II SA/Kr 1269/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie: WSA Piotr Fronc WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Gminy Miejskiej Kraków na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 9 września 2022 r. WI-I.7840.5.248.2021.SA w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala UZASADNIENIE Prezydent Miasta Krakowa postanowieniem z dnia 25 listopada 2021 r. nr AU-01-5.6740.1.992.2021.JKU działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 K.p.a. zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji pn.: "Budowa zespołu 2 budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami oraz dwoma garażami podziemnymi, wraz z instalacjami wewnętrznymi: wody, kanalizacji opadowej i sanitarnej, c.o. wraz z dwiema wymiennikowniami, wentylacji mechanicznej, elektryczną, odgromową, telekomunikacyjną; wraz z zagospodarowaniem terenu: układem dróg wewnętrznych, ciągami komunikacji pieszej, miejscami postojowymi; wraz z budową instalacji na terenie : kanalizacji sanitarnej, kanalizacji opadowej z retencją, energetycznych, oświetlenia terenu, na działkach nr [...],[...],[...] obr. [...], przy -ul. [...] i ul. [...] w K. oraz rozbiórka 2 budynków magazynowo-gospodarczych (i1) oraz 3 wiat (i.b.) wraz z wewnętrznymi instalacjami w terenie: elektrycznymi, wodociągowymi, kanalizacji opadowej i sanitarnej, wraz z elementami zagospodarowania terenu: murami oporowymi, betonowymi ogrodzeniami i betonowymi utwardzeniami terenu, na działkach nr [...],[...] obr. [...]" do czasu zakończenia toczącego się przed Sądem Okręgowym w Krakowie I Wydział Cywilny postępowania o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego w odniesieniu do działek nr [...] i [...] obr. [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że teren przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego stanowi własność Gminy Miejskiej Kraków. Ww. nieruchomości objęte zakresem przedmiotowej inwestycji zostały oddane w użytkowanie wieczyste inwestorowi - Robotniczemu Klubowi Sportowemu "[...] w K.. Z informacji uzyskanej od Wydziału Skarbu Miasta UMK (pismo z dnia 04.05.2021 r.) tj. komórki organizacyjnej Urzędu Miasta Krakowa właściwej do gospodarowania nieruchomościami Gminy Miejskiej Kraków wynika, iż realizacja na przedmiotowym terenie zamierzenia inwestycyjnego polegającego na zabudowie mieszkaniowej jest niezgodna z celem umowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. W związku z faktem, iż planowane do realizacji zamierzenie inwestycyjne, objęte przedmiotowym postępowaniem o uzyskanie pozwolenia na budową, jest sprzeczne z celem na jaki działki nr [...] i [...] obr[...] zostały oddane w użytkowanie wieczyste, w dniu 09.08.2021r. Gmina Miejska Kraków złożyła pozew w Sądzie Okręgowym w Krakowie I Wydział Cywilny, o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego w odniesieniu do działek nr [...] i [...] obr. [...]. Postępowanie z powództwa Gminy Miejskiej Kraków przeciwko RKS [...]" o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] i [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna P. toczy się przed Sądem Okręgowym w Krakowie I Wydział Cywilny pod sygnaturą [...]. Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2021 r. sygn. akt I [...] Sąd Okręgowy w Krakowie udzielił zabezpieczenia roszczeniu Gminy poprzez wpisanie w dziale III księgi wieczystej nr [...] ostrzeżenia o dochodzeniu przez Gminę Miejską Kraków w postępowaniu sądowym roszczenia rozwiązania prawa użytkowania wieczystego części nieruchomości objętej powołaną księgą wieczystą, stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] i [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna P.. Ostrzeżenie, o którym mowa powyżej, zostało, na wniosek Gminy Miejskiej Kraków, ujawnione w dziale trzecim księgi wieczystej [...] Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego tj. do czasu prawomocnego zakończenia toczącego się przed Sądem Okręgowym w Krakowie I Wydział Cywilny postępowania o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego w odniesieniu do działek nr [...] i [...] obr[...], zależy czy inwestor ma czy nie ma tytułu prawnego do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Na postanowienie to zażalenie złożył Robotniczy Klub Sportowy [...] zarzucając naruszenie art. 7 i art. 77; art. 107 § 3 w zw. z art. 126; art. 8 i art. 12, w tym szczególności art. 97 § 1 pkt 4 poprzez zawieszenie postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie pomimo braku zaistnienia ustawowych przestanek, które mogłyby uzasadniać jego zawieszenie w oparciu o przedmiotowy przepis. Wojewoda Małopolski postanowieniem z dnia 9 września 2022 r. nr WI-I.7840.5.248.2021.SA uchylił zaskarżone postanowienie w całości. W uzasadnieniu organ wskazał, że księga wieczysta [...] ujawnia, że działki nr: [...], [...], [...] są własnością Gminy Kraków, natomiast ich użytkownikiem wieczystym jest Robotniczy Klub Sportowy [...] w K.. Z informacji uzyskanej od Wydziału Skarbu Miasta UMK (pismo z 4 maja 2021 r.) wynika, iż realizacja inwestycji polegającej na zabudowie mieszkalnej wielorodzinnej na działkach nr: [...] i [...] obr. [...] jest niezgodna z celem umowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego, zawartej z Gminą Miejską Kraków. W myśl tej umowy, nieruchomości zostały oddane w użytkowanie wieczyste na cele związane z prowadzeniem działalności sportowej (budowa obiektów sportowych [...]), podczas gdy aktualny użytkownik wieczysty zamierza korzystać z niej w sposób sprzeczny z ustaleniami w niej zawartymi. