III SAB/Gl 696/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 13 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku cudzoziemca o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy w celu świadczenia pracy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. K. (dalej zwany skarżącym), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę z 10 maja 2024 r. na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie rozstrzygnięcia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy w celu świadczenia pracy. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 15 października 2024 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia, czy złożył ponaglenie w sprawie przed 13 maja 2024 r. W razie odpowiedzi pozytywnej, wezwano skarżącego do przedłożenia tegoż ponaglenia wraz z dowodem nadania oraz do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi przez podanie swojego numeru PESEL. Do wykonania powyższego zakreślono skarżącemu siedmiodniowy termin informując zarazem, iż niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie wniesionej skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone 25 października 2024 r. na adres do doręczeń. Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie złożył wyjaśnienia w kwestii złożenia ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2024 r., poz. 935 dalej zwana "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z kolei w myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) (pkt 1) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) (pkt 2). Ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie bądź do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia do organu wyższego stopnia czyni skargę niedopuszczalną. W przedmiotowej sprawie takim organem wyższego stopnia jest Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący nie poprzedził skargi do sądu administracyjnego stosownym ponagleniem, dlatego też został wezwany o potwierdzenie złożenia takiego ponaglenia do właściwego organu. W związku z tym, że skarżący nie odpowiedział na wezwanie, Sąd uznał, że ponaglenie nie zostało w niniejszej sprawie złożone, co skutkuje odrzuceniem skargi. Na marginesie Sąd zwrócił również uwagę, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi przez nadesłanie numeru PESEL. Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.