Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Wa 1545/12

Sądy administracyjne2012-10-18
Sygnatura
II SA/Wa 1545/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2012-10-18
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Andrzej Góraj

Rozstrzygnięcie

Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 18 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. UZASADNIENIE Pismem z dnia 19 lipca 2012 r. K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową. W treści przedmiotowej skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z wnioskiem strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawartym w skardze, oraz w związku z tym, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jego wykonania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 19 września 2012 r. wezwał skarżącego do przedstawienia argumentów na poparcie powyższego wniosku, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 września 2012 r. W odpowiedzi na powyższe skarżący, w terminie zakreślonym przez Sąd, pismem z dnia 28 września 2012 r. (data stempla pocztowego - 29 września 2012 r.) uzasadnił swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. K. B. swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnił tym, iż broń palna bojowa stanowi podstawowe zabezpieczenie jego życia i zdrowia. Z uwagi na to, że jest czynnym myśliwym - członkiem Wojskowego Koła Łowieckiego obsługującego Nadleśnictwo [...] i Nadleśnictwo [...], tj. tereny w strefie nadgranicznej, zagrożony jest konfrontacją z przestępcą i przestępczością, w tym zorganizowaną, w związku z czym wykonywanie obowiązków myśliwego na ww. terenach zagraża jego życiu i zdrowiu. Na poparcie powyższego wskazał, że w kole łowieckim, do którego należy, w ostatnim czasie ujęto osobę poszukiwaną listem gończym. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Analiza powołanych przez K. B. we wniosku okoliczności nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy, umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji. W ocenie Sądu, z podanych przez skarżącego okoliczności nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji rodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i powstania sytuacji, w której brak będzie możliwości przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy, czy też wynagrodzenia ewentualnej szkody. Podkreślenia wymaga, iż z samego faktu wykonywania obowiązków myśliwego w strefie przygranicznej i ujęcia na jej terenie osoby poszukiwanej listem gończym, nie można w sposób prosty wywieść, że pozbawienie skarżącego prawa do posiadania broni palnej bojowej spowodować może trudne do odwrócenia skutki w postaci utraty przez niego zdrowia lub życia. Skarżący w swoim wniosku powołał się jedynie na niebezpieczeństwo zwiększonego zagrożenia atakiem ze strony przestępców w odniesieniu do myśliwych odsługujących tereny nadleśnictwa przygranicznego, niemniej jednak powołane przez niego niebezpieczeństwo nie zostało poparte wskazaniem konkretnych gróźb i ataków kierowanych w stosunku do jego osoby. Nie wykazał on również, że zwracał się do organów Policji o ochronę w związku z tym niebezpieczeństwem. W związku z powyższym brak jest podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.