III FZ 73/25

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 246/24 w przedmiocie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 5 stycznia 2023 r. znak: 2201-IEE.7192.2.148.2023.2.AK w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2024 r. W. N. (dalej: Skarżący), na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) oraz w związku z prawomocnym orzeczeniem w sprawie I SPP/Gd 174/24 został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym i doręczonym na wniosek zgłoszony w dniu 10 lipca 2024 r. w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2192, dalej: rozporządzenie). Pismem z dnia 3 grudnia 2024 r. Skarżący wniósł zażalenie na przedmiotowe zarządzenie. W jego uzasadnieniu podniósł, że nie czuje się zobowiązany do wniesienia opłaty kancelaryjnej za doręczenie uzasadnienia wyroku, w sytuacji gdy tenże, nie tylko został sporządzony w odniesieniu do wyroku wydanego z jednoznacznym naruszeniem obowiązujących przepisów prawa, ale podważa ponad wszelką wątpliwość zasady ustrojowe Rzeczypospolitej Polskiej, wskazane w Konstytucji RP, w szczególności w art. 2 oraz art. 45. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew stanowisku wnoszącego zażalenie, zarządzenie, na podstawie którego wezwano Skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, jest zgodne z prawem. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W świetle art. 211 P.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków, a zgodnie z art. 212 § 1 P.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. Wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej wystosowano w stosunku do Skarżącego na podstawie art. 234 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie (...). Biorąc powyższe pod uwagę, słuszne było działanie Sądu pierwszej instancji, który zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 listopada 2024 r. wezwał Skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od odpisu wyroku z uzasadnieniem. W sprawie prawidłowo również ustalono wysokość opłaty kancelaryjnej, gdyż jak wynika z § 2 rozporządzenia opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł, a więc w wysokości ustalonej przez WSA w zarządzeniu z dnia 12 listopada 2024 r., będącego przedmiotem rozpoznawanego zażalenia. Uiszczenie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem jest obligatoryjne i wymagalne już tylko z tego powodu, że zostało sporządzone na wniosek Skarżącego, bez względu na późniejsze jego decyzje co do dalszego postępowania w sprawie. Podkreślić należy ponadto, że obowiązku uiszczenia opłat sądowych nie ma jedynie strona, która jest zwolniona od kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a.), a z uwagi na to, że Skarżący od kosztów sądowych zwolniony nie był, prawidłowo zobowiązano go do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od złożonego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w wysokości 100 zł. Argumentacja podniesiona w zażaleniu dotycząca wniosków o wyłączenia sędziów WSA od rozpoznania sprawy o sygn. akt I SA/Gd 246/24 nie zmienia zasadności wydanego przez Przewodniczącego Wydziału WSA zarządzenia przede wszystkim z uwagi na to, że Przewodniczący Wydziału WSA nie był objęty wnioskiem Skarżącego o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie, a ponadto Naczelny Sąd Administracyjny, w tym postępowaniu wpadkowym, mającym na celu zbadanie prawidłowości wydanego przez Przewodniczącego Wydziału zarządzenia, ocenia jedynie, czy były podstawy do jego wydania na określonym etapie postępowania i czy zostało one wydane zgodnie z przepisami prawa, a w tym względzie nie można zarzucić WSA żadnego naruszenia przepisów prawa. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.