I GZ 377/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Gl 463/23 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 marca 2024 r. w sprawie ze skargi T. w R. na decyzję Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Pismem z 27 czerwca 2028 r. (data stempla pocztowego 28 czerwca 2024 r., data wpływu 3 lipca 2024 r.) pełnomocnik strony skarżącej T. w R., radca prawny T. D., wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 marca 2024 r. oddalającego skargę T. na decyzję Zarządu Województwa Śląskiego z [...] kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania przyznanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020. Odrzucając skargę kasacyjną, Sąd I instancji wskazał, że uzasadnienie ww. wyroku zostało doręczone jej pełnomocnikowi 28 maja 2024 r. na adres znajdujący się w aktach sprawy, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie doręczenia oraz wynikająca z niego data doręczenia (karta nr 92). Tym samym termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie w dniu 27 czerwca 2024 r. Natomiast skargę kasacyjną nadano w dniu 28 czerwca 2024 r., czyli z uchybieniem terminu. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym zaskarżył postanowienie Sądu I instancji w całości i zarzucił mu naruszenie art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "p.p.s.a." Uzasadniając zażalenie wskazał, że skarżąca jest organizacją pożytku publicznego, a odrzucenie skargi kasacyjnej będzie skutkować jej likwidacją. W piśmie uzupełniającym zażalenie pełnomocnik skarżącej wskazał, że jego błąd przy obliczaniu terminu do wniesienia skargi nie powinien obciążać jego mocodawcy. Wskazał na orzecznictwo sądów powszechnych, które dopuszcza możliwość odejścia od rygorystycznego egzekwowania przepisów o terminach. W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W rozpoznawanej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi w dniu 28 maja 2024 r. Słusznie Sąd I instancji zauważył, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 27 czerwca 2024 r. Dodać należy, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem prawidłowo został doręczony pełnomocnikowi. Pełnomocnik strony skarżącej nie dochował zatem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Co istotne, okoliczności tych nie neguje w zażaleniu, ani w późniejszym piśmie sam pełnomocnik skarżącego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego nie sprostał zadaniu sporządzenia zażalenia, które podważałoby rozstrzygnięcie Sądu I instancji. Ustaleń okoliczności związanych zarówno z datą doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, czy samego terminu do którego należało wnieść skargę kasacyjną nie podważają argumenty dotyczące prowadzonej przesz skarżącą działalności. Argumentem tym nie jest również powołanie się w piśmie uzupełniającym zażalenie, na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 lipca 2014 r., sygn. akt III CZ 108/24, w którym stwierdzono, że skutki wadliwej czynności dokonanej przez poprzedniego pełnomocnika nie mogą obciążać strony postępowania, jeżeli skutki te wystąpiły niezależnie od tejże strony. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób kompleksowy i jednoznaczny regulują kwestię terminu, w jakim należy wnieść skargę kasacyjną. Nawet gdyby uznać, jak tego chce autor zażalenia, że z orzeczenia tego wynika odejście od rygorystycznego egzekwowania przepisów o terminach, to ze wskazanego postanowienia wynika, iż dotyczyło ono negatywnych konsekwencji działania poprzedniego pełnomocnika, działającego w oparciu o przepisy kodeksu cywilnego. Z taką sytuacją, w sprawie niniejszej nie mamy do czynienia, o czym autor zażalenia i skargi kasacyjnej wie. Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Sąd nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, bowiem nie przewiduje tego art. 209 w zw. z art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zwrot kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje tylko w przypadkach wskazanych w art. 203 i art. 204 P.p.s.a., te zaś przepisy nie dotyczą zażaleń.