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że Gmina Miejska Kraków jako właściciel nieruchomości gruntowej, wystąpiła do Sąd Okręgowego w Krakowie z pozwem o rozwiązanie umów użytkowania wieczystego. Niemniej jednak, przywołana przez organ sprawa sądowa (sygn. akt: [...] prowadzona z pozwu Gminy Miejskiej Kraków, nie została prawomocnie zakończona do chwili wydawania niniejszego postanowienia. Zatem, stwierdzić należy, że wskazywane przez Gminę okoliczności mające świadczyć o zasadności rozwiązania umowy o oddaniu nieruchomości w użytkowanie wieczyste nie zostały jeszcze zweryfikowane przez Sąd. Dotychczas, Sąd Okręgowy w Krakowie wypowiedział się w tej kwestii postanowieniem z 17 sierpnia 2021 r., sygn. akt l [...] którym udzielił zabezpieczenia w sprawie o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego poprzez wpisanie w księgę wieczystą ostrzeżenia: o dochodzeniu przez Gminę Miejską Kraków w postępowaniu sądowym roszczenia rozwiązania prawa użytkowania wieczystego części nieruchomości stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] i [...]. Ostrzeżenie, o którym mowa powyżej, zostało ujawnione w dziale III księgi wieczystej nr [...] [...] Zdaniem Prezydenta Miasta Krakowa - rezultat postępowania toczącego się przed Sądem Okręgowym w Krakowie o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego w odniesieniu do działek nr [...] i [...] - stanowi zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 kpa, w stosunku do postępowania głównego, którym jest postępowanie o udzielenie pozwolenia na budowę. Na domiar tego, od jego rozstrzygnięcia, tj. do czasu prawomocnego wyroku Sądu - zależy czy Inwestor legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Odmienna jest ocena tej kwestii przez Wojewodę Małopolskiego. Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 3 października 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 799/16 zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w przypadku, gdy w postępowaniu administracyjnym powstaje zagadnienie wstępne, organ administracji państwowej obowiązany jest zawiesić postępowanie. Pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" rozumie się z kolei sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd. Zawieszenie postępowania na tej podstawie uzależnione jest zatem od wystąpienia łącznie trzech przesłanek: a) postępowanie administracyjne jest w toku; b) rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania administracyjnego zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd; c) zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. Jeżeli chodzi o drugą przesłankę, to organ musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym. W razie wystąpienia łącznie trzech przesłanek organ administracji państwowej obowiązany jest zawiesić postępowanie. Stwierdzić należy, że w sprawie nieprawidłowo oceniono, że prowadzone przez organ l instancji postępowanie jest uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia przez Sąd ww. powództwa. Do czasu prawomocnego wyroku Sądu, organ l instancji nie ma podstaw do kwestionowania uprawnień klubu sportowego [...], wynikających z przysługującego jej prawa użytkowania wieczystego nieruchomości i w konsekwencji do podważania, złożonego przez Inwestora oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Należy bowiem wskazać, że gdy w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Mogą wiązać się z nim określone skutki, ale powstanie takiego zagadnienia nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego. Tak jak w niniejszej sprawie, rozstrzygnięcie pozwu choć będzie powodowało określone skutki, jednak kwestia zainicjowania powództwa nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego, ponieważ nie ma bezpośredniego związku ze sprawą prowadzoną przed organem. Należy przyjąć, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu mogą być wyłącznie kwestie (zagadnienia) prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Jeżeli chodzi o tę przesłankę, to organ musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W niniejszym przypadku, Wojewoda Małopolski stwierdził, że brak rozstrzygnięcia Sądu w przedmiotowej kwestii, nie stanowi przeszkody, która uniemożliwiałaby wydanie organowi l instancji decyzji - pozytywnej lub negatywnej dla Inwestora - w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i rozbiórkę, wnioskowaną przez Robotniczy Klub Sportowy [...]. Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Gmina Miejska Kraków zarzucając naruszenie: 1/ art. 7 i 8 kpa, które to naruszenie miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, gdyż spowodowało uchylenie prawidłowego postanowienia organu I instancji; 2/ art. 77 § 1, art. 80 kpa oraz art 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez nierozpatrzenie całości materiału dowodowego zebranego w sprawie i nieuzasadnione przyjęcie, iż pozostające w toku postępowanie sądowe o rozwiązanie umów użytkowania wieczystego dotyczące części nieruchomości, objętej księgą wieczystą nr [...], stanowiącej obecnie działki ewidencyjne nr [...], [...] obręb [...] ewidencyjna P., nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 p t 4 kpa; 3/ art 138 § 2 kpa., w związku z art. 123 kpa w związku z art 4 i art 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2021r., poz. 2351 z póżn.zm.) oraz art. 97 § 1 pkt 4 kpa, poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż brak jest podstaw do zawieszenia z urzędu przez organ I instancji postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu, poddana jest ocena legalności postanowienia organu II instancji o uchyleniu postanowienia organu administracji architektoniczo-budowalnej o zawieszeniu postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wydanego w postępowaniu o udzielenia pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy nie podzielił zapatrywań organu I instancji, że powództwo o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego w stosunku do terenu, na którym zamierzenie inwestycyjne ma być realizowane, jest zagadnieniem wstępnym, w stosunku do toczącego się postępowania o udzielenia pozwolenia na budowę. Samo powództwo o rozwiązanie użytkowania wieczystego oparte jest o stwierdzenie organu gminy, że użytkownik wieczysty korzysta z gruntu w sposób sprzeczny z jego przeznaczeniem określonym w umowie. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" judykatura rozumie sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, którego organ nie może rozstrzygnąć w ramach własnych kompetencji. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia wstępnego zagadnienia prawnego (prejudycjalnego) przez inny organ lub sąd, wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku, zawieszenie postępowania jest niedopuszczalne. Oznacza to, iż nie każda kwestia, która w przekonaniu strony, czy też organu stanowi zagadnienie wstępne, takim zagadnieniem jest w istocie. Jak zasadnie wskazano, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2021 r. I OSK 742/21 od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści, albowiem prejudycjalność zachodzi tylko wówczas, gdy rozstrzygnięcie co do pewnej kwestii prawnej stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji w postępowaniu głównym. Istota kwestii prejudycjalnej wyraża się więc w tym, że brak jej uprzedniego rozstrzygnięcia wyklucza każde, to jest zarówno pozytywne, jak również negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego. To zaś, że wynik innego postępowania może mieć wpływ na treść decyzji nie przesądza samo w sobie o istnieniu zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zatem, przez zagadnienie wstępne rozumie się stan, w którym wydanie orzeczenia co do istoty sprawy nie jest możliwe bez rozstrzygnięcia sprawy przez inny organ lub sąd, przy czym istota tej sprawy dotyczy jednocześnie przesłanki drugiej sprawy. Nie chodzi więc o konieczność wyjaśnienia okoliczności sprawy, będących nawet w ścisłym związku ze sprawą, lecz o rozstrzygnięcie spełnienia przesłanki (pozytywnej bądź negatywnej), której organ samodzielnie nie może rozstrzygnąć, gdyż jest to materia będąca w kompetencji innego organu lub sądu. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 października 2021 r. I OSK 742/21wskazując, iż przez zagadnienie wstępne rozumie się stan, w którym wydanie orzeczenia co do istoty sprawy nie jest możliwe bez rozstrzygnięcia sprawy przez inny organ lub sąd, przy czym istota tej sprawy dotyczy jednocześnie przesłanki drugiej sprawy. Nie chodzi więc o konieczność wyjaśnienia okoliczności sprawy, będących nawet w ścisłym związku ze sprawą, lecz o rozstrzygnięcie spełnienia przesłanki (pozytywnej bądź negatywnej), której organ samodzielnie nie może rozstrzygnąć, gdyż jest to materia będąca w kompetencji innego organu. W powołanym wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2021 r. I OSK 742/21 wyrażono także stanowisko, iż wytoczenie w toku postępowania