Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I SA/Gd 1004/12

Sądy administracyjne2012-10-29
Sygnatura
I SA/Gd 1004/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia
2012-10-29
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gdańsku

Sędziowie

Alicja Stępień

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Dnia 29 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 29 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 17 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę UZASADNIENIE Minister Finansów, na wniosek M.L. wydał w dniu 17 maja 2012 r. pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Przesyłka zawierająca interpretację indywidualną została doręczona wnioskodawczyni w dniu 21 maja 2012 r. W piśmie z dnia 5 czerwca 2012 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 6 czerwca 2012 r. M.L. wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 10 sierpnia 2012 r. M.L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na interpretację Ministra Finansów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Jakkolwiek wniesienie skargi do sądu administracyjnego na indywidualne interpretacje podatkowe jest dopuszczalne, to jednak złożenie tego środka zaskarżenia winno zostać poprzedzone wezwaniem organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa. Stanowi o tym wprost art. 52 § 3 p.p.s.a. zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie skarżąca uchybiła obowiązkowi terminowego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Przesyłka zawierająca interpretację Ministra Finansów została skarżącej doręczona w dniu 21 maja 2012 r. Czternastodniowy termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upływał zatem w dniu 4 czerwca 2012 r. W związku z powyższym strona nadając przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 6 czerwca uczyniła to z przekroczeniem ustawowego terminu. Nadmienić przy tym należy, że podatniczka uchybiła terminowi pomimo prawidłowego pouczenia jej o sposobie postępowania przy wnoszeniu środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Na równi z sytuacją braku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa należy traktować wniesienie tego wezwania z uchybieniem ustawowego terminu. Wniesienie pisma po terminie nie wywołuje bowiem skutku w postaci wyczerpania przedsądowego trybu weryfikacji rozstrzygnięć organów administracyjnych. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając niedopuszczalność skargi w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.