III SA/Gl 339/07
Sądy administracyjne2007-10-02
Sygnatura
III SA/Gl 339/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2007-10-02
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gliwicach
Sędziowie
Mirosław Kupiec
Rozstrzygnięcie
Sprostowano omyłkę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 2 października 2007 r. sprawy ze skargi K.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii sprostowania postanawia sprostować pkt 3. sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 kwietnia 2007 r. sygn. akt III SA/Gl 339/07 w ten sposób, że zamiast "Dyrektora Izby Skarbowej w [...]" winno być "Dyrektora Izby Celnej w [...]".
UZASADNIENIE
W niniejszej sprawie organem odwoławczym, który wydała zaskarżoną decyzję z dnia [...] był Dyrektor Izby Celnej w [...]. Natomiast w pkt 3 sentencji zapadłego wyroku z dnia 11 kwietnia 2007 r. Sąd zasądzając koszty postępowania na rzecz strony skarżącej orzekł, że koszty te należne są od Dyrektora Izby Skarbowej w [...].
W piśmie z dnia [...]. Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o sprostowanie wyroku wskazując, że powyższy zapis uniemożliwia mu dokonanie zwrotu kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwaną dalej P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku między innymi oczywiste omyłki.
W sentencji zapadłego wyroku w pkt 3 dotyczącym zasądzenia kosztów postępowania Sąd przez omyłkę wpisał tam inny organ niż organ występujący w niniejszej sprawie. Omyłka jest oczywista, ponieważ z akt postępowania wynika wyraźnie, że decyzję w zakresie podatku akcyzowego w drugiej instancji wydawał Dyrektor Izby Celnej w [...] a nie Dyrektor Izby Skarbowej w [...].
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne Sąd postanowił sprostować w odpowiednim zakresie pkt 3. sentencji przedmiotowego wyroku na podstawie art. 156 § 1, dlatego orzekł, jak na wstępie.