administracyjnego sprawy cywilnej, nie zawsze będzie przeszkodą tamującą bieg prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego postępowania legalizacyjnego, bowiem związek zagadnienia wstępnego z rozpoznaniem sprawy administracyjnej i wydaniem aktu administracyjnego wyraża się relacją, w której brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd jawi się jako bezwzględna przeszkoda do wydania rozstrzygnięcia w prowadzonej przez organ sprawie. W razie, gdy związek ten nie występuje lub jest jedynie hipotetyczny (jak w niniejszej sprawie), nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania. Zatem nie ma żadnych powodów, aby zwlekać z zakończeniem postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie do czasu rozstrzygnięcia wniesionego przez skarżącego powództwa cywilnego. Poglądy prawne zaprezentowane w wyżej przytoczonych orzeczeniach podziela sąd w wkładzie rozpoznającym niniejsza sprawę. Zagadnieniem prejudycjalnym nie jest każda sprawa, jaka toczy się przed innym organem administracji czy sądem, która jest w związku z toczącym się postępowaniem administracyjnym ale taka sprawa, której niezałatwienie w odrębnym postępowaniu tamuje bieg toczącego się postępowania, uniemożliwiając jego zakończenie w prawnie przewidzianej formie. Jeżeli zaś przed innym organem czy sądem zawisła sprawa, która jest lub może być związana z toczącym się postępowaniem administracyjnym, ale której wcześniejsze rozstrzygnięcie nie tamuje sprawy zawisłej przed organem, sprawa taka nie jest zagadnieniem wstępnym – prejudykatem, choćby w przyszłości mogła wpłynąć na dalsze postępowanie w sprawie np. stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie. Ewentualne rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego jaka łączy inwestora z Gminą Miejską Kraków na mocy orzeczenia sądu powszechnego, byłoby jednoznaczne z tym, ze w przyszłości inwestor utracił by prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Aktualnie jednak prawem tym dysponuje. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - należy przez to rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Przepis ten nie ogranicza użytkownika wieczystego co do zakresu przysługującego mu prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jedynie do realizacji celów na jakie użytkowanie wieczyste zostało ustanowione. Przeciwnie, zgodnie z art. 32 ust 4b w/w ustawy, jeżeli podstawę prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane stanowi użytkowanie wieczyste, niezgodność zamierzenia budowlanego z celem użytkowania wieczystego nie może stanowić podstawy do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Ustawodawca wyraźnie uprzywilejowuje użytkownika wieczystego w procesie inwestycyjnym, niejako odrywając cel na jaki użytkowanie wieczyste ustanowiono, od kwestii rodzaju zainwestowania w teren, którą ten zamierza realizować. Nie można więc uznać, że wytoczenie powództwa o rozwiązania użytkowania wieczystego w jakikolwiek sposób tamuje możliwość wydania pozwolenia na budowę. Jak wynika z wyżej przytoczonego przepisu (art. 32 ust 4b ustawy Prawo budowlane), mimo woli realizacji zabudowy innej niż ta, jaka wynika z celu na jaki użytkowanie wieczyste ustanowiono, użytkownik wieczysty dysponuje nieruchomością na cele budowlane i dopóki ten stan się utrzymuje, sprawa administracyjna może być załatwiona a jej rozstrzygnięcie nie zależy od orzeczenia innego podmiotu – czy to organu administracji czy też sądu powszechnego. Na koniec wskazać należy, iż zaskarżone postanowienie, w ocenie sądu jest wadliwe z przyczyn formalnych, ale wadliwość ta nie wpływa na rozstrzygnięcie sprawy. Orzeczenie bowiem jedynie uchyla zaskarżone postanowienie. Wyrzeczenie to nie mieści się zatem w katalogu rozstrzygnięć do jakich uprawniony jest organ odwoławczy, a które są enumeratywnie wymienione w art. 138 § 1 oraz § 2 K.p.a. Jak przyjmuje się w doktrynie i orzecznictwie organ II instancji nie jest uprawniony do wydawania orzeczeń sprzecznych z tymi przepisami, w tym orzeczeń niepełnych np. jedynie uchylających kontrolowany akt bez wyrzeczenia co do istoty, umorzenia postępowania lub przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji (por. Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. VIII, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2018 r. I OSK 2294/16). Tym niemniej, postanowienie o zawieszeniu postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę było wydane z urzędu. Zaskarżone postanowienie wyeliminowało go z obrotu prawnego (jak mowa wyżej zasadnie) nie orzekając jednocześnie w sposób o którym mowa wyżej. Nie został przy tym nierozpoznany wniosek o zawieszenia. Dlatego też wada rozstrzygnięcia nie wpływa na wynik sprawy. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności, sąd na zasadzie art. 151 P.p.s.a. orzekła jak w sentencji.