III FZ 56/25
Sądy administracyjne2025-02-28
Sygnatura
III FZ 56/25
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2025-02-28
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Jolanta Sokołowska
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 października 2024 r. sygn. akt I SPP/Gl 348/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 31 maja 2021 r. nr SKO.F/41.4/345/2021/5199 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r. postanawia oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 28 października 2024 r., sygn. akt I SPP/Gl 348/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: WSA) odrzucił zażalenie J. L. (dalej: Skarżący) na postanowienie WSA z dnia 29 lipca 2024 r. odrzucające zażalenie Skarżącego na postanowienie WSA z dnia 16 maja 2024 r., którym odrzucono zażalenie na postanowienie z dnia 8 kwietnia 2024 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy.
Przesyłka pocztowa zawierająca odpis postanowienia z dnia 29 lipca 2024 r. została wydana Skarżącemu dnia 20 sierpnia 2024 r., po jej dwukrotnej awizacji przez operatora pocztowego w dniach 5 sierpnia i 13 sierpnia 2024 r.
W piśmie z dnia 27 sierpnia 2024 r. (nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu) Skarżący złożył zażalenie na postanowienie z dnia 29 lipca 2024 r.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w świetle regulacji, wyrażonej w art. 73 § 4 P.p.s.a. skutek doręczenia przesyłki nastąpił w dniu 19 sierpnia 2024 r. W konsekwencji termin, do którego Skarżący mógł skutecznie wnieść zażalenie, upłynął z dniem 26 sierpnia 2024 r. WSA podkreślił, że przesyłka pocztowa zawierająca środek zaskarżenia została wniesiona za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 27 sierpnia 2024 r., a więc po upływie terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności.
Pismem z dnia 27 listopada 2024 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z kolei art. 197 § 2 P.p.s.a. przewiduje, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu.
Stosownie do art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65- 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z art. 73 § 2 P.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Z treści art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia środka odwoławczego.
Odbiór przesyłki przez adresata po upływie 14 dni od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest czynnością organizacyjno-techniczną, nie mającą znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie, tj. upływu ostatniego dnia okresu.
W niniejszej sprawie odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem, po dwukrotnym awizowaniu w dniach (5 sierpnia 2024 r. i 13 sierpnia 2024 r.), został doręczony z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu z art. 73 § 1 P.p.s.a., tj. dnia 19 sierpnia 2024 r. Tak więc siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał dnia 26 sierpnia 2024 r. Skarżący nadał zażalenie w dniu 27 sierpnia 2024 r., zatem jego złożenie nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji jest zgodne z prawem, dlatego na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.