XVII Ka 1217/17

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt XVII Ka 1217/17</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W I M I E N I U</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p> Dnia 12 grudnia 2017 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale XVII Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Alina Siatecka</p> <p>SSO Justyna Andrzejczak (spr.)</p> <p>SWSO Wojciech Wierzbicki </p> <p>Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Popławska</p> <p>przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Jerzego Woźniaka</p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017roku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">D. B.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 7 lipca 2017 roku sygn. akt VIII K 584 /16</p> <p>1.  uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 8)">art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.</a> umarza postępowanie p-ko <span class="anon-block">D. B.</span>,</p> <p>2.  kosztami postępowania w obu instancjach obciąża Skarb Państwa.</p> <p> <em> <!-- --> Wojciech Wierzbicki Alina Siatecka Justyna Andrzejczak </em> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 7 lipca 2017 r. w sprawie o sygn. akt VIII K 584/16 Sąd Rejonowy Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu uznał oskarżonego <span class="anon-block">D. B.</span> za winnego przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> i postępowanie o ten czyn warunkowo umorzył wobec oskarżonego, zobowiązując go do zapłaty na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej kwoty 2 000 zł tytułem świadczenia pieniężnego.</p> <p>Wyrok ten, na niekorzyść oskarżonego, zaskarżył prokurator, zarzucając mu rażącą niewspółmierność – łagodność – zastosowanego dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania.</p> <p>Mając na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>W odpowiedzi na apelację oskarżyciela publicznego obrońca oskarżonego wniósł o jej nieuwzględnienie oraz utrzymanie w mocy wyroku Sądu I instancji.</p> <p>Na rozprawie apelacyjnej prokurator wskazał, że precyzuje, iż zarzuty podniesione w apelacji należy potraktować jako zarzut błędnych ustaleń faktycznych w zakresie oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu, a nie rażącej surowości.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Wniesienie apelacji przez prokuratora okazało się o tyle zasadne, iż doprowadziło do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i umorzenia postępowania.</p> <p>I tak zauważyć należy, że w toku postępowania przygotowawczego oskarżyciel publiczny przedstawił <span class="anon-block">D. B.</span> zarzut popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, którego to czynu oskarżony miał się dopuścić w <span class="anon-block">P.</span>, w okresie od sierpnia do września 2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">J. B.</span> w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzając Komendę Wojewódzką Policji w <span class="anon-block">P.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie przedstawiciela tej komendy w błąd, co do wykonania prac wskazanych w zarzucie, podrabiając podpis <span class="anon-block">J. B.</span> na ofercie na wykonywanie tych prac i wykazując że wykonawcą tych prac była jego firma, gdy w rzeczywistości prace zostały wykonane przez funkcjonariuszy Komisariatu Wodnego w <span class="anon-block">P.</span> w ramach godzin szkolenia, a <span class="anon-block"> firma (...)</span> nie brała faktycznego udziału w wykonaniu tychże prac, czym oskarżony miał działać na szkodę Komendy Wojewódzkiej Policji w <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>Prokurator uznał zatem, że ww. zachowania oskarżonego stanowiły jeden czyn w znaczeniu prawnym i stąd w jego kwalifikacji przywołał nie tylko treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a>, ale i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p>Postanowieniem z dnia 23 marca 2016 r. prokurator wyłączył z akt sprawy materiały przeciwko <span class="anon-block">D. B.</span> i <span class="anon-block">J. B.</span> w zakresie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, w uzasadnieniu wskazując, że na obecnym etapie postępowania nie jest możliwe łączne rozpoznanie sprawy w zakresie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> popełnionego wspólnie i w porozumieniu i czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a>, który zarzuca się <span class="anon-block">D. B.</span>. Po czym, w dniu 31 marca 2016 r., oskarżyciel publiczny skierował przeciwko <span class="anon-block">D. B.</span> akt oskarżenia, oskarżając go o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a>, którego miał się dopuścić w <span class="anon-block">P.</span>, w okresie od sierpnia do września 2010 r., podrabiając podpis <span class="anon-block">J. B.</span> na ofercie jego firmy na wykonanie prac wskazanych w zarzucie, która to oferta była adresowana do Komendy Wojewódzkiej Policji w <span class="anon-block">P.</span> i którą następnie jako autentyczną przedłożył w tejże komendzie.