II OW 115/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Sędzia del. WSA Piotr Broda, po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Dyrektora Zarządu Zlewni w Gliwicach – Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z dnia [...] lipca 2019 r. znak [...] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Dyrektorem Zarządu Zlewni w Gliwicach – Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie i Starostą Tarnogórskim przez wskazanie organu właściwego w sprawie zgłoszenia oczyszczalni ścieków postanawia: wskazać Starostę Tarnogórskiego jako organ właściwy w sprawie. UZASADNIENIE Wnioskiem z [...] lipca 2019 r. Dyrektor Zarządu Zlewni w Gliwicach wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego przez wskazanie Starosty Tarnogórskiego jako organu właściwego w sprawie dokonanego przez Gminę Zbrosławice zgłoszenia oczyszczalni ścieków o przepustowości do 5 m3 na dobę. W uzasadnieniu Dyrektor Zarządu Zlewni w Gliwicach wyjaśnił, że pismem z 19 kwietnia 2019 r. Gmina Zbrosławice złożyła do Starosty Tarnogórskiego pismo "Zgłoszenie oczyszczalni ścieków o przepustowości do 5 m3 na dobę, wykorzystywanej na potrzeby własnego gospodarstwa domowego lub rolnego w ramach zwykłego korzystania z wód". Pismem z 26 kwietnia 2019 r. Starosta Tarnogórski przekazał sprawę Dyrektorowi Zarządu Zlewni w Gliwicach. Dyrektor Zarządu Zlewni wskazał między innymi, że jako podstawę zgłoszenia wskazano art. 152 ust. 1 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2018 r., poz. 799 ze zm. dalej: p.o.ś.). Organem ochrony środowiska właściwym do przyjęcia tego rodzaju zgłoszenia jest starosta. W odpowiedzi na wniosek Starosta Tarnogórski wniósł o wskazanie Dyrektora Zarządu Zlewni w Gliwicach jako organu właściwego w sprawie. W uzasadnieniu Starosta Tarnogórski wskazał, że przekazując zgłoszenie Dyrektorowi Zarządu Zlewni w Gliwicach nie wskazywał konkretnego przepisu ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2018 r., poz. 2268 ze zm.), ponieważ organ Wód Polskich ma możliwości podjęcia różnego rodzaju czynności na gruncie tej ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Zasadnicze znaczenie w tej sprawie ma okoliczność, że Gmina Zbrosławice w sposób jednoznaczny oparła swoje zgłoszenie na podstawie art. 152 ust. 1 p.o.ś. Zgodnie z treścią tego przepisu, instalacja, z której emisja nie wymaga pozwolenia, mogąca negatywnie oddziaływać na środowisko, podlega zgłoszeniu organowi ochrony środowiska. Organem ochrony środowiska właściwym w sprawach, o których mowa w art. 152 ust. 1 p.o.ś. jest starosta (a więc w tym przypadku Starosta Tarnogórski), co wynika jednoznacznie z art. 378 ust. 1 p.o.ś. W przypadku wszczęcia postępowania na wniosek strony, tylko ta strona określa przedmiot swojego żądania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 1999 r., sygn. akt IV SA 1632/96, LEX nr 47890), a tym samym i przedmiot postępowania, przy czym w razie wątpliwości jego uszczegółowienie należy do strony, nie zaś do sfery ocennej organu administracji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 czerwca 1990 r., sygn. akt I SA 367/90, ONSA 1990, nr 2-3, poz. 47). Starosta Tarnogórski powinien mieć więc przede wszystkim na uwadze stanowisko strony. Bez znaczenia jest przy tym, że źródłem przedmiotowego zgłoszenia było udzielone Gminie pozwolenie wodnoprawne, a starosta utracił obecnie właściwość w sprawach tego rodzaju pozwoleń. Treść zgłoszenia złożonego przez Gminę była bowiem jednoznaczna, a powołane wyżej przepisy nie budzą wątpliwości w zakresie właściwości organu. Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.