Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I GZ 346/21

Sądy administracyjne2021-11-04
Sygnatura
I GZ 346/21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2021-11-04
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Henryk Wach

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2021 r na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 września 2021 r., sygn. akt II SA/Go 715/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 6 września 2021 r., sygn. akt II SA/Go 715/21 odrzucił skargę J. D. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z [...] maja 2021 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W motywach podjętego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze. Zarządzeniem z 11 sierpnia 2021 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 13 sierpnia 2021 r. (k. 26 akt sądowych). Pismem nadanym dnia 24 sierpnia 2021 r. (data stempla pocztowego) skarżący przesłał do Sądu podpisaną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając skargę wskazał, że wezwanie do podpisania skargi zostało doręczone skarżącemu 13 sierpnia 2021 r., zatem należało uznać, iż termin do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków skargi upłynął w stosunku do strony skarżącej 20 sierpnia 2021 r. Wobec powyższego stwierdzono, iż uzupełnienie braków formalnych skargi przez stronę 24 sierpnia 2021 r. nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu. Skarga dotknięta była brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i nie mogła skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł skarżący wskazując, że odrzucenie skargi było niewłaściwe, bowiem wezwanie do uzupełnienia braków formalnych było datowane na 18 sierpnia 2021 r., wysłane 19 sierpnia 2021 r. Korespondencja została odebrana 21 sierpnia 2021 r. zatem braki formalne zostały uzupełnione w terminie tj. 24 sierpnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, zaś jednym z tych wymogów jest jego podpisanie – przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W myśl art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy, skarżący wniósł skargę drogą elektroniczną (e-PUAP), zaś podpis elektroniczny nie został złożony pod dokumentem. Wobec tego, Sąd I instancji wezwał skarżącego do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez jej podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Tymczasem, aby prawidłowo podpisać dokument, należy go podpisać własnoręcznie i przesłać oryginał do sądu albo podpisać podpisem kwalifikowanym podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, o czym skarżący został pouczony w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W konsekwencji należało przyjąć, że Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż złożona skarga nie została podpisana. Powoływana przez stronę w zażaleniu argumentacja nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Wezwanie do usunięcia braków skargi zostało wysłane stronie 12 sierpnia 2021 r. (k. 18 akt sądowych). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie zostało odebrane 13 sierpnia 2021 r. przez B. D. - dorosłego domownika. Strona załączyła do zażalenia wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi dotyczące sprawy II SA/Go 716/21 oraz II SA/Go 717/21. Niniejsza sprawa dotyczy wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z [...] maja 2021 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, która prowadzona jest przez Sąd I instancji pod sygnaturą akt II SA/Go 715/21. Przeprowadzona przez Naczelny Sąd Administracyjny analiza akt sprawy w aspekcie daty doręczenia stronie wezwania skutkowała uznaniem, że Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że skarżący pomimo wezwania nie uzupełnił braki formalne skargi zatem prawidłowo ją odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji