II GZ 430/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt II GZ 430/10 w zakresie oddalenia zażalenia w sprawie ze skargi E. L., J. L. i J. L. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia kwoty indywidualnej dostaw mleka postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE UZASADNINIE Przewodniczący Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. zarządzeniem z [...] października 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1959/09 na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wezwał J. L., J. L. oraz E. L. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 6 października 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1959/09, w kwocie 100 zł. Skarżący pismem z [...] listopada 2010 r. (nazwanym "zażalenie, wniosek wraz ze skargą") zakwestionowali powyższe zarządzenie, zarzucając naruszenie szeregu przepisów Konstytucji RP (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz p.p.s.a.. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r. oddalił zażalenie uznając za bezzasadne twierdzenie strony, że wpisy sądowe od wnoszonych przez nich środków zaskarżenia powinny być opłacane przez organy administracji, które wydały zaskarżone decyzje z uwagi na subiektywne przekonanie wnoszących zażalenie, że w przypadku kiedy złożyli zasadny środek zaskarżenia, postępowanie zażaleniowe powinno toczyć się na koszt strony przeciwnej. Skarżący złożyli zażalenie (nazwane "zażalenie, wniosek wraz ze skargą") do Trybunału Stanu za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2011 r.. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie jest niezasadne i podlega odrzuceniu. W polskim systemie prawnym obowiązuje zasada odrębności sądownictwa administracyjnego od sądownictwa powszechnego polegająca na rozdzieleniu spraw sądowoadministracyjnych od pozostałych (art. 2 p.p.s.a.). Konsekwencją tej zasady jest niemożność rozpoznania przez sądy powszechne na którymkolwiek szczeblu instancyjnym sprawy należącej do kategorii spraw sądowoadministracyjnych. W rozpoznawanej sprawie orzekał już Naczelny Sąd Administracyjny, który jest sądem ostatniej instancji w systemie sądownictwa administracyjnego, co oznacza, że od orzeczeń wydanych przez NSA nie przysługują stronom środki zaskarżenia. Obowiązujące przepisy regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi nie dają podstaw do merytorycznego badania pisma strony zatytułowanego jako "wniosek – zażalenie wraz ze skargą kasacyjną". Podkreślić również należy, że wniesienie pisma do Trybunału Stanu za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostaje całkowicie poza procedurą przewidzianą obowiązującym prawem. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 i art. 180 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji