. 168 § 1 P.p.s.a.). Tym samym w podanej dacie ustała przyczyna zawieszenia postępowania zażaleniowego. 7.4. Uwzględniając równocześnie fakt, że zażalenie na postanowienie z punktu drugiego sentencji uchylonego w całości wyroku, stało się bezprzedmiotowe (doszło bowiem do uchylenia postanowienia Sądu pierwszej instancji o zwrocie kosztów postępowania), to postępowanie zażaleniowe należało umorzyć. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych [niż w pkt 1 i pkt 2 tego przepisu - dop. NSA] przyczyn stało się bezprzedmiotowe. 7.5. W takim stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w związku z art. 193 P.p.s.a. jak w punkcie pierwszym sentencji niniejszego postanowienia, a na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. jak w punkcie drugim jego sentencji. ----------------------- 2