VII SA/Wa 1659/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rejonowej Spółdzielni Rolniczo Handlowej "S." w G.w likwidacji na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2019 r., nr: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z 29 lipca 2019 r. Rejonowa Spółdzielnia Rolniczo Handlowa "S." (dalej: "skarżąca") została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis KRS), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z 29 lipca 2019 r. skarżąca została wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwania zostały skutecznie doręczone likwidatorowi skarżącej 4 listopada 2019 r. Do dnia 2 grudnia 2019 r. nie uiszczony został należny wpis, nie uzupełniono także braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi zostało skutecznie doręczone skarżącej 4 listopada 2019 r. Tym samym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął 12 listopada 2019 r. Brak wykonania ww. zarządzeń, tj. niezłożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz nieuiszczenie wpisu powoduje konieczność odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.