III FSK 150/25

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku J. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej J. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 września 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 326/24 w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 23 stycznia 2024 r., nr 2201-IEW.4253.128.2023.KP w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego oraz orzeczenia o zabezpieczeniu na majątku postanawia: odrzucić wniosek. UZASADNIENIE 1. Wyrokiem z 24 września 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 326/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. R. (dalej: "skarżący", "strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 23 stycznia 2024 r., w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego oraz orzeczenia o zabezpieczeniu na majątku. 2. W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania skarżonego wyroku. Uzasadniając wskazany wcześniej wniosek pełnomocnik strony wskazał, że argumentacja przywołana w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, tak jak i wydanych w sprawie decyzji jest w ocenie skarżącego niezwykle krzywdząca. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Treść art. 61 § 3 p.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości, iż odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności organów administracji publicznej. Oznacza to, że nie może on stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przepisy p.p.s.a. w swojej treści, nie dopuszczają możliwości zgłoszenia wniosku o wstrzymanie wykonania nieprawomocnych orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych. Znajdujące się ww. ustawie wyjątki, zawarte w art. 89 oraz art. 284 p.p.s.a., nie mają natomiast zastosowania w niniejszej sprawie. Przepis art. 89 p.p.s.a. dotyczy bowiem możliwości wstrzymania wykonania orzeczenia sądowego w toku postępowania o przywrócenie uchybionego terminu, a art. 284 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu. Wskutek wniesienia środka zaskarżenia jakim jest skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zaskarżony wyrok pozostaje wyrokiem nieprawomocnym, a co za tym idzie nie wywołuje on skutków prawnych związanych z przedmiotem rozstrzygnięcia. Dopiero prawomocne orzeczenie sądu wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby (art. 170 p.p.s.a.). W świetle przywołanych wcześniej przepisów, skoro strona w skardze kasacyjnej wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wniosek ten należało odrzucić, jako niedopuszczalny. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.