</p> <p>Zauważyć przy tym należy, że wobec oskarżonego <span class="anon-block">D. B.</span> nie wydano postanowienia o zmianie zarzutu, a po wyłączeniu materiałów do odrębnego postępowania w zakresie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> zamknięto śledztwo w sprawie przeciwko <span class="anon-block">D. B.</span> o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> i skierowano do Sądu Rejonowego akt oskarżenia. Zgodnie zaś z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 314)">art. 314 k.p.k.</a> jeżeli w toku śledztwa okaże się, że podejrzanemu należy zarzucić czyn nie objęty wydanym uprzednio postanowieniem o przedstawieniu zarzutów albo czyn w zmienionej w istotny sposób postaci lub też, że czyn zarzucany należy zakwalifikować z surowszego przepisu, wydaje się niezwłocznie nowe postanowienie, ogłasza się je podejrzanemu oraz przesłuchuje się go. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 313;art. 313 § 3;art. 313 § 4)">art. 313 § 3 i 4</a> stosuje się odpowiednio.</p> <p>Następstwem skierowania ww. aktu oskarżenia przeciwko <span class="anon-block">D. B.</span> było wydanie zaskarżonego orzeczenia. Jak jednak wynika z informacji uzyskanych od oskarżyciela publicznego, postanowieniem z dnia 31 marca 2016 r., które uprawomocniło się 15 kwietnia 2016 r., prokurator umorzył śledztwo przeciwko <span class="anon-block">D. B.</span> i <span class="anon-block">J. B.</span>, którym zarzucano popełnienie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> Podstawą tej decyzji była treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> – brak znamion czynu zabronionego.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd Odwoławczy nie miał jakichkolwiek wątpliwości, że Sąd I instancji dopuścił się uchybieni,a o którym mowa w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 8)">art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.</a>, a które musiało poskutkować uchyleniem zaskarżonego orzeczenia i umorzeniem postępowania. Jak bowiem wskazano w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 8)">art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.</a> niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia sąd odwoławczy na posiedzeniu uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli zostało wydane pomimo to, że postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone.</p> <p>Zgodnie bowiem z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 1)">art. 11 § 1 k.k.</a> ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo. Przy czym kwestia jedności czynu była wielokrotnie przedmiotem rozważań – tak w doktrynie jak i w orzecznictwie prawa karnego. Sformułowano kilka kryteriów ustalenia jedności czynu. Są nimi głównie: wyodrębnienie zintegrowanych zespołów aktywności sprawcy, zwartość czasu i miejsca, tożsamość motywacji względnie planu sprawcy <em> <!-- -->(por. chociażby: wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 11 kwietnia 2001 r., II Aka 63/01, KZS 2001/5/24; wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 26 lipca 2000 r., II AKa 109/00, KZS 2001/3/72; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 10 lutego 2000 r., II Aka 212/99, OSA 2000/11-12,81; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2006 r., III KK 164/05, Prok. i Pr. 2006/7-8/1)</em>.</p> <p>Skoro zatem, jak już wcześniej wskazano, pierwotnym przedmiotem postępowania był jeden czyn <span class="anon-block">D. B.</span> polegający na doprowadzeniu Komendy Wojewódzkiej Policji w <span class="anon-block">P.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd co do wykonania wskazanych w zarzucie prac, poprzez podrobienie podpisu <span class="anon-block">J. B.</span> na ofercie na wykonanie tych prac i wykazanie w dokumentacji, iż wykonawcą tych prac była jego firma, którego to czynu miał się dopuścić działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie mogło budzić jakichkolwiek wątpliwości, że w zachowaniu oskarżonego, który działał w tym samym miejscu, jak i czasie, a nadto w wykonaniu tego samego zamiaru, nie można było wyodrębnić zintegrowanych zespołów jego aktywności. Nie sposób byłoby zatem przyjąć, że oskarżony swoim zachowaniem miałby wyczerpać nie znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, a dwóch przestępstw, tj. występków z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> Nawet bowiem mając na względzie, że określenie jedności czynu nie jest łatwe, a jego kryteria nie są w sposób jednolity przyjmowane, w niniejszej sprawie wprowadzenie w błąd co do wykonania prac miało nastąpić właśnie przez podrobienie podpisu na ofercie na wykonanie prac w Komendzie Wojewódzkiej Policji w <span class="anon-block">P.</span> i wykazanie w dokumentacji, że wykonawcą tych prac była <span class="anon-block"> firma (...)</span>, którego podpis podrobił oskarżony.</p> <p>Brak było zatem jakichkolwiek podstaw do uznania zachowania oskarżonego za dwa odrębne czyny, a w konsekwencji za dwa odrębne, pozostające w zbiegu realnym przestępstwa, co do których w toku procesu mogłyby zapaść odmienne rozstrzygnięcia.</p> <p>Oczywistym jest zatem, że prokurator nie mógł w sposób sztuczny, wyłącznie dla celów procesowych, zachowania oskarżonego podzielić na dwa odrębne, niezależne od siebie czyny i prowadzić dwóch odrębnych postępowań. Przecież w przypadku skierowania wobec oskarżonego <span class="anon-block">D. B.</span> aktu oskarżenia o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i uznania przez Sąd Rejonowy, że zarzucane temu oskarżonemu zachowanie nie wyczerpywało znamion przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, a wyłącznie występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a>, Sąd ten nie wydawałby wyroku uniewinniającego od fragmentu zarzucanego temu oskarżonemu zachowania, a byłby zobligowany do zmiany opisu i kwalifikacji prawnej zarzucanego oskarżonemu czynu.</p> <p>Nie budzi przy tym jakichkolwiek wątpliwości, że umorzenie czy uniewinnienie co do fragmentu czynu oznacza umorzenie lub uniewinnienie co do jego całości. Przedmiotem procesu jest bowiem czyn jako pewna niepodzielna całość, a nie poszczególne fragmenty ocenianego zdarzenia lub jego kwalifikacja. Nie ma zatem możliwości umorzenia lub uniewinnienia co do fragmentów czynu lub też proponowanej kwalifikacji, zaś ewentualne podjęcie takiej decyzji, oznacza po prostu definitywne zakończenie procesu odnośnie całości zachowania danej osoby, jakie było jego przedmiotem.</p> <p>Skoro zatem prokurator umorzył postępowanie przeciwko <span class="anon-block">D. B.</span> i <span class="anon-block">J. B.</span> o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> nie było możliwe prowadzenie postępowania przeciwko <span class="anon-block">D. B.</span>, którego oskarżono o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> Jak bowiem trafnie wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 lutego 2002 r. (II KKN 221/01, LEX) <em> <!-- -->zakaz sformułowany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 7)">art. 17 § 1 pkt 7 kpk</a>, mający postać rei iudicatae, zachodzi wówczas, gdy uprzednio zakończone zostało prawomocnie postępowanie co do tego samego czynu tej samej osoby, nowe zaś postępowanie pokrywa się z przedmiotem postępowania w sprawie już zakończonej, a także gdy jego przedmiot jest częścią przedmiotu osądzonego w sprawie już zakończonej</em>. Na aprobatę zasługuje również pogląd Sądu Najwyższego, że <em> <!-- -->prawomocne zakończenie postępowania co do zarzutów nieprawidłowo "wydzielonych" stanowiło przeszkodę procesową do prowadzenia postępowania wobec zarzutów pozostałych po takim wadliwym "wyodrębnieniu", która to przeszkoda w języku prawniczym zyskała miano "powagi rzeczy osądzonej"</em> (wyrok z dnia 1 października 2003 r., IV KKN 318/01, LEX). W wyroku z dnia 6 listopada 2003 r. (II KK 5/03, LEX) Sąd Najwyższy wskazał natomiast, że <em> <!-- -->skoro w stosunku do fragmentu czynu decydującego o surowszej kwalifikacji zapadło prawomocne postanowienie prokuratora o umorzeniu postępowania, odnosi ono skutek wobec całości zdarzenia faktycznego zarzuconego oskarżonym, a zatem kontynuowanie postępowania karnego nie było dopuszczalne z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 7)">art. 17 § 1 pkt 7 kpk</a> </em>, zaś w wyroku z dnia 18 stycznia 2006 r. (IV KK 378/05, LEX), że w sytuacji, gdy <em> <!-- -->prokurator dopatruje się niesłusznie w jednym czynie dwóch odrębnych czynów i umarza postępowanie co do jednego z nich, to nie jest to tylko wyraz zmiany stanowiska prokuratora co do określenia czynu zarzucanego i jego kwalifikacji, ale następuje wygaśnięcie prawa do skargi o ten czyn. W sprawie o jeden czyn zasada niepodzielności przedmiotu procesu nie pozwala na "kawałkowanie" jednego czynu na kilka czynów i orzekanie o niesamodzielnych fragmentach tego przedmiotu. Dlatego umorzenie postępowania o tak wydzielony czyn wyklucza możliwość kontynuowania postępowania co do drugiego z tych wyodrębnionych zarzutów </em>(por. także wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 8 stycznia 2008 r., V KK 13/07, OSNwSK 2008/1/28, z dnia 15 października 2008 r., IV KK 118/08, LEX i z dnia 13 października 2011 r., IV KK 193/11, Prok.iPr. wkł. 2012/3/11).</p> <p>Reasumując stwierdzić należy, że umorzenie postępowania przeciwko <span class="anon-block">D. B.</span> i <span class="anon-block">J. B.</span> o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> uniemożliwiało skazanie oskarżonego <span class="anon-block">D. B.</span> za zarzucane mu przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> Zgodnie bowiem z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 7)">art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.</a> nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się.</p> <p>W konsekwencji zaś Sąd Odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 8)">art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.</a> postępowanie przeciwko <span class="anon-block">D. B.</span> umorzył.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> </p> <p>SWSO Wojciech Wierzbicki SSO Alina Siatecka SSO Justyna Andrzejczak</p> </div>